Het leven is niet veranderd alleen het werk wel.

Zware beroepen, wanneer mag ik met de vut, heb ik een zwaar beroep, heeft u een zwaar beroep. Wie bepaalt er wat een zwaar beroep is, een jongeman of jongedame die jarenlang heeft gestudeerd om tot de conclusie te komen, u heeft geen zwaar beroep.

Terwijl de geleerden, die van af de lagere school, 20 jaar erna pas eens als ze geluk hadden van de universiteit afkwamen, nog nooit een baan hebben gehad, ja leren en feestvieren, sorry ik ben geboren in 1972, is daar wat mis mee, nee niks mis mee, maar leren was niks, werken wel. Op jonge leeftijd was ik al aan het werk, de spinazieacademie doorlopen, eigenlijk altijd aanwezig geweest.

Toen ik begon met werken, was de computer nog niet zo belangrijk, het ging gewoon met bonnetjes tja jaren later weten wat bonnetjes zijn, toen ik begon met rijden, groot stuur en dubbel klutsen heel gewoon, de vrachtwagens toen waren mooi en spartaans, wist ik toen dat jaren later, de vrachtwagen zo luxe zou worden. Nee is het antwoord.

Ik had niet kunnen bedenken, maar heb er wel mee te maken. Nu vraag ik me af, heb ik een zwaar beroep. Omdat ik nu al jaren in de volksmond roofbouw op mezelf heb gepleegd, gaan mensen bepalen dat ik geen zwaar beroep heb, wordt niet gekeken naar het verleden. Want het verleden is toch niet belangrijk. Dat iemand op kantoor, vroeger ook werkte met pen en papier, nu met laptop aan het tobben is en eigenlijk de vooruitgang niet meer kan volgen, niet omdat degene is geboren in de jaren 70 maar omdat de vooruitgang doorgaat.

De vooruitgang gaat door, waar mijn vader vroeger thuis kwam met roestbruine handen, omdat ie betonijzervlechter was, gaat dat vlechten in het jaar 2019, gewoon met een machine met oplaadbare accu, is dat gewoon, dat ik jaren lang een kaartje naar huis schreef, nu een pasje invoer en moet wachten tot de orders ingevoerd zijn, is dat normaal, voor iemand die uit de jaren 90 komt misschien wel, dat vroeger de mobile telefoon een luxe was is dat nu heel normaal, dat vroeger de mensen. Ja de mensen…

De leidinggevende mensen zijn geleerden of gewoon mensen uit hetzelfde bouwjaar als mij, die met bruine armen en slijmen op arbeidsplaatsen zijn terecht gekomen, die dingen bepalen en nadenken voor de mensen die het moeten doen. Klink ik jaloers nee toch, ik ben van mening dat we het samen moeten doen, iemand die zegt jij hebt geen zwaar beroep, zal dat moeten verklaren en mij dat moeten uitleggen, zijn ze dat verplicht nee helaas niet. Daar hebben ze toch voor geleerd.

Het menselijke is er gewoon niet meer, het persoonlijke contact gaat via de lucht, het gaat via internet, als je ziek bent, moet je dat gaan typen, dan kunnen mensen aan de andere kant het bepalen of het wel zo is. Op papier is een pallet nooit zwaar , 1 pallet niet, maar als je er 33 hebt, dan is de lading wel zwaar, dan is het tegenwoordig de gedachte, dat een elektrische pompwagen een luxe is en een ruimtevreter, ik denk nee , dat is menselijk, beter dan een handpompwagen met afgesleten wielen en olie lekkage, op papier heb je een pompwagen mee, in de praktijk loop je te stoeien, als je er wat van zegt, dan is het standaard antwoord, het is toch gelukt.

Dat bedoel ik nou, ben ik geboren in 1972, heb ik nog de tijd mee gemaakt, wist ik niet wat de toekomst zou brengen, nu weet ik het wel, maar weet niet wat de jonge mensen over 20 jaar als ze net zo oud als mij zijn, dan mee gaan maken, oh ja als het aan de geleerden ligt, maak ik dat wel mee. Ja ik moet volgens hun nog tot mijn 67ste jaar werken. Lekker menselijk dat dan weer wel.

Voor alles is er oplossing, maar niet op papier.

Het rapport van Raad voor de leefomgeving en infrastructuur. Is daar.

 

In het rapport ‘van B naar anders zo noemen ze het tegenwoordig, niet van A naar Beter, nee van B naar nog slechter. Tuurlijk werkt meer asfalt of spoor aanleggen niet. Dat weet iedereen, de mogelijkheid tot reizen in de spits duurder maken, ja hoor gooi alle prijzen omhoog en de files blijven bestaan en de treinen zullen vol blijven.

Samen reizen, ooit was er een minister die toestond om samen met 2 opblaaspoppen in de auto de carpoolstrook op de A1 te gebruiken, helemaal goud was dat, lekker snel de strook over en aan het einde niet de ruimte krijgen om in te voegen.  Ik schrijf hier over de het jaar 1993, wat een gigantisch goed idee was dat, zeg samen reizen. Het werkte niet lang, het werd een wisselstrook, overigens een groot knelpunt op de A6 bestond er niet, invoegen aan de linkerkant van de snelweg.  Maar die tijd is voorbij, nu ligt er meer asfalt en is erover nagedacht hoe de wegen tegenwoordig aangelegd zijn.

Maar nu is het rapport daar, kom op zeg verzin eens wat nieuws. Kijk eens naar de mentaliteit onder elkaar, het is tegenwoordig eerder kijken hoe ik een vrachtwagen kan snijden en de vrachtwagenchauffeurs doen hetzelfde, laat de personenwagens er niet tussen hoor, stel je voor dat deze twee groepen eens met elkaar door 1 deur zouden kunnen gaan, dan heb ik het niet eens over de busjes elke dag weer, die stad en land doorkruizen, omdat een bouwbedrijf uit Friesland werk heeft in Utrecht en een bedrijf uit Den Bosch een project heeft in Dokkum. Lekker makkelijk toch, waarom zo omslachtig, waarom werken zulke bedrijven niet samen en werken ze lekker in hun eigen regio.

Denken ze nou echt doormiddel van een Rapport, dat er veranderingen komen, ja ik kan het voorspellen, de vrachtwagens niet meer in de spits, dat scheelt weer, zolang de politieke partij die aan het roer is, zal er geen rekening rijden komen. De stad Amsterdam is een voorbeeld, dat wordt een vestiging, iedereen blij, de bedrijven de hotels en de winkels, ja iedereen blij, of de alleen de groenen van de politiek.

Nee wat ze ook verzinnen, het zal alleen veranderen als iedereen door 1 deur kan gaan, dat op verjaardagen eens een ander onderwerp is, dan alleen als de mensen doorkrijgen dat er een chauffeur in hun midden is, de reden is, om lekker te keer te gaan. Jullie herkennen het wel.

Respect voor elkaar, is geven en nemen, de ruimte geven is gewoon afstand houden en een auto of truck ertussen laten is echt geen misdaad. Maar dat is dromen, de echte waarheid is elke dag mee te maken, dat er iets moet veranderen. Ja maar begin nu niet eens niet bij de vrachtwagens, want die zijn nu eenmaal wel nodig voor iedereen.

 

Je bent als chauffeur pas uitgeleerd als je tussen 6 planken ligt.

Ooit zei een gelouterd ervaren chauffeur, ik kan het beter als jou, waarop ik hem aankeek, nou als ik net zo oud jou ben, dan heb ik net zoveel ervaring.

Iedere chauffeur van tegenwoordig die zegt ik veel ervaring, is ook ooit begonnen. Als een klein mannetje of vrouwtje, tuurlijk zijn er zij instromers, maar daar heb ik het niet over. Nee over de mensen die al jong waren besmet met een virus. Vele mensen zullen nu gaan denken hoe ben ik ooit begonnen.

Was de tijd toen anders 26 jaar geleden, werd er toen geen onderscheid gemaakt tussen wie je was of wat je was. Leergierig zoals ik was, wou ik weten wat het chauffeurs vak inhield, ik wou niks anders. Ook al had ik een toekomst in het automonteur zijn, ik moest chauffeur worden.

Door praten en vragen en vooral op mijn bek gaan, dus door schade en schande stond ik op, ik was brutaal en leerde al snel rijden, bekend verhaal toch. Maar de tijden veranderden, de mentaliteit op en rond de weg veranderd. Chauffeurs vergeten hoe ze begonnen zijn. Wij weten het wel, maar door de komst van internet, zijn we allemaal geleerden geworden, praten op een scherm, dat kunnen we allemaal.

Maar heeft u recent nog tegen een jong chauffeur gezegd, ik heb meer ervaring als jou, nee de jonge chauffeur zal geen opmerking maken en ons aankijken en zeggen, waar bemoei je eigen mee oudje. Daar mee bedoel ik, de jonge chauffeurs kijken niet meer om naar ons. Raar eigenlijk, dat de ervaring van een oude rot in het vak niet meer geld. Wij die nog weten wat het is om banden zelf te wisselen, wij die weten hoe een truck werkt, worden gewoon genegeerd. Is dat zo.

Waarom staat de oude garde niet op, waarom slaan we niet de handen in 1 en zeggen, jongens en meiden wij willen jullie helpen. Met raad en tips, want in de praktijk gebeurd het, niet in de schoolbanken. Mooi dat papiertje maar op papier ben je chauffeur, dat wil nog niet zeggen, dat je ook daadwerkelijk kan rijden. Waarom laten wij de jonge garde zo zwemmen. Dit omdat we leven in 2018, het is al jaren fout gegaan. We komen chauffeurs te kort en dat komt door het beleid van de regering, als er geen aandacht aan wordt besteed, komt er niks meer van. Het woord internet haalt ons in, wij de oudjes die weten hoe het moet, wat een wiel wisselen is, niet bang om zwarte handen te krijgen, kunnen niet op tegen jonge chauffeurs, die zijn opgegroeid met het internet.

Het begint altijd ergens, bij het begin en ik weet niet of de chauffeur nog leeft, die het ooit tegen mij zei, ik weet wel, dat ik tot de dag van vandaag nog steeds leer en nooit uitgeleerd ben. Je bent als chauffeur pas uitgeleerd als je tussen 6 planken ligt. Dus jonge chauffeurs, ook voor jullie geld het, praten lost meer op dan stoer doen en weten op 20-jarige leeftijd hoe alles moet op papier eh beeldscherm dan. Als je iets niet weet, vraag het gerust. De oude chauffeur bijt echt niet hoor. Beetje blaffen dat dan weer wel.

Elke telefoon heeft tenminste toch wel sms.

De wind is gaan liggen, ook al is het code geel vandaag maar daar worden we niet meer bang van. Bang word ik pas, dat het zo stil is op het vlak hoe nu verder met code rood, de melding en wat te doen bij code rood, vele meningen waren, maar miste toch wat een oplossing. In de Trouw van dit weekend, stond een stukje met een chauffeur, met de naam Elwin (wel bekend bij de vaste lezers) . Hij die weet wat zuinig rijden is en bovendien verantwoord kan omgaan met een LZV, hij is een collega van mij sinds kort officieel, maar kon hem natuurlijk al langer, hij heeft ook een kijk op het geheel en als wij samen zijn, dan praten wij met elkaar, ja gewoon in het echt.

Zijn gedachte is ook die van mij, dus wat is onze gedachte.

De mobile telefoon is het onderwerp, want wie heeft hem nou niet. Met internet of geen internet, want bellen kunnen we dan altijd, overal waar je komt zie je een telefoon, de buitenlandse chauffeurs zijn ook riant voorzien van alle middelen om contact te houden met het thuisfront. Want hoe anders krijgen ze dan de opdracht door van waar ze moeten gaan laden.

Maar even terug naar de dag van code rood, sms berichten van NL alert kwamen achter elkaar binnen, bij mij 3x en ik hoorde andere mensen 7x en 13x, allemaal om te waarschuwen voor de harde wind. Maar inderdaad is de mobile telefoon de oplossing voor buitenlandse chauffeurs te waarschuwen voor als er code rood is. Jazeker dat is een gedachte, want buiten NL alert, is het dan niet nodig dat er EU alert komt, een internationaal waarschuwing voor code rood in Nederland, want elke telefoon heeft tenminste toch wel sms.

Maar dit is Europa, niks kan samengaan, of juist wel, kan transportland niet opstaan, willen de werkgevers het ook niet, is een app dan wat, een weer app voor het transport. Kleine gedachten borrelden op bij Elwin en mij.

Waarom werd er in het verleden de topsleeper met 2×8 meter bakken verboden in Europa, omdat het gevaarlijk was en je kon niet leven in een hondenhok boven de cabine, was ik het niet mee eens want er paste een normaal matras in. Maar het was onveilig volgens Brussel, dus er de bakken moesten naar 7,60meter toe, zodat er meer ruimte kwam voor een grotere cabine. Wordt het dan ook niet eens tijd, dat er iemand wakker wordt en eens gaat kijken naar de leefruimte in de gigantische combinaties, met heel veel weinig pk en kleine cabines maar wel te veel laadruimte om zoveel mogelijk mee te nemen. Wil men het veiliger maken. Dan moeten ze eens beginnen bij de echte veiligheid.

Dan moet men gezamenlijk optreden, gezamenlijk naar oplossingen zoeken, net zoals Elwin en ik doen, gewoon praten en dan komt er vanzelf iets uit en dat is meestal nog zinnig ook, maar ook zeker onzinnig want dat hoort erbij !!!