Achter de deuren…

Achter de deuren daar is het de andere wereld. Waar ik al een tijd over schrijf en elke keer toch weer iets anders mee heb gemaakt..

Vandaag 28 november 2021.

Het is zondag en de afspraak stond al een tijdje Alex mag ik mee. Dat was een vraag waar ik geen nee op kon zeggen. Esther Apte al op tijd. Goed haal je wel op. Dus samen naar Laren toe met zijn 3e. Mijn vader reedt voor mij het terrein op.

Samen dollend met mondkapjes op. Lopen wij de deuren door. Het is en blijft elke keer weer vreemd, gewoon een totaal andere wereld. Mijn vader liep door om zijn vrouw te halen, we namen plaats in het restaurant, al snel verscheen ons oma moeder en vrouw ten tonele.

Elke keer weer is het de vraag. Wat doet ze vandaag niet. Wat ze de vorige keer wel deed. Het wordt steeds minder. Kan er veel over schrijven maar beter wordt het gewoon niet. Die hoop hebben we al lang laten varen. Haar advocaatje ging erin en daarna was het klaar. Totaal geen contact, als je dacht dat je contact hebt. Dan is het alweer verbroken.

Het was een bezoek met een trotste vader die zijn kleindochter met zijn vrouw op de foto zette. Het was ook de foto dat mijn moeder in een koffie kopje zat. Huh ja kijk maar. Want lol moet je hebben en blijven houden..

Tot de volgende keer weer..

Het knaagde aan mijn..

Za 16-10-2021.

Ik zou eigenlijk niet gaan dit weekend. Om in mijn eigen straatje te praten. Het logistieke kwam niet goed uit. Maar na een telefoon gesprek met mijn vader. Die zei ik gaat vanmiddag naar laren toe. Begon mijn geweten te knagen. Ik stuurde een apje pa hoe laat bent u daar.

Zo geschiedde dat ik de parkeerplaats op reedt en bij de ingang een bus zag staan met vlaggetjes erop. Zwart met wit. Respect. Maar ja we weten die dag komt voor ons ook daar. Dus lopen we door. Naar de afdeling door de gang. Hoe lang lopen we al de gang door. Hoe lang al. Nou bijna 4 jaar. Het is 4 jaar geleden dat ik samen met mijn vader. Mijn moeder achterlieten daar. Toen liep ze nog zelf.

Nu is het een hoopje mens van 49kilo. Meer is het niet. Die niet uit haar woorden kan komen en graag een advocaatje eet , eet met hindernissen want een moment filmen is leuk. Maar uiteindelijk is het een strijd, tegen de wil van het advocaatje eten, of gewoon niet door slikken, tja dat moeten wij in de gaten houden, dat doen wij met liefde.

Het contact met onze moeder en vrouw van is minimaal. Ze kijkt je wel aan, maar met een lege blik. De kleur van haar. Kan ik niet benoemen. Maar ik weet wel. Ben blij dat ik toch wel gegaan ben. Het is toch je moeder he..

Ze is volgende week jarig.

19sept 2021.

Het is de zondag de laatste zondag van onze vakantie, vannacht gaat de wekker weer. Maar goed. Sinds een paar weekjes naar Laren toe. Eens kijken hoe het is daar.

Mijn vader was er ook. Wat we kwamen gelijk aan. Samen effe dollen op de parkeerplaats lopen we naar de ingang. Mondkapje op en handen effe in de alcohol gaan we de deuren door, lopend door de gang heen.

Gaan we eerst naar haar kamer. Ze heeft een nieuwe buurvrouw gekregen. Want de aardappel meneer is overleden, kwam effe binnen. Maar ja dan ons zonneschijntje halen. Hmm een blik wat geen blik is in haar ogen. Maar goed. We doen het maar zoals we denken. Hopelijk doen we het goed.

Ze is of ze gaat achteruit dat weten we. Kan er veel over schrijven maar doe ik effe niet. Want..

Deze vrouw van deze man is volgende week zaterdag 25september jarig. Zij mag dan hopelijk 72jaar worden. Wat mij leuk zal zijn. Nog een ronde kaartjes sturen.

Voor de jarige Dien Does vos. Adres.

Het adres is. De Stichtse Hof .

Afdeling Mauvezand en Le Gras.

Naarderstraat 81

1251.BG Laren .

Lijkt me leuk voor haar. Gewoon eens kijken wat er kan gebeuren. Dank alvast.

Ze was rustig.

Zondag 25juli 2021.

De zondag waarvan je denkt. Oh ja het is zondag. Rijden we naar Laren toe. Waarom op zondag. Nou doordeweeks moet ik het in ach laat maar. Nee we draaien de parkeerplaats op.

Lopend naar de schuifdeuren doen wij jawel ons mondkapje op. Dat willen ze graag dus dat doen we dan ook gewoon. Geen probleem hoor. Je gaat er al met een gevoel heen. Een gevoel van hoe zal ze vandaag zijn.

Goedemorgen dames en heren. Er zat wel 1 dame bij die ik herkende, oh ja vakantie tijd natuurlijk. Ook daar. Hoi moeders gaat je mee. Ze keek me sappig aan. Op de achtergrond hoor ik een dame roepen. Ha doeslief is er ook . Ja mijn grote vriendin.

We rijden haar naar het restaurant, 2koffie en schaaltje sous. Dat is advocaatje in de dementaal, dus dat. Klein lepeltje en het sousje gleed lekker naar binnen. Het contact was minimaal gewoon. Het menselijke is er gewoon niet meer. Ze is mijn moeder op papier. Maar in werkelijkheid is ze iemand die niet meer vecht tegen van alles. Ze is gelaten in haar gedachten..

Bij het terugbrengen naar de huiskamer, rijd ik daar naar binnen. Hoor ik gaat naar het strand, naar Scheveningen kom uit den haag he weet je. Mijn grote vriendin. Hele verhalen maar ja of het waar is..Dag moeders tot snel…

De hele familie

Zondag 11juli.

Deze dag gaat de boeken in als een mooi dag. De dag dat mijn moeder haar mannen om haar heen had.

We reden naar Laren toe, afslag en dan het terrein op. Daar zat mijn broer al met zijn vrouw. Vervolgens de parkeerplaats op,staat de juke weer. Hoi pa. Zo dan is de hele bende bij elkaar. Mijn vader trots. Komt niet zo heel vaak voor namelijk.

Maar het was voor een goed doel. We hadden 1 wens. Want het kan maar zo gebeuren dat moeders zegt , ik stop ermee. Kan zo maar gebeuren, dus lopen wij met zijn allen door de gang heen. Tja kaal was het woord

Mooi gezicht hoor. Moeders met al haar mannen. Het is zoals het hoort. Naar buiten lopend. Plaatsje zoeken voor een foto. Een foto van moeders met haar mannen. Want die foto’s zijn er haast niet. Geen recente namelijk.

Nou mooi plaatje gevonden en dan effe lachen en op naar de koffie.

Dit is een mooi beeld. Drie mannen met ieder een verhaal. Moeders die de drie mannen in bedwang hield. Nu zorgen de drie mannen op hun manier voor haar.. .

Advocaatje erin en ze was er klaar mee. Oh ja haar Familie was het. Dat wist ze dan wel..

Daar lichte mijn Phone op

Het is en blijft raar, vannacht dacht ik nog aan hem. Hoe zou het zijn met Anton, waar zal die ouwe uithangen. Of de duivel ermee speelt. Vanavond lichte mijn Phone op. Hoi gozer, met jawel Anton..Oude Anton..

Hoe is het Alex.. Nog wat beleeft in de lock down of heb je gewoon doorgewerkt, zal haast wel. Want ik ook namelijk. Wij kunnen niet kapot toch. Ik lachte om zijn woorden. Nee Anton wij zijn onverwoestbaar gewoon. Maar ja het was ook een loterij. Dat weet jij ook. Maar waar heb jij gezeten vriend.

Eh tja nou eh ver weg. Of eigenlijk niet. Maar zeg maar zo ik praat heel goed Engels tegenwoordig, waarom wist ik dit niet ouwe gek. Tja ik was genaaid Alex. Je weet hoe dat gaat, je hebt zelf ook mee gemaakt. Ja Anton maar dat was vroeger. Oh nee de tijd bij jouw heeft niet stil gestaan. Maar nu dan. Ik ben weer thuis.

Thuis bij mijn kleinzoon. Eh gast die komt boven mij uit. Grote kleinzoon klinkt beter.Daarbij is er sprake van dat er een nieuwe wagen aankomt. Maar ja ik hoef geen nieuwe. Ik vroeg hoe is het met je gezondheid, stilte hij werd stil, jochie ik leef toch. Je praat aardig goed met die kunstklapper in je bekkie.

Zeg kan ik wat voor ie doen. Vroeg hij aan mij. Iets met delen of zo . Wat delen nou dit dus. Gaat hier naar toe en vindt het leuk iets met Facebook, ouwe gek. Alex de lijn wordt slecht. Ik hoor je niet meer. Echt hoe lang gaat het nu weer duren. Voordat ie belt.

Het is nooit de vraag, wanneer ie belt , maar waar vandaag . Geloof er niks van dat ie thuis was. Maar ja hij is een man die eerst aan anderen denkt en dan pas misschien aan zich zelf. Komt mij zo bekend voor. Hij is een mooi man..

Doe maar normaal.

Iemand dood verklaren is een kleine moeite. Zo jij bent nu dood. Snel geschreven hoor. Maar dood doordat ie een vaccinatie heeft gekregen. Wat blijkt hij kreeg geen vaccinatie, daarbij hij leeft weer. Oh nee shit neem mijn woorden…

Dat zal iemand nooit doen zijn woorden terug nemen. Hij zorgt ervoor dat de bom ontploft en iedereen ook ikke gaat er prat op. Zijn volgelingen zijn de de heilige. Ja ik maak het mee in mijn omgeving. Echt wat een clowns zijn het toch ook.

Respect is een woord wat gisteravond duidelijk werd. Supporters die samen rouwen als 1e. Samen hopen als 2e en samen feest vieren als 3e. Hoe mooi was dat. Grote stoere vikingen met Deense schonen echt te mooi en kippenvel. Respect voor elkaar, oh knielen op je knieën is respect tonen kleinigheidje hoor.

Ik heb het op mijn arm staan en niet zonder een betekenis, omdat ik er voor sta. Respect is geven en ontvangen simpel eigenlijk. De gedachte was effe weg. Maar sinds gisteravond weer aanwezig. Keihard terug.Want het was aan de ene kant respect en op de sociale media puur respectloos.

Ze had het koud..

De zon schijnt. Loop een weekje bij huis vanwege een kleine verbouwing intern in mijn mond. Maar goed kan ik mooi langs Laren heen..

Mijn vader zijn wagen stond er al. Toen ik de parkeerplaats opdraaide, mooi zo. Het gaat met naar binnen gaan iets makkelijker, effe de handen vol spuiten met alcohol en dan door de deur heen. Hallo andere wereld, want dat blijft zo. Het is niet onze wereld achter de deuren. Dus ook weer een mondkapje, want als je niet gevaccineerd bent. Tja simpel toch.

Loop de gang door. Langs haar kamer jawel daar stond ze met mijn vader. Ze keek me aan. Haar blik zegt niks. Ze wou naar buiten. Vest mee en we lopen naar de deuren om naar buiten te gaan. Code deur open wat leuk, effe rondje park. Bijpraten met mijn vader en toen we effe stil stonden. In de zon. Kreeg of had mijn moeder het koud. Kan ook niet anders. Want binnen leven en wachten tot je rolstoel verplaatst wordt.

Kan een normaal mens zich niet voorstellen, maar het advocaatje ging er lekker in. Dat dan weer wel en zwaaien doen we met in elkaar gevouwen handen in de lucht. Diep respect voor mijn vader. Hoe hij elke keer weer zo lief en zorgzaam is. 1 foto zegt genoeg..

24uur verder

Kunstig dat was het zeker gisteren on 13.45 op 3 juni 2021.

Wat kan een mens er klaar mee zijn. Pijn met eten, gaten in kiezen, geen kiezen meer aan 1 kant. Voortand die ooit afbrak toen ik mijn broer achterna rende op een betonnen trap in de flat. De laatste tray vergat en weer beneden lag. Jarenlang roken en red Bull drinken. Tja dan kom je op een dag..

Op een dag erachter dat je er klaar mee bent,bij de tandarts waar ik toen was. Kwam ik niet verder, nee dan gaan we dit doen dat doen, dacht toen al oh nee. Toen een 2tal jaar niet meer bij de tandarts geweest. Gewoon omdat ik er klaar mee was. In de loop van dit jaar.

Ben ik bij Tandstad in Almere terecht gekomen. Een mooi gebouw met mooie mensen. Alles wat op tandgebied mogelijk is gebeurd daar. De eerste afspraak bijzonder. De 2e afspraak leuk, 3e afspraak informatief.

De 4e afspraak was gisteren. Al een paar dagen een onderbuik gevoel. Spanning, tja maar dan stap je uit. Mondkapje op , loop naar binnen, kom voor die tandarts, oh ja ik zie het al. Sterkte met deze zware ingreep. Boven en onder respect hoor. Dank u wel. Liep verbaast de wachtkamer in. Does hoor ik. Dan loop je de kamer en ziet van alles liggen. Spuiten tangen en ander marteltuig.

Als je gaat liggen en 45min later wordt er gevraagd blijf maar even zitten. Kan je staan. Eh ik wel een boks en bedankt. Thuis komen en je vriendin blij zien. Dat doet wat met je. Er zaten weer zichtbare tanden in

De 1e foto sinds jaren met mijn mond open

Vandaag 4juni een afspraak voor nacontrole, dat je hoort. Dat de tandarts van gisteren onder de indruk was van mij. Hoe ik daar binnen kwam en hoe ik het onderging zonder een wanklank. Gewoon zoals het moet of kan. Maar ook de kunstklapper ontwerper. Kwam vandaag op zijn vrij dag en keek in mijn mond.

Eh oke het herstel van je tandvlees gaat snel, Echt zijn gezicht sprak boekdelen. Kerel wat ben jij. We zijn onder de indruk van jou en respect. Keek hem aan. Tja waarom zou ik 2x komen als het ook in 1x kan doen. Waarom 2x pijn hebben als het in 1x kan. Dat bedoel ik dus. Ik heb gedaan wat ik voor mezelf moest doen. Heb zelf niet eens in de gaten wat ik gedaan heb. Maar dat ik nu tevreden ben. Ja dat ben ik..

Ik had contact..

Zondag 30 mei. De laatste zondag van mei..De zon schijnt en na een mooie relaxte zaterdag ,rijden we met een goed gevoel naar Laren.

Onderweg vraag ik me af. Hoe zal het zijn..Parkeer de juke en we lopen naar de deuren toe, het is druk , effe een klein gesprekje met de dame achter de kassa bar koffie hoek. Tijd niet gezien, nee dat had een rede. Maar goed we gaan de goede kant op. Er kleurt mooi licht aan de horizon. Lopend door de gangen heen.

Kom ik jawel het is weer koffietijd, kijk even wie er koffie zat te drinken. Eh ok nieuwe mensen. Loop door de huiskamer in. Hoi gaat u mee .. Ze kijkt mij aan. Het zal wel je zegt advocaatje dus altijd goed. Nou weer terug door de gangen heen, parkeer ik haar , ja ze wou een sous. Dan krijgt ze ook een sous, de dame kwam langs 2 koffie en een sous. Ondertussen roep ik doessie ze reageert erop, Vossie haar achternaam ze kijkt op en krijgt een glimlach op de vraag wie er aan de andere kant zat kon ze geen antwoord geven en was het contact verbroken.

Dan gaat ze aan de sous beginnen. Grote standaard lepel vervangen door een klein koffie lepeltje , dat ging goed af en toe even liefdevol haar mond schoon maken..

Dus genieten en rondje tuin , staan we bij het water wat denk je twee eenden, tja dame en heer , ik heb niks voor jullie. Al met al kan ik zeggen

Het is zoals het is. Het gaat zoals het gaat. De ene dag wat beter dan de andere dag. Maar het gaat wel achteruit ipv vooruit, daar hoef je geen geleerde voor te zijn..