Parkeerstront op een grasveld.

 

Ik als bewoner van Danswijk in Almere, vraag me af, waarom…

Ik stelde een vraag via twitter aan de gemeente Almere, normaal krijg je normaal antwoord, maar nu steeg mijn verbazing tot een hoogtepunt, het antwoord op mijn vraag was. Vraag het de politiek maar. Want dit probleem is al jarenlang een groot probleem in heel Almere.

Ik dacht het er mijne van, ik woon in een straat in danswijk, ik spreek niet voor heel Almere.

Wij kwamen terug van een heerlijke voorjaarsvakantie, heerlijk ijle lucht opgesnoven in Duitsland, maar toen wij de auto uitstapte in Almere Danswijk, sloegen mijn beide neusvleugels dicht, stront lucht, puur stront lucht. Niet van de mens, maar van de honden, ik begrijp het, dat die honden hun behoefte ook moeten doen, net zoals iedere politica in Almere. Maar het is nu echt heel erg, onze straat lijkt wel een uitlaatstrook, is dat normaal.

Ooit was het een mooie groenstrook, zo midden in de weg. Maar zo onderhand is de groenstrook zo bemest dat het gras niet meer groeit. Of komt dat gras kapot ergens anders door, jawel is mijn antwoord. Het beleid in Almere is dat elke wijk een wijk regisseur heeft, voor alle problemen en zal nadenken over oplossingen samen met de bewoners, ja ja is mijn gedachten, dikwijls hebben wij als bewoners, het parkeerprobleem aangeven bij de gemeente en ja de wijk regisseur. Niemand die luistert, want de speeltuinen zijn belangrijker, ja voor de jeugd.

De jeugd die opgroeit in danswijk, ja beste politica, de jeugd is de toekomst, zo onderhand begin ik daaraan te twijfelen, omdat de oplossingen echt niet op de toekomst gericht zijn, want er wordt door de mensen die moeten beslissen, helemaal niks beslist.

Nu heeft het stront probleem wel heel veel te maken, met mensen die in het gras parkeren, dikwijls stappen ze lekker in een grote of kleine hoop stront. Want parkeren op het gras is heel normaal. Net zoals van de verkeerde kant de straat in rijden.

Waarom lijkt het wel, dat de salsa straat niet bestaat, waarom word ik naar de politiek gestuurd, voor oplossingen, komen de raadsleden dan stront ruimen, of bepalen die een honden uitlaatplaats, komen ze dan persoonlijk, hoge stoepranden aan leggen, om het gras parkeren tegen te gaan.

Nee zal de politiek zeggen, daar zijn wij niet voor, daarvoor moet je bij de gemeente zijn, die zeggen aan telefoon, uw wijk regisseur is voor de problemen, maar die zegt alleen maar, zal eens kijken wat ik voor u kan doen, dan maar via twitter, antwoord stap naar de politiek.

Zo komen we geen steek verder en zal het stront probleem altijd blijven bestaan en zullen onze kinderen als ze groot zijn, gewoon in het gras mogen parkeren, want verder als 100 meter lopen ze echt niet naar de voor deur.

Oh ja geeft de politiek van Almere soms ook parkeer lessen. Want als we met zijn allen eens normaal parkeren, dan zal de ruimte ook goed benut worden.

Conclusie van dit verhaal.

Geen, want niemand zal dit lezen, omdat het over parkeerstront gaat. Ja dat is het verhaal van de Salsastraat in Almere. Helaas dat dan weer wel.

Waarom pikken wij het nog…

België op zijn kop, of is het Europa wat eigenlijk een grote rotzooi is voor transportland.

Ik las vol verbazing van de week, dat België tol voor vrachtwagens gaat invoeren, ja wel, na de tolwegen in Frankrijk, de maut in Duitsland, hebben de zuiderburen de OBU, volgens betekend het gewoon, Onzinnig Betalen Uitbuiten, want ik zeg, als je tol durft te vragen, voor de wegen die zo slecht zijn, dan heb je echt een bord voor je kop.

In Nederland hebben we het Eurovignet, geloof als enig land in Europa nog, ook dat zegt al genoeg over het 1 zijn van Europa. Nu zijn er acties in België, geloof dat de chauffeurs en boeren het land beter beveiligen dan het leger en politie van België, want niemand kan er meer in maar wel uit.

Is het heel vreemd geschreven, als ik zeg, waar is de Europese gemeenschap in dit verhaal, waarom mogen landen zelf doen wat ze willen, waarom mogen ze er vestigingen van maken, waarom maken ze de mark nu helemaal kapot, want als een chauffeur uit het Oostblok, al zo weinig verdiend, totaal geen geld bij zich hebben, hoe gaan ze de tol betalen, het Nederlandse transport zal nog een grotere klap krijgen, dus dat er acties komen, is niet helemaal gek. Maar waarom nu wel.

Das de vraag die ik me eigen echt afvraag, want het Europa is 1, daar geloof ik al jaren niet meer in, want zolang elk land zijn eigen regels hebben, zolang elk land maar doet waar ie zelf goed in is, zal de geloofwaardigheid nog meer afnemen. Want Europa, ja wat is dat eigenlijk.

Ik kan me er nog meer druk over kunnen gaan maken, maar waarom zou ik dat doen, het leven bestaat uit veel meer dan druk maken.

Want heleboel chauffeurs, hoor je er niet over, ze praten er niet over, waarover, over het thuisfront. Chauffeur zijn, kan je niet zonder dat het thuisfront niet begrijpt, wat je aan het doen ben.

Mijn leven is eigenlijk, totaal niet saai te noemen, ik heb lol, heb veel vrienden op papier of eigenlijk op het scherm, doe mijn dingen die ik leuk vind.

Druk maken kan elke dag, over Europa en tolheffing, maar zolang, de regeringen in Europa nog niks met elkaar hebben, zal elk land voor zichzelf, de boel op stelten zetten, zullen de landen geld verdienen, aan het volk, wat elke dag zorgt, dat het volk in Europa kan leven. De regeringen begrijpen niet, dat als het volk, wat elke dag onderweg is van a naar b, dat niet meer doen, dat de hele infrastructuur van een land ontwricht zal worden. Maar dat dringt niet door.

Nee want we zijn Europa, we helpen elkaar altijd. Lijkt het leven wel, want als het puntje bij het paaltje komt, zal het puntje gewist worden en het paaltje alleen over blijven, want sprookjes bestaan niet.

Sprookjes zijn werkelijkheid, gaan we met zijn allen opstaan, tegen de corruptie van Europa, of schreeuwen we alleen maar en volgen we gedwee alles op, wat ons wordt opgelegd , dat is de vraag die nu bestaat.

Actie-Banner

Mensen die denken dat ze meer zijn, zijn echt meestal minder.

free-autotransport-quotes

Zijn het de ridders van de weg, of zijn het gewoon de grootste mietjes die bestaan. Hu hoor ik u denken, dat zijn de mannen met die grote trucks, met te veel lampen omdat de chauffeurs bang zijn in het donker en dan ook nog die brulpijpen aan de zijkant.

Ik las van de week wat ergens, op een parkeerplaats stond een koelcombinatie met zijn fluisterkoeling aan, ik zeg geen probleem en de schrijver van dit stukje ook niet, dat was namelijk Edwin Kuiper een bekende hier op dit blog. Hij had er geen last van. Maar toch waren er van die mietjes die er wel last van hadden. Ja die mannen die denken dat ze alles zijn, de ridders van de weg. Zij vroegen aan de chauffeur van de koeler, kan jij je truck verzetten. De chauffeur lachte, hij dacht jij daag. Maar dan komt het, die ridders worden kleine jongetjes en gaan uithuilen bij de eigenaar van het restaurant, uiteindelijk kan de chauffeur van de koeler zijn truck verplaatsen. Kinderachtig is het, omdat die mietjes met een te grote trucks en te veel lampen, wel elke morgen hun truck laat warmdraaien met een hoog irritant geluid uit die brulpijp, ze rijden weg van het parkeerterrein, zonder na te denken, dat de chauffeur van die koeler heerlijk ligt te slapen, genietend van zijn fluisterkoeler, die schrik wakker, omdat er een paar malloten vol gas weg rijden. Weet niet wie er zieliger is.

Maar dan was er ook weer in het nieuws, de F.N.V jawel de bond heeft weer iets. Chauffeurs van een grote Oostenrijkse autotransporteur, verdienen 200 euro in de maand, een Nederlandse chauffeur verdiend tien keer zoveel met hun basissalaris, ik weet het niet hoor, dan zou ik standaard 2000 euro krijgen, terwijl mijn basissalaris 1365 euro is. Dat klopt alweer niet. De heren van de F.N.V kloppen, zich weer op de schouder, terwijl ze zo weer naast de pot gaan pissen, want uiteindelijk zal blijken, dat de opdrachtgever de volle mep betaalt en dat de autotransporteur zich eigen gewoon aan de wet houdt, die eens opgemaakt is, jawel in Brussel. Dus ik zeg heren van de bond, blaas nou niet hoog van de tafel, want waarschijnlijk gaan jullie voor de zoveelste keer op jullie bek.

Maar eigenlijk is het niet zo vreemd dat dit gebeurd, want als je het goed volgt, dan zie je een bepaalde lijn, mensen blazen hoog van de toren af, ze denken alles te weten en uiteindelijk vallen ze allemaal van hun troon af.

Ik zou kunnen schrijven over bomaanslagen en zo, maar dat doe ik niet, omdat ook daarmee fouten worden gemaakt, hadden die doden voorkomen kunnen worden, ja is het antwoord.

Europa is het woord, een zooitje landen die denken dat ze samen werken, elkaar geld geven maar ondertussen totaal niet met elkaar overweg kunnen, beetje net zoals de chauffeurs onder elkaar, mijn truck is groter en heeft meer lampen, dus ik ben meer als jou, dus net zoals, wij zijn Nederland en houden van doofpotten en vertellen lekker niks aan België omdat wij groter zijn.

Mensen zijn uiteindelijk allemaal gelijk, alleen dat weten de mensen niet meer. Geef elkaar eens gelijk, laat elkaar in de waarde, gewoon eens proberen en dan zal de wereld er heel anders gaan uitzien. Waarom kunnen chauffeurs niet het voorbeeld geven, waarom niet, dat is de vraag die ik me afvraag en ik ga dit jaar bewijzen, dat chauffeurs wel weten wat respect is, hoe gaat ik dat doen.

Hou mij maar in de gaten. Want het iets met een boek en een tankstation en veel gewone werktrucks. Waarom vertel ik die, omdat ik geen geheimen hebt, ik ben een chauffeur, die weet dat ie uitsterft, ik weet dat ik een eenling zal worden, omdat de gedachten van de mensen zo onderhand Oostblok is. Ik zal degene zijn, die daar wat aan gaat doen. Kan ik dat alleen, nee is het antwoord, zal ik hulp vragen ja is het antwoord, waarom omdat het zo hoort…

4e8be6c561ff307da1fb9a24dc2e31f7

Ik heb de juiste weg gekozen, ja ik ben gewoon mezelf

Waarom zeggen mensen tegenwoordig onderweg bij bedrijven geen goedemorgen meer.

Maar zeggen de klanten, pas op voor het muurtje want je collega deed het ook vorige week. Huh dacht ik mijn collega. Ja die Bulgaar zei die Rotterdamse havenmedewerker. Ik keek hem aan en dacht, ja het is een collega van de weg. Maar er zit toch wel een klein verschil in het uiterlijk, want ik zie er toch wel uit als een Hollandse KAASKOP.  Maar waarom denken mensen tegenwoordig dat alle chauffeurs uit het Oostblok komen, dat is toch vreemd. Ik heb er al eens over geschreven, maar zo onderhand wordt het echt tijd om iets te doen aan het imago van de Nederlandse chauffeur.

Maar waar ik me nog veel meer zorgen over maakt, is de gejaagdheid van Nederlandse automobilist. Waarom lijkt het wel, dat de automobilist overal mee weg komt, ze mogen alles doen en de politie zie je haast niet meer. Zijn wij vrachtwagenchauffeurs tegenwoordig verplicht om een dashcam in de cabine te hebben. Omdat als wij op onze spiegel liggen, kunnen aantonen, dat er weer een roekeloze automobilist was, die te veel ruimte nodig had om in te voegen en zo de vrachtwagen sneed, die vervolgens een rare stuurbeweging moest maken, met de wielen in de berm kwam en vervolgens zijn baas kon bellen, mijn spiegel is kapot, omdat mijn truck erbovenop ligt. De automobilist komt er meestal mee weg, maar van de week, zijn er toch twee van de piloten aangehouden. Vanwege het snijden van een truck. Ja een goede zaak. Zou het door een dashcam nog veiliger worden, om de automobilisten hun op de fouten te wijzen. Zouden die mensen dat willen aannemen dan.

Ik vraag het me af.

Want toen ik van de week, vriendelijk werd verzocht om te stoppen, voor een begrafenisstoet, die heel langzaam over de weg ging richting begraafplaats, zette ik mijn truck stil. Alarmlichten aan, motor uit en niet eens een halve minuut later, hoor ik een claxon, ik draai me om, zie een snelle gladde vertegenwoordiger zitten in een te grote auto. Zijn raampje ging open en vroeg, hee eikel, kan je niet doorrijden. Ik liep naar hem toe, zeg tegen hem, als je ook maar een greintje respect in je donder hebt, dan stap je uit en toon je respect, als je nog een keer toetert, dan rijd ik achteruit en zorg ervoor, dat je ook in die zwarte wagen komt, met meneer in dat zwarte pantalon pak die voor de rouwauto loopt, dus vertegenwoordiger, gewoon geduld hebben.

Ik liep terug naar mijn cabine en dacht loop eens door, ik heb nog meer te doen vandaag, ik dacht het ik sprak het niet uit.

Zo komt het allemaal op hetzelfde neer, het woord respect is ver te zoeken in deze maffe maatschappij. Ja een maffe maatschappij, waar een terrorist nog eisen heeft ook, waar de regering opzoek naar meer geld, om de fouten uit het verleden op te lossen.

Fouten maken de mensen nog steeds, kijk maar naar die mooie nieuwe A6 bij Almere in Flevoland.

Het is een grote lachwekkende puinhoop, omdat de mensen haast hebben, geen tijd hebben om de juiste borden en daardoor de juiste rijrichting te volgen, ontstaan er situaties die je kan voorspellen, het had voorkomen kunnen worden, maar de mensen die het bedacht hebben, dachten op papier klopt alles, zouden die mensen het zelf ook wel weten, welke rijrichting ze moeten gaan. Volgens mij denken mensen niet meer na. Ze laten proefballonnen op, om de burger te iets te laten geloven, wat toch niet de waarheid is.

Wat dat betreft, is het heel duidelijk, ik ben de juiste weg ingeslagen, ga wel mijn eigen weg, ik werk en ik denk minder na, want als ik teveel denk, dan ben ik een denker en dat is niet goed voor de mensheid, ik zeg wat ik wil en als mensen daar niet mee kunnen leven, pech voor die mensen.

Waar houdt u van als u aan het werk bent.

 

 

Het leven van een chauffeur, zou saai zijn zonder muziek.

Muziek is er in vele vormen, kan ze allemaal kunnen gaan opnoemen, maar dat doe ik lekker niet. Want de muziek is verzamelwoord voor een heleboel stijlen, mijn lievelingsmuziek ja dat is toch bekend, dat is de muziek met de gitaar erin. Oftewel hardrock, ook heb ik geen haar, kan ik toch in de cabine genieten van de betere rockmuziek.

Maar in de nacht, klinkt een lekkere bleusplaat toch ook wel heel lekker en kan ik heerlijk mee zingen met de Nederlandse plaat. Ja want als ik jeugdsentiment hoor van een band als Doe Maar, dan kan ik er heerlijk in opgaan. Gewoon alle teksten mee zingen, menig medewegmisbruiker zal wel denken, die chauffeur is gek, ja ik ben gek van muziek. Hoef daar geen uitleg onderweg aan te geven, want het leven van een chauffeur gaat over asfalt en is meestal een lange eenzame weg, alleen in de cabine. Dan is het nogal logisch dat de muziek uit speakers klinkt, maar ook op een boot of een kantoor, daar kan ik me voorstellen dat de radio de enigste vriend is, die je op dat moment hebt.

Vroeger had je alleen de radio met de cassetterecorder, ja een bandje, dat was het toen. Weet u het nog. Je nam het bandje thuis op en je draaide het af. Of je kocht van die kant en klare cassettebandjes bij de pomp. Weet zeker de tijd komt terug, van de bandjes. Na de bandjes kwam de autoradio met een cd. Ja de hoesjes waren makkelijk als je moest krabben, nadeel van de cd is wel, als er een kras opkomt dan kan je de cd afschrijven. Maar tegenwoordig is het wel zo, dat de meeste radio’s een usb aansluiting hebben. Ja thuis muziek op de stick en dan als je in de avond klaar bent, de stick weer mee naar huis en nieuwe muziek erop. Oh ja het leuke van de cd was wel. De cd in de radio laten zitten om vervolgens de volgende springchauffeur, te laten schrikken, succes altijd weer.

Internetradio is nog steeds in opkomst. Gewoon in huis is het er al, maar voor onderweg in de autoradio wordt het nog een strijd. Maar dat het er komt dat weet ik zeker.

Nou ben ik weleens benieuwd.

Wat is nou de muziek, waar u graag naar luistert als u onderweg bent.  Daar ben ik echt benieuwd naar. Welke muziek blijft u wakker bij, op welke muziek zingt u graag mee.

Reageer gerust en eens kijken.

Wat de smaak is van de verschillende beroepsgroepen, want ik me voorstellen dat een chauffeur een andere smaak heeft, dan iemand die op kantoor werkt of op een grote boot vaart.

Ik zou zeggen kom door…

Ik ben opgeladen en ga er weer tegenaan..

Als je chauffeur bent, dan leef je de meest onmogelijke tijden.

Je werkt veel in de nacht, slaapt onregelmatig en het leven gaat gewoon door, ik ben een chauffeur, die dus in de nacht werkt en dat met heel veel plezier doet, waarom omdat mijn werk al 25 jaar mijn hobby is. Mensen verklaren me voor gek dat ik dat zo zeg. Maar wat is er mooier om te leven als chauffeur, je maakt mensen blij met hun spullen, je maakt mensen minder blij omdat je zoveel ruimte nodig hebt. Maar uiteindelijk ben je het zelf die de uitstraling geeft, ik hou van mijn werk.

Maar als je zoveel onregelmatig leeft, dan ben je ook weleens toe aan vakantie, dat heb ik nu dus. Heerlijk aan het genieten op een plaats ergens in Duitsland, met familie en vrienden uit het dorp hier en dan blijkt het wel, dat het respect in het dagelijks leven heel ver weg is te zoeken.

Hier in dit dorp, leeft men gewoon zoals het moet zijn. Daar geniet ik van. Doe maar gewoon dan doe je gek genoeg. Mijn vermoeidheid is er uitgekomen, twee weken lange nachten gemaakt, veel slapen en niet met mijn werk bezig zijn, opladen noemt men dat ook weleens. Nou dat ik opgeladen ben dat weet ik zeker.

Maar wat me tegen valt, is dat er mensen zijn die echt alleen maar aan hun zelf denken, liefst een schouderklopje krijgen omdat ze zo goed werk gedaan hebben, ze vallen mij aan, omdat ik een blog schrijf, maar ondertussen weet ik niet wie hun zijn. Lezen is ook een vak. Want ik viel niemand aan in mijn vorig geschreven blog, ik stelde alleen maar een feit. Dat de Europa geen Europa meer is, dat de problemen met werknemers, die in ander land werken, veroorzaakt worden door Brussel en dan voelen sommige mensen hun gelijk aangevallen, omdat ze van de bond zijn geweest en, keihard zeggen, dat wij als chauffeurs in actie moeten komen, jawel maar waar zijn de bonden dan voor. Om alleen ja te knikken tegen werkgevers, waarom hebben de bonden geen klote meer. Ja via internet reageren. Dat doen ze al jaren.  Al jaren leef ik in onmin met mensen die zeggen dat ze van de bond zijn. Terwijl ik niet eens lid meer ben van de bond, wie eigenlijk wel. Want ik geloof dat ik niet lieg. Als de meeste chauffeurs hun vertrouwen in de bond al heel wat jaar kwijt zijn.

Maar ik ben dus een chauffeur en een schrijver, ik schrijf wat ik denk en geniet daarbij van het schrijven over mijn leven als chauffeur.

Ik hoop, dat mensen dat gaan begrijpen, ik kan iemand tegen zijn poten schoppen, maar dat doe ik niet. Waarom niet, omdat ik respect hebt, ik schrijf gewoon wat ik zie en waarneem in een blog. Daar mag best een discussie opkomen, maar lees dan wel eerst het blog goed en ga dan pas reageren, dan hoef ik ook niet dit gaan schrijven.

Ja ik ben opgeladen en klaar voor weer een paar maanden op de weg en in de nacht gaan leven en daarnaast gaat ik hard aan de gang met mijn tweede of eigenlijk eerste echte boek, waarin ik als chauffeur in de aandacht zal staan, want 25 jaar chauffeur zijn, dat mag niet onopgemerkt voorbijgaan.

Als u de oplossing weet..

Ik kwam afgelopen zondag vanuit Duitsland even terug naar Nederland. Wat viel mij op.

Weinig vrachtverkeer dat wel, alleen de trucks die mogen rijden op de autobaan dan, zoals koelers enz. Maar wat mij nog veel meer opviel, waren busjes vol met mannen, tassen achterin hoog opgestapeld en dan denk ik waar gaan die mannen heen, dezelfde richting als ons dan en opeens zag ik een busje van Jan de Rijke, jawel die eens heel groot in Nederland was. Dat busje had een kenteken uit Roemenië, toen ging er een lampje branden in mijn hersenpan. Het waren chauffeurs die naar Nederland worden gebracht om trucks te bemannen die ergens geparkeerd staan.

20160306_111448[1]

Dit is toch voor mij persoonlijk een hele vreemde gang van zaken, terwijl er een heleboel Nederlandse chauffeur thuis zitten zonder werk, starten er elk weekend een heleboel chauffeurs uit het buitenland in trucks die ooit een Nederlands kenteken hadden en nu een witte kentekenplaat hebben. Dit is toch echt ongelooflijk. Wat is er mis in Europa. Waarom kan dit zo maar.

Jarenlang heb ik er al een mening over, jarenlang roep ik het al. Jarenlang gebeurd het al, want toen ik nog buitenland reed, kwamen mijn collega’s uit Bakubaku een land ergens achter Rusland. Toen ik met een collega stond te praten voor de balie op kantoor, kwam mijn toenmalige baas met grote stappen op me af. Hij vroeg wat ik aan het doen was, ik zei doodleuk, aan het praten met mijn collega. Hij verbood mij dat, waarop ik zei. Dan gaan mijn collega en ik naar de overkant, van het terrein af om verder te praten.

Is het heel makkelijk geschreven de bazen zijn zo fout, of weten de Nederlandse werkgevers de mazen in de wet te omzeilen. Maar gebeurt dat alleen in het transport, nee zeker niet, in allerlei beroepstakken gebeurd het. Hongerlonen worden er uitbetaald. Dit is in mijn ogen niet normaal, maar zo onderhand is het echt normaal.

Maar wie staat erop, ten eerste voor de het transport in Nederland, wat zo echt naar de klote gaat, maar ook wie staat erop, voor de constructies die er zijn bedacht door de mensen om de wetten die zijn opgemaakt, door dat zooitje in Brussel eens een halte toe te roepen, voorlopig niemand, omdat niemand de klote heeft om zijn mond open te trekken, de bonden lopen in galop van de regering en wij staan met onze rug tegen de muur. Want wij kunnen niks doen, de Nederlandse bevolking moet gewoon wakker worden geschud.

Maar voorlopig is het heel makkelijk om te zeggen, zet de poorten maar open en laat het maar gebeuren. Want zolang Brussel de wet niet aanpast en de Nederlandse regering alles toe laat, zal het in Nederland niet gaan veranderen. Maar ook niet in de landen om ons heen, want het is gewoon een Europees probleem. Want nooit op een manier zal worden opgelost.

Wie een manier weet, mag best reageren. Maar het zal wel met modder gooien worden, want niemand weet de oplossing, zelfs in Brussel niet.

De eenzame trucker is dat een keuze of is het gewoon zo.

De chauffeur van een vrachtwagen is dag en nacht onderweg, maakt niet uit of je binnenland of buitenland rijdt, de vrachtwagenchauffeur is gewoon dag en nacht onderweg.

Maar in de loop van de jaren is er wel heel veel veranderd, het is heel simpel te verklaren, we leven in een tijd van smartphones, complete klaptops op het dashboard, sociale contacten hebben we via whats app en elkaar helpen oh nee dat is eng.

Want vroeger als je stond te wachten bij een klant voor de deur op de parkeerplaats of voor het hek, wat door de portier die nogal groot was, voor je neus was dicht gedaan, dan moest je er wat van maken, vroeger kwamen er stoeltjes achter de cabines vandaan en werd het een dolle boel op de parkeerplaats, tegen de zin van die norse portier, want die zat alleen, toen maakte het niet uit welke taal je sprak, want de chauffeurstaal was een internationale taal.

Wat doen we tegenwoordig, we gaan filmen met onze smartphones hoe een collega chauffeur aan het prutsen is met achteruit rijden, want uit stappen om die chauffeur te helpen. Nee want die man is onze vijand, hij heeft een witte kentekenplaat.

Dat zie je ook terug in de restaurants, begin maar geen gesprek meer over je kinderen, want niemand heeft meer tijd om eens gezellig te praten, want het is eenmaal zo, de restaurants zijn bijna leeg, want de chauffeur heeft geen zin meer om met collega’s te gaan zitten.

Wie heeft er tegenwoordig nog een 27mc bak in de wagen, wie durft nog die Mike in zijn handen te nemen, om eens een geintje met een collega uit te halen, of gewoon eens een goed gesprek te voeren als je een lange rit had, of op vrijdag middag gewoon naar huis wou en het niet meer zag zitten, ja de 27mc bak heeft mij heel vaak geholpen met thuis komen, want de verhalen waren groots dus de tijd ging lekker snel.  Want ook al is er internet, heeft iedereen een smartphone, de 27mc bak is nooit ingehaald, maar wie weet dat nog, want het was de spanning, als je in de verte, een truck aan zag komen, was het hem wel of niet, ja het netwerk was groot, tegenwoordig, staan de bekenden in mijn Phone.

Het leven van de chauffeur is leven in je truck, de 1 rijdt voor een baas, met een standaard truck, de ander is een eigen rijder, ja een eigen rijder, die zich eigen verwent met een mooie nieuwe truck, waarom geen mooie lampjes erop aan de zijkant, waarom geen luchthoorns erop. Ik waarom omdat mensen het geldverspilling vinden, ik zeg als de chauffeur het wilt, dan moet ie dat lekker doen, want hij leeft in die truck en vooral met die truck moet ie werken.

De tijden van positief blijven in het chauffeurs vak zijn voorbij, denkt men.

Is dat zo, of zullen we het verhaal eens omkeren, kan die chauffeur met die witte kentekenplaat er wat aan doen, dat ie zo lang onderweg, als je als chauffeur met je rug tegen de cabinewand staat geplakt, waarom veroordelen wij die chauffeurs, waarom zouden we eens niet gaan denken, die mannen kunnen er ook niks aan doen, dat hun bazen zo corrupt zijn, of dat de regeringen en alles wat boven ons staan, ons beroep naar de klote helpen.

Waarom kunnen wij niet gewoon samenwerken of leven, waarom veroordelen wij die chauffeurs gelijk al als we ze zien, want ook onder de Nederlandse chauffeur zijn viespeuken, maar nee het is 2015, de tijd om elkaar aftebranden via internet.

Ik ben chauffeur die dit blog schrijft voor een andere chauffeur Edwin kuiper, die mijn pagina Alex schrijft als 250ste leuk vond, heb hem gevraagd waar het over moest gaan.

Nou ik ben het met hem eens, de echte Nederlandse chauffeur is een uitstervend ras, de echte stoere mannen, die weten wat het is, om door weer en wind buiten te stoeien, om collega’s te helpen, de echte chauffeur loopt niet eerst met zijn telefoon, nee de echte chauffeur gebruikt zijn mond en gezond verstand.

Gelukkig weet ik wel, dat die mannen/vrouwen nog bestaan, helaas wel via twitter dat dan weer wel.

“Het leven van een chauffeur gaat over asfalt, de hele dag de witte lijnen opsnuiven, de chauffeur zit de hele dag achter het raam, in de nacht brandt zijn rode lampje, zijn de gordijntjes gesloten , dan ligt ie te slapen. Of hè nou dat dus, bedoel maar als de chauffeur er niet zou zijn , dan zou men ook niet kunnen leven.”

 

Het is de eerste echte blog weer

Het is vakantie voor ons, na een drukke aantal maanden of eigenlijk jaar, zijn we op een plaats waar we horen, maar ondertussen weet ik ook, dat mijn eerste boek ergens in Almere ligt, mijn eerste boek. De afsluiting van een periode van een deel van mijn leven. Ik wil niet meer terugkijken en wil alleen maar vooruitkijken, dingen doen die ik leuk vind, het boek zal te koop zijn, maar niet voor mij om er iets mee te verdienen, maar wel voor u, om u ergens mee te helpen.

Het boek is geschreven om mensen inkijk te geven in mijn leven wat ik gehad hebt, voor een heleboel mensen zijn de verhalen bekend, want in elk leven is er wel punt wat bekend is.

Mensen leven nou eenmaal om te leven. Ik ook, bij het schrijven van dit boek zijn er een aantal dingen gebeurd, ben voor alles uitgemaakt, door mensen die het er niet mee eens waren. Maar het is mijn leven geweest. De mensen die zich aangesproken voelen, daar steek ik een middelvinger tegen op.

Jammer dat het zo moet, maar als ik wat in mijn hoofd hebt, komt het er in mijn vingers uit en schrijf ik erover. Zo ook gebeurt het nu met mijn nieuwe blog, ja een nieuw blog, want de oude werd om zeep geholpen, door iemand die waarschijnlijk iemand anders geloofde. Maar daar gaat ik geen woorden aan vuil maken, zonde van mijn tijd.

Het nieuwe blog met de naam Alex schrijft is gewoon de blog die er al was, maar nu in eigen beheer.

Ik zal gaan schrijven over muziek en concerten, maar boven al zal het gaan over het leven van de chauffeur, want dat ben ik nou eenmaal. Een chauffeur die schrijft.

Want er wordt te weinig aandacht aan besteed en ik wil vooropgaan om de chauffeur in Nederland weer op de kaart te zetten, ik kan dit niet alleen. Daar zal ik de hulp van andere chauffeurs bij in gaan roepen, ik wil dat platform zijn, voor de verhalen en de gedachtes.

Maar ook ben ik met mijn tweede boek bezig.

Ik ben 25 jaar chauffeur, de rode draad in die 25jaar is mijn internationale ervaring bij Mur transport. Daar zal ik over schrijven, maar daar om heen zullen verhalen komen over alles wat met transport te maken zal hebben, zo wordt een boek voor de chauffeur en voor de mensen die willen weten wat wij mee maken. Dit boek zal ik willen presenteren op een manier wat chauffeurswaardig is, namelijk bij een tankstation, wat zich ook onderscheidt, namelijk Scheiwijk, die totaal hun eigen weg zijn gegaan, namelijk een tankstation hebben ontwikkeld wat er voor de weg gebruiker is. Daar wil ik dit boek presenteren, met veel vrachtwagens veel getoeter en lichten die het tankstation zullen verlichten op een manier, dat mensen erover gaan denken, ja de Nederlandse chauffeur, die weten hoe het hoort, wij zijn de ridders van de snelweg.

Hoop dat er vrienden van de weg zijn, die nu denken, ja die Alex die is goed bezig en wij gaan hem helpen. Dat lijkt mij het mooiste wat er zou kunnen gaan gebeuren en eigenlijk weet ik wel zeker het gaat gebeuren.

Zo ben ik bezig in mijn vakantie, het is mooi om te dromen en weet dat dromen uit komen, met behulp van vrienden, mensen die mij scherp houden om door te gaan met schrijven. Dat zijn mijn vrienden. Want ik weet het zeker, als ik terug ben van vakantie komt er een feestje voor mijn eerste boek en voor mijn tweede boek, ja dat wordt een groot feest, met veel ja dat dus.

%d bloggers liken dit: