Het is de gedachte die de keuze leidt.

Heeft u dat ook weleens.

Last van het gevoel, vrijheidsdrang weg uit het geregelde leventje, gewoon klaar zijn met het verplichte dingentjes doen. Het is al druk genoeg in uw leven, als u wilt ruilen mag dat, maar alleen op eigen verantwoordelijkheid. Want dat is wel een regeltje.

Het lijkt weleens of alle mensen hun leven op de sociale media knallen, het is van mij bekend dat ik een leven ernaast hebt, gewoon mijn leven. Daar is muziek een onderdeel van, de platenspeler maakt geen overuren maar draait de platen gewoon wanneer wij er zin in hebben. Met een biertje en wijntje, waarom omdat het kan.

Mensen waren verbaasd, dat ik onder mijn eigen naam, van Facebook afging, nu speelt de gedachte om gewoon mijn Facebook op slot te zetten en dan blijft alleen mijn pagina voor alexschrijft over. Ben het staren op mijn telefoon zat, omdat er meer in het leven is. Zoals vandaag een festival.

De mensen die zonder de sociale media leven. Ja die zijn er ook. Dat zijn de slimste . Die leven ook en hebben geen last van duim die overbelast is..

Een festival waar wij vorig jaar, toen was ie er voor het eerst, het is ons toen goed bevallen. Dit jaar is het op een andere plaats, ga ik u op de hoogte houden, nee is het antwoord, want ik gaat voor het genieten en de muziek, niet voor verslaggeving aan u die in de luie stoel thuis zit. Dan kan ik alleen maar zeggen, dan was een kaartje kopen een optie geweest, dan hadden we volgend jaar samen kunnen gaan. Het is de eerste van dit jaar, volgen er dan nog meer, ja natuurlijk.

Het woord genieten is bij ons heel belangrijk, gewoon leven zoals we willen leven. Ik schreef al, de drukte is er altijd, we leven niet langs mekaar heen, maar we praten met elkaar, dat is de basis van vertrouwen, de basis tot elkaar loslaten, dat is liefde.

Komt er dan nog meer verrassingen aan, jazeker wel, maar daar zal u nooit iets over lezen, alleen maar een uitnodiging voor krijgen, de echte vrienden weten het al, de vrienden die hier gewoon binnen vallen, de vrienden die de vraag gewoon stellen .

Het is de gedachte die de keuze leidt, de keuze tot je eigen leven en als u wilt weten wat mijn leven is, de koffie staat altijd klaar en als de vier in de klok zit, tja wat er dan is, zou u wel willen weten he.

Vandaag is het mooi weer, ik gaat genieten en wens jullie allemaal, doe dat ook en pleur die telefoon eens aan de kante.

Mazllllll

Gitaren die snerpen en gewoon het verhaal vertellen

Het jaar 2018 is vrij rumoerig begonnen, er gebeuren dingen waar ik geen vat op heb, maar wel mee te maken heb, gebeurtenissen die aan mij vreten en dat merk ik dan in alles, in mijn schrijven en mijn gedachten over vele dingen.

Ik wil dat niet, maar het gebeurt gewoon. Toen mijn broer mij een bericht stuurde, dat de Belgische Band Triggerfinger zou gaan optreden in Utrecht, was dit de ideale kans voor mij om een gedachten weg te halen, mijn broer en ik samen op pad, in het verleden deden wij dat wel meer, gewoon doen is het dan.

Gisterenavond was het zover, tuurlijk op een vrijdag, waar er gewoon gewerkt wordt, dus voor mij een heel lang dagje. Maar gaan we uit eten, ja dat gaan we doen onder Tivoli zit een restaurant, iets met de naam Het gegeven paard, best wel interessant voor twee jongens die nooit hebben gestudeerd of zoiets, om op een plaats te gaan eten, waar het juppen gehalte erg hoog is, we kregen een tafeltje, waarvan ik dacht, als hier de borden op moeten, dan zullen het wel kleine borden zijn, maar de kaart was ook niet zo groot dat scheelt weer. Maar we zaten gelukkig dicht bij elkaar, dus we konden over enkele dingen goed praten. Dat wat ik aan meer mensen aan raad, gewoon praten met elkaar, echt goud gewoon.

Nadat de serveerster ons de rekening had gegeven en opgenoemd had wat wij hadden gehad, konden wij niks anders doen, toch leuk een rondje van het huis, knikken en betalen en wegwezen. Dan maar naar Tivoli, groot gebouw en met vele mensen, veel mensen omdat er meer optredens waren. U mag weten, dat ik daarvan geniet en hou van mensen kijken, er wordt daar geen onderscheidt gemaakt. Want we komen allemaal voor hetzelfde.

De band Triggerfinger, voor mij een oude bekende, gewoon rock and roll hoe het hoort te zijn, niet zeiken, maar spelen, twee gitaren en bas en trommel dat is de band, maar het geluid wat ze daaruit krijgen is muziek, muziek waar ik mijn ogen dicht doe en geniet, mijn broer zei op een gegeven moment, ze klinken toch anders dan een op een cd of Spotify, ja dit is live. Muziek hoe het moet zijn. Met een drummer die lijkt op de drummer van de muppetshow, maar een drummer die weet hoe ie het publiek aan zijn kant kan krijgen. Gitaren die snerpen en gewoon het verhaal vertellen, ik kan er zo van genieten. Mijn hoofd leeg maken, dat is wat ik gedaan hebt gisterenavond. Door middel van muziek.

Maar als je dan na afloop, naar de betaalautomaat gaat, ja dan sla ik me eigen voor mijn kop, waar je voor 00.00 uur tot 24.00 12 euro betaalt en voor 24 uur 15 euro betaalt, met onbeperkt in en uitrijden, betaal je voor 7 uurtjes parkeren, gewoon effe 22 euro. Wat klopt hier niet, dit is wel heel makkelijk geld verdienen voor de gemeente Utrecht. Maar het zal allemaal wel. Ik heb een top avond gehad met iemand, waar ik vele avonturen mee heb gemaakt, waar ik mee ben opgegroeid, de man met dezelfde achternaam als mij, ja mijn broer. Het was een avond voor mij, waar ik van genoten heb, mij de dingen bracht die ik nodig had.

Rock and Roll is not dead, when you live and think i like the gituars en music.

Op een festival gebeurd altijd wat.

Ik ben een festivalganger samen met mijn vriendin, bezoeken wij gemiddeld drie festivals, maar de drie festivals zijn me toch verschillend, terwijl de muziek het moet doen en dat ook doet.

Het Central Park festival in Utrecht compleet nieuw op de kaart, gelijk goed in de roos geschoten. Zeker is dat ik daar terug kom. ´

Cas festival op de brouwersdam, het festival van Blof, helaas voor ons giga onder water gelopen, waardoor wij het volgend jaar wederom weer gaan proberen, maar dan met duikpakken en zuurstofflessen om, zodat wij ook onder water kunnen leven.

Gisteren was het Almeers festival het zand. Tja al tien jaar het festival van Almere en tien jaar is het eigenlijk best wel doffe ellende, zijn het niet vreettenten die verkeerd staan, staat het podium wel goed en al tien jaar is het met recht gedonder over de wc-opstelling.

Waar dit jaar de muziek weer goed was, kwam de terreurdreiging af, want grote heftrucks neerzetten bij de ingang om terroristen tegen te houden, staat totaal niet in verhouding met het wc leven.

Mannen zijn op een festival gewoon neanderthalers, ze kijken niet waar ze pissen en dan sta je in grijs hokje te pissen, waar je als gemiddeld man niet in kan staan, omdat het gewoon te krap is. Dus dat wordt dan mikken, daar waar de vrouwen in rijen van drie dubbel tussen de grijze wc-opstelling van de mannen staan te wachten. Ja het was een genderneutraal opstelling, de wc van de dames en heren waren zo opgesteld, dat meisjes van 10 jaar en vrouwen van 70jaar het mochten aanzien hoe mannen stonden te kloten om dronken hun rits open te maken en dan hun behoefte van afstand te mikken.  Waarop een klein meisje terecht zei. Dit hoef ik niet te zien, hier ben ik nog te jong voor.

Ja de discussie over man vrouw gaat gewoon door ik hou ervan. Maar de terreurdreiging is ie er wel. In Zeeland zagen we het al, dikke betonblokken en afscheidingen door heftrucks, gister in Almere was het ook zover. Is er dan echte dreiging, volgens mij kwam na de wc-dreiging pas het echte terreur op de parkeerplaatsen, tuurlijk zag ik het al gebeuren en ben ik op tijd weg gegaan, maar mijn auto stond ook zeker niet op de aangeven parkeerplaatsen. Omdat Almere nog steeds de infrastructuur van de middeleeuwen heeft. Was dat echt een feestje.

Maar wat schetste mijn verbazing toen ik thuiskwam, een aanranding op Lowlands, een meisje ging spontaan crowdsurfen, wat overigens best wel, vanwege de bettutteling verboden is. Daar wordt dan een persoon gedragen over de handen van het publiek, kan maar zo gebeuren als een man gaat surfen, dat er handen in zijn kloten terecht komen. Nee op Lowlands, werd er in Borst geknepen en natuurlijk wordt gefilmd, want de hele wereld bestaat tegenwoordig uit amateurs filmers en de zanger van een band, was boos. Eh het is een festival en je neemt zelf het risico om als je crowdsurfen dat er edele delen worden aangeraakt.

Uiteindelijk is mijn festival seizoen best wel geslaagd, daar waar chefs special voor mij de toppers zijn en RONDE de grootste verrassing is Kensington totaal door de mand gevallen bij mij persoonlijk, die band is live niet meer de band, volgens mij moeten ze eens gaan nadenken, dat het publiek het belangrijkste is op een festival.

Ach het is een festival in de buitenlucht het kan regenen en de wind kan verkeerd staan, de zon is gemenerd, want die schijnt heel genieperig en dan is het duidelijk. Ik ga volgend jaar weer naar festivals en wie er mee gaat, die gaat mee en wie de wc-terreur op Het Zand festival wil meemaken, doe het gewoon, want de muziek en sfeer is gewoon goed. Dat is op Lowlands, pinkpop, cas, Centralpark en alle andere festivals gewoon zoals het leven moet zijn. Liefde en respect.

Muziek luisteren is een levensvorm en nog een mooie ook

Muziek is mijn leven, was het alweer eens vergeten, maar ondertussen ben ik gewoon weer wakker geschud keihard nee hoor natuurlijk niet. Kreeg een bijzonder Vaderdag cadeau, een single van Cornelis Vreeswijk als nummer bordje bij de voordeur en de namen van de bewoners van mijn huis op een plaat. Heel bijzonder was dat. Maar wat moet je ermee, ophangen bij de voordeur ja nogal logisch. Maar de grote vraag was hoe.

Want aan de muur boren, dat zou echt zonde zijn van de singel en de plaat, want mijn liefde voor het vinyl is sinds twee jaar weer groot. Nee het moest iets moois worden, denken en denken. Mijn vader maar de opdracht gegeven en tegen hem gezegd verzin maar wat. Nou die man kan denken maar een oplossing had ie niet. Na een tip kwam ie in Naarden terecht bij PosterFrameFix.nl En die had de oplossing, waterdichte lijsten. Helemaal goud gewoon. De singel en de plaat hangen nu bij de voordeur.

Als ik nu thuis kom dan zie ik ze hangen en weet dan ja Alex jij bent muziek, je bent een pure liefhebber van vinyl en dat mag de wereld ook weten. De cd heeft compleet afgedaan bij mij, die staan nog voor de sier in de kast hier in huis. Maar afspelen doe ik niet meer.

Nee het is de plaat, de plaat die je uit de hoes haalt, de schoonheid van de naald die de plaat aanraakt. Het is de rust voor mij, als ik in mijn platen winkel kom, ja die in Almere platenhuis het oor. Dat platenhuis heeft precies wat ik wil, niks gedwongen, maar gewoon lekker struinen door de platen bakken, geen luxe maar gewoon de muziek op de eerste plaats. Dat is ook de plaats, waar ik verhalen van mensen gaat schrijven, die ook in de platenbakken aan het snuffelen zijn. Later meer daar over.

Maar nu wordt u zo onderhand wat er dan in mijn platenkist zit allemaal, dat is nou het mooie, dat is van hardrock naar Nederlandstalig naar een artiest die ik op een festival leerde kennen. Als ie maar muziek op plaat heeft, dan ben ik blij.

Ja blij worden van muziek, dat is toch eigenlijk wat iedereen zou moeten weten. Maar krijg aardig het gevoel en gedachten dat zo onderhand een heleboel mensen het vergeten zijn. Wat is nou mooier dan als je een klote bui hebt, een plaat aan kan zetten waar je blij van wordt. Maar in de auto of truck dan Alex. Tja in de truck is het nog gewoon de radio. Maar in mijn Jukebox das mijn Nissan JUKE is het bovenal gewoon Spotify, ik kan dat doen, via blue toeter afspelen. Ja wil ik cruisen dan mooie rustige muziek en heb ik effe wat naars mee gemaakt, dan komen de gitaren om de hoek.

Maar ik spreek voor mezelf. Muziek is mooi, muziek verbroederd en muziek is en word gemaakt door artiesten die de liefde hebben voor de tekst, luister eens naar de tekst van een plaat goed en denk dan dat is mijn plaat. Ook ben ik een rocker hou van de harde gitaren.

Mijn persoonlijke plaat is gewoon van de 3js geloven in het leven. Die tip kreeg ik ook van een vriendin die zei, het gaat goed komen met jou en deze plaat zal jouw plaat worden en ze heeft gelijk gehad.

GELOVEN IN HET LEVEN, dat is het motto wat je moet hebben. Anders komt je leven echt wel ongeloofwaardig over.

Alex ikke dus en muziek en bovenal koffie, ja dat ben ik dus helemaal.

De koffie is een middel of eigenlijk een genotsmiddel waar je intens van moet of mag genieten. Het is voor mij persoonlijk gewoon een brandstof, de wereld van onderzoekers kunnen wel blijven onderzoeken, dat de koffie slecht voor je is. Maar zo onderhand is ademen op deze wereld ook slecht voor je.

 

Koffie is bij mij elke dag aanwezig, tot grote wanhoop van andere, maar die hebben pech. De koffie is voor mij iets om de dag mee te beginnen, wel met echte koffie hoor, want wie kan het als ik het omschrijf. ´

Koffie uit een machine, je hebt zin in een bakkie, je ziet de automaat staan, je zet het bekertje eronder, druk op het knopje en plof het bekertje vol, de zogenaamde plof koffie, een diepvries substantie wat warm wordt gemaakt en dat koffie mag noemen, ik noem het gewoon een goed middel als je darmen dicht zitten, na een bakkie koffie kan je gelijk naar de wc. Het woord koffie is magisch helaas weten sommige fabrikanten dat woord zo te misbruiken, dat de onderzoekende instanties eens die fabrikanten moeten gaan onderzoeken, of ze wel weten wat echte koffie is.

Maar koffie is voor mij een rode draad, vroeger had ik een baas, die zei, Alex gaan we koffiedrinken, ja lekker Roel, heb jij een kwartje voor me dan, zei ie altijd standaard. Ja dat was een mooie baas die Roel Mur.

Maar nu na 25jaar chauffeur zijn en eigenlijk koffie verslaafd en ook nog muziek erbij, want wat is er lekkerder om een goede lp op te zetten en een lekker bakkie koffie erbij te hebben en te genieten. Ja dat is voor mij het gevoel van vrijheid.

Maar wat er nog mooier is, drinken uit een mok, een koffiemok. Mijn eigen koffiemok. De mok van alexschrijft.nl. Gewoon een mok die bij mij hoort, de mok die niet te krijgen is, maar ik weg geef aan mensen, die ik zelf uitkies. Maar gisteravond was het zover, de eerste mok ging naar de jarige Eline. Zeer verrast was zij en ik ben er trots op.

Ik gaat nog maar een bakkie nemen en luister dan naar muziek en weet ik dit is de zondag, de dag van rust. Rust met een bakkie koffie en ja ik weet nu, dat u denkt wat voor een muziek dan, dat is mijn eigen smaak net zoals de koffie dat is ook mijn smaak, maar hij smaakt thuis het beste.

Het is eigenlijk gewoon een volksverhuizing vandaag..

Het is vandaag koningsdag jawel, ook wel genoemd als, de nationale zolder leegverkoop dag.

De dag dat vele vrijmarkten uitpuilen van de meest gedateerde prullaria, dozen worden er vol gepropt en al weken van tevoren is de spanning te snijden in vele huizen in Nederland, want er moet opgeruimd worden, mama en papa zijn los geslagen en de kinderen die vinden het maar niks, want speelgoed waar je jaren niet mee gespeeld hebt, gaat nu dan in de uitverkoop. Wat het ook heel goed doet, zijn de kledingkasten ontruimen, want kleding verkoopt altijd goed. Want de mode van een aantal jaren geleden, komt weer helemaal terug. (heb een vreemd beeld hierbij)

En dan komt de dag, auto’s worden vol gepropt, thermoskannen met warme drank worden gevuld, broodjes worden gesmeerd en het juiste plekje wordt uitgezocht op de vrijmarkt ergens in het land. Oranje boven, ja ja echt waar. Want het saamhorigheid gevoel wat de rest van het jaar niet aanwezig is, is op konings dag heel groot, want het echte Nederlandse gevoel komt boven drijven. U weet het vast wel, struinen langs de kleedjes die vol liggen met rommel, u ziet wat en vraagt wat kost dat.

Wat kost dat, de dame kijk u aan, dat kost 5 euro meneer, waarop de meneer zegt, dat is te veel, shit patstelling, er moet iets van die prijs, onderhandelen wordt dat, de echte Nederlander is op gestaan. Want meneer vindt 3 euro wel genoeg, de dame is beledigd, ja dat is een klein voorbeeld op een vrijmarkt, mensen willen het voor niks hebben. Eigenlijk best wel raar, het hele jaar brengen mensen spullen weg, geven het gratis weg en willen vandaag op de eerste rang zitten.

Eigenlijk is de eerste rang helemaal fout, want dan zit je in de wind. Want dat is ook wat, dagen van tevoren, wordt het weer bekeken, de app weer pro op vaders telefoon is heilig, niet 1 weerbericht zal kloppen vandaag, het is gewoon koud en nat. Ertegen kleden kan niet, is echt onmogelijk. De natte kleding kan niet droog worden. Het is gewoon afzien het is de hele nacht overleven, ja ik schrijf nog steeds over de avond ervoor. Want op konings dag zelf gaat de ellende gewoon verder. Want op koningsdag wordt het gevoel van samen zijn nog groter, steden stromen vol, treinen puilen uit, de dienstregeling van de Nederlandse spoorwegen, doet gewoon wat ze anders ook doen, niks dus, want die speciale trein van Willem en Maxi, moet toch gewoon op tijd zijn ergens voor een groot feest. Ja in Brabant dit jaar, zie Guus al, het lied Brabant zingen. Het volkslied zal matig worden gespeeld, want tja het is toch Brabant he.

Uiteindelijk zal het vandaag, weer 1 groot feest zijn en morgen slaan we elkaar weer de hersens in, want dat is nou eenmaal zo. Ik gaat zelf vannacht weer op weg, waarom omdat het mijn werk is, weet nu al zeker, dat ik vannacht vele auto’s gaat tegen komen, die de witte lijnen op de weg niet meer zien. Acht het heeft uiteindelijk ook wel wat, de mensen hebben een leuke dag gehad en morgen, doen de apotheken weer goede zaken, want menig mens zal goed verkouden zijn, van deze koningsdag.

Rest mij nog , Willem van harte en zeg eens , had je ook een pop op het bankje zitten, hoe zag ie eruit.

Zal nooit zonder muziek kunnen, jij wel dan,..

Dit blog schreef ik als vervolg op deze blog van de Tevu die ik schreef voor hun.

 

Ja de tijd veranderd maar de langspeelplaat blijft bestaan, dit was de laatste zin, van het blog wat ik schreef voor de Tevu, ze vroegen mij dat doen ook in verband met record store day, de dag van de muziekwinkels, die bands laten optreden in hun winkel en de langspeelplaat wordt gepromoot. Wat heb ik daarmee.

Ik transformeer me in mijn verleden als radiomaker, ik had een mooie naam daar, ik was de schroothoop, mijn programma had de naam de schroothoop en ik was een schroothoop. Pure keiharde hardrock en nieuwe muziek kwam langs op de zaterdagmiddag, hoe kwam ik daarbij om radio te maken, gaan we nog verder in mijn verleden, iets met een forum en Hyves, daar stond een bericht, wij zoeken mensen die radio willen maken. Ik dacht bij mezelf, waarom niet. Ik ging naar de studio in Apeldoorn en eigenlijk ging ik daar niet meer weg. Ik groeide in het maken van programma’s. Niet alleen de hardrock, maar ook op zaterdagavond de blues, dat was echt gaaf.

Op zaterdagavond om 22.00 uur, radio maken, whisky en een sigaar en genieten maar, overigens het is voor gekomen, dat de laatste plaat een hele lange plaat was. Maar als je radio maakt, dan komen er ook pluggers langs, tja als iemand dan denkt, dat de schroothoop, iemand met heel lang haar is, dan kwam degene die het dacht van een koude markt thuis, want lang haar heb ik niet. Vele verhalen kan ik erover schrijven, maar 1 verhaal is bij gebleven, Salomon Burke maakte een cd met De DIJK. Mooie samenwerking, ik had de cd gekocht en op de zaterdagavond in première laten gaan, het werd een uitzending, wat 1 van mijn beste was, maar toen ik de volgende ochtend wakker werd, las ik het trieste nieuws, Salomon was overleden, mijn uitzending was bijzonder geweest.

Maar er kwam een einde aan het radioavontuur, maar de liefde voor muziek is blijven bestaan, want muziek heeft iedereen nodig, nog steeds , heb ik een voorliefde voor hardrock maar ik ben eigenlijk heel breed in de keuze. Bestaat er slechte muziek, jazeker wel, gelukkig kunnen we tegenwoordig heel makkelijk verder zappen.

Maar ik vroeg vandaag op twitter, de muziek smaak in de cabine. Gisteren las ik Johny cash, goud gewoon, vandaag kwam er in de reacties voornamelijk, kwaliteit langs, veel oud werk, weinig nieuws. Ik snap dat wel, want de muziek uit het verleden, is de muziek die wij mooi vinden, de lange platen, de gitaren moet je horen, de drum moet je mee kunnen drummen, de tekst moet mee kunnen zingen. Ja daar hou ik van, het is de muziek.

Het is de muziek waar ik van hou, ik heb cd’s een kast vol, maar die kist he, daar zit voor mij muziek in, de langspeelplaat, dat is pure porno, die kraak dat groefje wat overslaat. Ja de langspeelplaat is niet kapot te krijgen, zelfs niet door de schroothoop.

Ik schreef dit ter ere van mijn liefde voor muziek. Ter ere van record store day. Vroeger was ik de schroothoop, nu ben ik alexschrijft met een voorliefde voor muziek.

Waar houdt u van als u aan het werk bent.

 

 

Het leven van een chauffeur, zou saai zijn zonder muziek.

Muziek is er in vele vormen, kan ze allemaal kunnen gaan opnoemen, maar dat doe ik lekker niet. Want de muziek is verzamelwoord voor een heleboel stijlen, mijn lievelingsmuziek ja dat is toch bekend, dat is de muziek met de gitaar erin. Oftewel hardrock, ook heb ik geen haar, kan ik toch in de cabine genieten van de betere rockmuziek.

Maar in de nacht, klinkt een lekkere bleusplaat toch ook wel heel lekker en kan ik heerlijk mee zingen met de Nederlandse plaat. Ja want als ik jeugdsentiment hoor van een band als Doe Maar, dan kan ik er heerlijk in opgaan. Gewoon alle teksten mee zingen, menig medewegmisbruiker zal wel denken, die chauffeur is gek, ja ik ben gek van muziek. Hoef daar geen uitleg onderweg aan te geven, want het leven van een chauffeur gaat over asfalt en is meestal een lange eenzame weg, alleen in de cabine. Dan is het nogal logisch dat de muziek uit speakers klinkt, maar ook op een boot of een kantoor, daar kan ik me voorstellen dat de radio de enigste vriend is, die je op dat moment hebt.

Vroeger had je alleen de radio met de cassetterecorder, ja een bandje, dat was het toen. Weet u het nog. Je nam het bandje thuis op en je draaide het af. Of je kocht van die kant en klare cassettebandjes bij de pomp. Weet zeker de tijd komt terug, van de bandjes. Na de bandjes kwam de autoradio met een cd. Ja de hoesjes waren makkelijk als je moest krabben, nadeel van de cd is wel, als er een kras opkomt dan kan je de cd afschrijven. Maar tegenwoordig is het wel zo, dat de meeste radio’s een usb aansluiting hebben. Ja thuis muziek op de stick en dan als je in de avond klaar bent, de stick weer mee naar huis en nieuwe muziek erop. Oh ja het leuke van de cd was wel. De cd in de radio laten zitten om vervolgens de volgende springchauffeur, te laten schrikken, succes altijd weer.

Internetradio is nog steeds in opkomst. Gewoon in huis is het er al, maar voor onderweg in de autoradio wordt het nog een strijd. Maar dat het er komt dat weet ik zeker.

Nou ben ik weleens benieuwd.

Wat is nou de muziek, waar u graag naar luistert als u onderweg bent.  Daar ben ik echt benieuwd naar. Welke muziek blijft u wakker bij, op welke muziek zingt u graag mee.

Reageer gerust en eens kijken.

Wat de smaak is van de verschillende beroepsgroepen, want ik me voorstellen dat een chauffeur een andere smaak heeft, dan iemand die op kantoor werkt of op een grote boot vaart.

Ik zou zeggen kom door…