Daar lichte mijn Phone op

Het is en blijft raar, vannacht dacht ik nog aan hem. Hoe zou het zijn met Anton, waar zal die ouwe uithangen. Of de duivel ermee speelt. Vanavond lichte mijn Phone op. Hoi gozer, met jawel Anton..Oude Anton..

Hoe is het Alex.. Nog wat beleeft in de lock down of heb je gewoon doorgewerkt, zal haast wel. Want ik ook namelijk. Wij kunnen niet kapot toch. Ik lachte om zijn woorden. Nee Anton wij zijn onverwoestbaar gewoon. Maar ja het was ook een loterij. Dat weet jij ook. Maar waar heb jij gezeten vriend.

Eh tja nou eh ver weg. Of eigenlijk niet. Maar zeg maar zo ik praat heel goed Engels tegenwoordig, waarom wist ik dit niet ouwe gek. Tja ik was genaaid Alex. Je weet hoe dat gaat, je hebt zelf ook mee gemaakt. Ja Anton maar dat was vroeger. Oh nee de tijd bij jouw heeft niet stil gestaan. Maar nu dan. Ik ben weer thuis.

Thuis bij mijn kleinzoon. Eh gast die komt boven mij uit. Grote kleinzoon klinkt beter.Daarbij is er sprake van dat er een nieuwe wagen aankomt. Maar ja ik hoef geen nieuwe. Ik vroeg hoe is het met je gezondheid, stilte hij werd stil, jochie ik leef toch. Je praat aardig goed met die kunstklapper in je bekkie.

Zeg kan ik wat voor ie doen. Vroeg hij aan mij. Iets met delen of zo . Wat delen nou dit dus. Gaat hier naar toe en vindt het leuk iets met Facebook, ouwe gek. Alex de lijn wordt slecht. Ik hoor je niet meer. Echt hoe lang gaat het nu weer duren. Voordat ie belt.

Het is nooit de vraag, wanneer ie belt , maar waar vandaag . Geloof er niks van dat ie thuis was. Maar ja hij is een man die eerst aan anderen denkt en dan pas misschien aan zich zelf. Komt mij zo bekend voor. Hij is een mooi man..

Ik dacht al…

Soms denk je het , spreek je het niet uit. Maar ik mis iets in mijn leven. Ooit belde ie elke week, toen eens in de 4 weken of maanden niet.

Alsof je het over de duivel hebt. Daar lichte mijn telefoon op. Zeker weer een stroomverkoper of wie dan ook. Maar ik zag een naam. Anton. Ja zeker daar is ie..Anton vriend goedemorgen..

Alex andere vriend goedemorgen klonk aan de lijn. Kerel je lijkt of je dichtbij bent. Ja jochie in Utrechhh mijn stadje natuurlijk, effe bij mijn kereltje kijken. Ja klein zoon eh grote zoon kan je beter zeggen. Echt wat groeien ze toch hard. Ja Anton ik weet het.

Maar mooi makkelijk kan ie mooi de bovenkant wassen. Ha ha Anton is je truck dan zo smerig. Dat je wast met het handje of mag je niet door de wasstraat heen. Tuurlijk wel moet dat jochie toch effe opnaaien. Hou ervan.. Maar Alex hoe is het met jou eigenlijk.

Nou Anton het gaat zoals het gaat. Het leven is nooit eerlijk. Mensen gaan en blijven , ik hoorde hem hoesten. Anton nog steeds rokende. Ja en jij niet zeker meer. Ongezellig hoor Alex. Ja ben nu 6 maanden gestopt. Echt ik had nooit kunnen dromen. Ach Alex het heeft geen zin om meer te gaan stoppen. Spuit netjes nog steeds en meet de waarde op. Maar wat is tegenwoordig nog waard.

Om positief te zijn, als je iemand een compliment wil geven, mag je dat niet eens in haar oor fluisteren. Als iemand een hand wilt geven. Krijg je een elleboog voor je kanis. Ja ik ben niet zo groot. Ja Anton hou vol.

Hou vol nog een paar maanden en dan Alex stop je dan met rijden. Niet doen hoor. Ha ha Anton nee joh nog een paar maanden dan is het zomer. Dan is je uitzicht van boven weer mooi. Wanneer ga je weer weg Anton. Straks weer de koelkast vullen. Vanavond trailer aan pikken en op naar Italië wat daar na gebeurd ik weet het niet Alex.

Je vermaak je wel vriend, bel eens vaker op de mensheid heeft vriendschap nodig,effe bellen en lachen, samen een bakkie doen onderweg. Ja de chauffeurs doen dat wel. Anton bulderde ja Alex zo is het. Dank je voor je tijd. Eh Anton voor jou heb ik alle tijd. Dat weet je, hoe is het met die zuster eigenlijk je weet van die trombose dienst. Tuut tuut tuut klonk het. Gvd die ouwe snoeper zeg….

Mijn gedachte is zeker niet uw gedachte.

Ik kan wel denken dat ik de wereld kan veranderen, maar als de wereld mij nou eens veranderd, laat ik dat toe dan. Nee is het antwoord. Je kan wel denken dat je iets veranderd, dan is dat jouw eigen gedachte. Blijf eens stil staan en kijk om je heen, wat zie je dan.

Je ziet helemaal niks anders dan je eigen gedachten, je denkt wat af zeg. Stef Bos schreef een nummer, ons hoofd is een huis, ja met vele kamers. Ruim die kamers eens op dan. Denk eens anders denk eens van het begin af. Waar ging het fout, waar begon het. Je hoofd heeft kamers die vol zitten. Zo mooi kan muziek zijn. Luister eens naar het nieuwe nummer van de DIJK helemaal goed. Of luister eens naar een liedje die je goed kan verstaan. Muziek is mooi en word nog mooier als je weet dat je het je raakt.

Maar nee we maken ons druk over van alles en nog wat. De werkdruk en geld en nog meer van dat geneuzel, tuurlijk wil ik meer verdienen, wat moet ik daarvoor doen dan, meer werken soms. Heb je dan wel plezier in je werk, tuurlijk kan ik nu over de cao gaan schrijven, daar waar in transportland nog meer breuken komen, kan wel zeggen ik denk dit en ik denk dat. Nee ik denk niks meer.

Want andere mensen denken veel meer. Ik doe mijn werk gewoon. Komt er wel een cao dan in transportland, nee natuurlijk niet. Want respect is er niet aan beide kanten. Dat woord mist de gehele samenleving gewoon, kan ik dat hardop roepen, ja dat kan ik. Omdat het niks nieuws is.

Mijn motto is altijd en zal altijd zo zijn, we leven in een wereld, een digitale wereld, fuck off, dat denken wij. Nee het echte leven is op straat en niet op een schermpje, daar waar het echt gebeurd. Overal zijn er rode kruisjes te vinden, op uw scherm en op de snelweg. Het blijkt wel we zijn dwars. Maar goed, mijn weg gaat rechtdoor, kan wel links of rechts gaan, maar nee ik gaat rechtdoor.

Mijn leven is buiten op straat, met vrienden die dat ook denken, dat mensen je afrekenen op sociale media, ja lekker makkelijk he achter een schermpje, maar zeg eens in het echt goedemorgen en middag en hoe gaat het vandaag. Er zal een wereld voor u opengaan. Dat weet ik zeker. Maar goed ik kan de wereld niet veranderen.

Briefje voor Jet

Hoi Jet.

Het is de eerste weer van dit jaar. Januari is bijna voorbij. Blij zeker. Want het is een lange maand. Waar je echt niks aan kan veranderen, de winter blijft uit. Weet je dat ik al drie jaar geen winterjas aan gehad heeft. Zo was ik net in een winkel. Kon gratis winterhandschoenen krijgen. Kijk de dame aan. Eh winter waar dan.

Gaat het weer een beetje met je. Maakte me op afstand wel een beetje zorgen. Maar ik was niet de enige dacht ik zo. Tuurlijk zijn er altijd wat problemen. Op maandag vroeg je bed uit. Omdat de baas wil dat de vrachtwagen niet meer thuis staat. Dit is dan raar. Vind ik . Heeft die baas geen gevoel of zo. Maar daar gaat ik niet over. Wat zal jij trots zijn op je pubers. Chauffeur worden. Ja dat wordt een echte.

Hoe het met mij gaat. Wat je voor mij kon doen. Op dit moment niks eigenlijk. Tuurlijk wil ik meer mensen zijn op de pagina die wij beheren. Was er effe klaar mee. Maar ik geloof er heilig weer in. Dat het toch ergens goed voor zijn. Ach gewoon positief blijven. Ook al is dat tegenwoordig bijna onmogelijk als je het nieuws volgt en de mensen op straat bekijkt. Vraag me wel eens af. Wat wordt de zomer dan. Ja de zon willen wij allebei. Mis hem echt. Jij ook hè.

Zo onderhand denk ik effe niks meer. Want de wereld gaat door. Stilstaan is geen optie. Tuurlijk heb ik nog mijn moeder. Daar blog ik over en uiteindelijk zal dat een boek worden. Ja de presentatie daar denk ik wel eens over na. Mijn eerste boek deed ik gewoon thuis, daar hebben we het nog steeds over. Dat liep giga uit de klauwen namelijk. Tot diep in de nacht.

Nou Jet ik gaat afsluiten. Want het is geen briefje maar een compleet verhaal geworden. Ik zeg op naar het weekend en weet februari is korter dan januari en daarna komen de mooie dagen in maart en het rest van het jaar.

Groetjes Alex