Hiep hoi Jet

Hoe is het nu dan. Zijn je kasten nog gevuld met proviand die over is gebleven na de laatste poederstorm. Want woensdag is het geen gehaktdag maar code geel dag.

Is het weer een storm in een glas met water. Worden we weer bang gemaakt. Of dekken ze eigen weer in. Ach we gaan het mee maken. Ik zal wel weer geluk hebben in de nacht. Want na de koffie komt hakken van het ijs op mijn raam van mijn auto.

Het enigste voordeel van dit weer is. De foto’s die we kunnen maken in de ochtend. Ik geniet er steeds weer van. Vannacht was het gratis schaatsen met de vrachtwagen . Het was gewoon glad. Dan heb je nog van die kamikaze automobilisten die vlak achter mij gaan rijden en niet opletten wat er achter mijn trailer af en toe oranje knippert. Tja je zal maar haast hebben en niet begrijpen dat een trailer toch wel de ruimte nodig heeft om de bocht te maken.

Ach zo rommelt het maar door. Merk het bij jou ook. Gebeurd weer veel. Vraag me alleen 1 ding af. Er is wat gebeurd . Waarom laat een school de kinderen bij elkaar in de klas zitten. Dat werkt toch niet. Nou is het beleid van vele scholen beetje vreemd. Geloof dat relschoppers tegenwoordig heilig zijn. Dat een leraar of klas begeleider optreedt is een zeldzaamheid. Best wel jammer want ik ben er niet slechter van geworden.

Dat bedoel ik dus. Ook ik baalde dat ik toen in jaren 90 al werkte als chauffeur en de oproep voor dienst kreeg. Werd chauffeur bij de luchtmacht. Achteraf gouden tijd gehad. Veel geleerd op het gebied van drinken en eten en veel op het gebied van respect. Ja het toverwoord voor mij is echt respect net zoals die jongens in de supermarkt kratten bier en berendburger en dan de zegels geven aan die dame die ze graag wil. Echt goud gewoon. Hoop dat die jongens een mooie avond gehad hebben ergens daar waar het kan.

Nou het is rond 16.00 je hebt nog tijd om boodschappen te doen om morgen weer te overleven. Ach je zal ook wel denken het zal wel meevallen. Goed we zullen het morgen wel weten wat er nou weer gebeurd is. Gokje treinen rijden niet. Vliegtuigen blijven aan de grond en de medemens durven niet meer te rijden. Mooi hun op rechts dan kan ik ja dat dus.

Groetjes Alex

Elke dag is anders

29-01-2019

In ieder leven is niet 1 dag hetzelfde. Wie dat zou zeggen heeft bijna een saai leven zeg ik dan. Want niet 1 dag is hetzelfde.

Ik werd gisteravond gebeld door mijn vader, op een tijd. Dat ik eigenlijk dacht eh mijn vader die mij belt. Maar hij was vrolijk en ik was niet verbaasd. Hij vertelde ik was in Laren en ze herkende mij. Ze gaf zelf aan dat ze na de kroeg wou. Daar wou ze met veel stotteren een advocaatje. Ze kon glimlachen en ja mijn vader was blij. Goed om hem zo te horen.

Vandaag ben ik in Laren geweest. Tuurlijk met het verhaal van mijn vader in mijn achterhoofd. In het zonnetje over de parkeerplaats heen door de deuren heen. Tja buiten een jas binnen een t shirt. Kwam binnen in de huiskamer. Ze reageerde op haar manier. Mijn naam tja kort of lang is een beetje lastig of was een beetje lastig.

Maar met de rollator naar haar kamer en overgestapt in de rolstoel. Tja lopend naar de kroeg. Zij redt het wel. Maar ik loop niet zo hard namelijk. De thee kan haar niet warm genoeg zijn. Of voelt ze het niet, mocht wel mijn koffie rustig opdrinken. Oh ja dat glaasje water voor mijn moeder was ook voor….

Het was weer anders dan gisteren en eergisteren. Elke dag is anders niet 1 dag is hetzelfde. Dat blijkt wel. Hoe valt het balletje in haar hoofd. Links of rechts. Is het een mooie dag of lastige dag. Dat is wat wij elke keer meemaken. Tja het is mijn moedertje wat hou ik toch van haar. Ook al is ze niet meer haar zelf eigen ik.. Ik die grote kerel die eigenlijk gewoon zijn schaduw is.

Waarom dan..

Een hele goede vriend van mij. Zeg maar gerust zwager. Die had een ongeluk gehad. Dus ik stuur een keer een kaart. Jawel ik gaat met de tijd mee. Dacht ik dan.

Dus een kaart via internet. Lekker makkelijk vanuit je luie stoel. Niet door regen en wind heen en uren gaan staren naar een kaarten rek. Waar van die softie kaarten instaan. Niet dat ik nu een kaart had met blote tieten. Maar goed u snapt het wel.

Dus een kaart via internet verstuurd. Weet niet eens of ie wel is aangekomen. Had geloof het juiste adres wel. Maar dan komt het.

Krijg ik een mail vandaag. Van de internet site. Waar ik die kaart bestelde en verstuurd heb.

Hoi Alex wil je reclame maken via je weblog of Facebook. Piep hier en niet verder. Zijn bedrijven of wat dan ook. Zo zielig bezig dat ze mensen gaan googlen op naam . Zodat ze er achter komen dat ik blog. Terwijl ik niet eens de naam Alexschrijft heb gebruik. Geen mail heb gestuurd via alexschrijft. Maar dan nog achteraan wordt gezeten.

Toch best wel vreemd eigenlijk en ik vraag me af waarom dan. Waarom vragen ze het. Ik vindt het nogal brutaal eerlijk gezegd. Tuurlijk gaat ik de link nu niet noemen. Tuurlijk gaat ik geen gratis reclame maken. Wat hadden ze dan gedacht. Ach ik denk er altijd wel iets van..

Het is lastig om….

Zondag 27-01-2019.

Ze is vandaag een jaar en 1 dag hier in Laren.

De tijd vliegt voorbij. Hoe ze hier binnen kwam door de deuren heen. Veel dingen zijn veranderd. Niet vooruit maar achteruit. Wat er in een jaar kan gebeuren met een leven. Keihard om te zien maar het wordt steeds moeilijker accepteren.

Nu zit ik hier alleen in de kroeg. Was in de huiskamer. Praten lukte niet want ik kreeg op geen manier contact met haar. Kon ze me wel. Denk ik en schrijf ik dikwijls. Kan het haar niet kwalijk nemen. Want ze weet het zelf niet. Haar blik in haar ogen is leeg. Ooit keek ze dwars door je heen. Was ze strijdlustig. Maar nu is het tja ..

Het is lastig om het te omschrijven. Het is lastig om het accepteren. Het is lastig om het uit te spreken. Het is lastig om te zeggen hoe lang nog. Nog lastiger hoe lang duurt dit al. Allemaal vragen zonder antwoord. Het is lastig om dat te omschrijven..

Waar is een telefoon voor..

Een telefoon is ooit gemaakt om mee te bellen, tegenwoordig is het een fucking verlengstuk van de gehele maatschappij. Als alles wat ik vroeger uitgehaald heb, gefilmd zou zijn geweest dan was ik nu een rijk man of vergruist tot aan de grond. Ik ben jong geweest en kattenkwaad uitgehaald, tegenwoordig kijk je eerst om je heen.

Een restaurant in Arnhem doet het goed volgens mij, geen mobiele telefoons op tafel, geen oplichtende schermpjes anders eet je maar gewoon thuis. Daar sta ik achter, want uiteten is een samen zijn, niet via appjes of zo. Maar waar ik me nog kwaaier over maakt. Zijn de filmpjes die worden gemaakt, van vechtpartijen en van mensen die gepest worden, die dump je dan op internet en kijk eens hoeveel reacties je krijgt, het slachtoffer heeft daar toch geen last van. Hoe bekrompen is je wereld dan.

Jongen wordt in mekaar gerost, iemand filmde dat, waarom dan, vrouw rijdt op kinderen in, werd gefilmd en gedumpt, vrouw is rijbewijs kwijt. Leraar of begeleider wordt belaagd door een stel opgeschoten jochies op een school, voor opgezet plan, telefoons in aanslag en rellen maar, maar we plaatsen alleen op internet dat wat de beste man deed, nou beste man, je bent een voorbeeld voor vele mensen, recht door zee heen en iemand in de nek vast pakken, nadat je belaagd bent door bezems en krukjes tja dan ook nog je moeder beledigd wordt, bedoel maar, dit komt dan op internet en de hele wereld valt erop.

De wet van de privacy schreeuwen een boel mensen, tja moet je dan aan iemand gaan vragen die over hoop geschoten is, mag ik de aanslag op internet dumpen. Zijn we zo blij dan, nee de wereld is verrot, waarom zetten regeringen het internet uit en blokkeren een aantal sites, tja stel je voor dat er te veel info in de wereld terecht komt. Nee het woord respect is ver te zoeken, ook op het internet. Kranten tja leven op filmpjes, enkele journalisten die geilen op verkeersfilmpjes, liefst gemaakt door een automobilist, die zelf geen fouten maakt.

Nooit is de aanleiding tot een vechtpartij of verkeer ellende te zien, nooit zie je het begin, nooit zal iemand meer nadenken, dit moet ik maar eens niet op internet plaatsen, waar ik me kwaad over maakt, is dat er ook slachtoffers zijn, wat is er nou aan om verkreukelde vrachtwagen te filmen, waar een zeil over ligt, wat is daar nou aan, wat is er nou leuk aan om stiekem de buurvrouw te filmen en dat online te zetten. Zeg mij dat nou eens.

Ja ik ben ook jong geweest, ik doe er ook aan mee om het internet te bevuilen, ja ik weet we leven in 2019, maar de vraag blijft nog steeds bestaan, heb je recht om een leven kapot te maken, met een filmpje dumpen op internet.

Stop internet pesterij en wees rechtvaardig..

Elkaar de ruimte geven, geld niet alleen op de weg.

Waarom vraag ik me steeds meer af, waarom denken mensen die vrachtwagen remt wel af. Denken de automobilisten te weten, dat ik geladen ben of leeg ben, je ziet ze al staan bij de stoplichten, 2 voor sorteervakken, ik sta rechts en links van mij, de mensen die denken te weten, of ik vol of leeg ben. Ik was dus leeg, licht op groen en de bocht om richting snelweg, je weet dat de 2 rijbanen naar 1 rijbaan gaat. Ik kijk in mijn spiegel, de vernauwing komt eraan, die witte auto nee die zal we achter mij invoegen. Nee dus, over de verdrijvingsvlakken heen, voegt ie in, ik moet remmen. Dan volg je die witte auto, zie je hem invoegen tussen een vrachtwagen en personenwagen, rode remlichten en meneer in de witte auto, schiet gelijk door naar baan 2 en 3, wat heeft ie nu gewonnen. Wat mij betreft een dikke bekeuring.

Waar gebeurde de meeste ongelukken ergens op A4, jawel duidelijk een gevalletje van geen ruimte geven, invoegen is niet moeilijk hoor, elkaar de ruimte geven wel. Het woord ritsen tja vies woord, je aan de snelheid houden die wordt aangeven boven de weg, is heel lastig, want naar boven kijken en autorijden en op je telefoon kijken is geen oplossing. Dat er te weinig asfalt daar ligt, is ook bullshit gewoon, want als van 3 rijbanen naar 2 rijbanen al te lastig is, door elkaar geen ruimte geven is, hoe moet het dan als er nog meer asfalt bij komt. Meer asfalt is geen oplossing,

Het logisch gevolg van dit nieuws, dat de discussie op gang komt, dat er vrachtwagens uit de spits moeten, is ook geen oplossing, niks is een oplossing, want waarom rij ik in de morgen al leeg rond om 07.00 uur, omdat ik dan al een heleboel klanten of gewoon een volle bak al gelost hebt, dat weet niemand die om mij heen rijdt. Dat mensen dat ook niet kunnen weten begrijp ik helemaal, maar waarom denken mensen niet eens anders.

Alles begint bij jezelf, je houdt zelf geen ruimte , je denk dat er ruimte is, maar in de spiegel kijken is er niet bij, nee alle hulpmiddelen, wat tegenwoordig op een auto zit, beschermt mij, nee je bent zelf de chauffeur in de auto, alles begint bij jezelf, waarom rij harder dan de 70km die boven de weg aangeven wordt, waarom zie je dat bord niet langs de weg, hier beginnen met invoegen, geef elkaar de ruimte, dat is de vraag, tuurlijk zit niemand op de telefoon te kijken, tuurlijk is iedereen 100% bezig met alles wat er gebeurd om zich heen. Nee mensen dit is een droom. Ik kan het gewoon niet begrijpen. Dat de media niet de waarheid wilt schrijven, nee net zoals de regering is de media ook een draaikonten beweging aan het worden. Maatregelen lossen niks op, maar verplaatsen het probleem, de enigste maatregel die wel werk, laat mensen inzien, dat alles begint bij jezelf, bij het moment dat je achter het stuur gaat zitten.

Dit is maar een voorbeeld, van mijn ervaringen en gedachten.

Asjemenou LOEKI MOET TERUG OP TV..

Wie kan hem nog Loeki de leeuw, altijd vrolijk voor de reclame, voetbal, weet ik veel. In 2004 van de buis afgehaald en zit nu werkeloos ergens in zijn wereld, hij was te duur toen. Maar we leven nu in 2019, de techniek staat voor niks, alles is mogelijk, 3D, Computeranimaties echt ik loop best wel achter op dat gebied, maar dat er veel meer en goedkoper kan dan.

Dan handmatig Loeki kneden en elke keer verplaatsen. Zoals het ging tot 2004. Maar Loeki, bracht bij mensen een glimlach op het gezicht, Hij maakte geen onderscheid in rassen of hij maakte geen ruzie, hij sloeg geen mensen in elkaar en had een broertje dood aan oorlog, hij was een vriend van iedereen.

In deze tijd van elkaar haten en elkaar negeren is Loeki de leeuw, een Leeuw die weer op Tv moet terug komen, op radio 2 in de ochtend, kwam het idee op. De 2 heren belden met de ster, de ster zit namelijk achter Loeki de leeuw, Bij 10.000 handtekeningen gaan ze er over nadenken, of Loeki weer werk krijgt, om de samenleving te laten lachen en te verbinden.

Mijn vraag is onderteken de petitie en deel dit blog onder jullie vrienden, want wie is er nou niet groot geworden met Loeki de Leeuw. Ga naar onderstaande link en deel dit blog voor nog meer bekendheid.

Dit is de link https://brengloekiterug.petities.nl  

Onderteken hem en krijg een heerlijk gevoel terug, Loeki weer op Tv.

U heeft toch ook kattenkwaad

Ik vraag het me wel eens af. Waar is het mis gegaan. Ik ben ook jong geweest. Kattenkwaad uitgehaald. Sneeuwballen gooien door het slaapkamerraam van de buurvrouw. Sneeuwballen gooien op de bus die langs reed. Sneeuwballen gooien tegen de agenten die op melding van sneeuwballen gooien afkwamen.

Ach het grootste verschil met toen en nu. Geen internet. Ouders die je nog aan je oor mee naar binnen namen. Ouders die respect bij brachten. De tv was niet belangrijk. Radio wel. Had geen computerspel die mijn gedachte op hol brengt. Had helemaal geen computer. Werken op jonge leeftijd was heel normaal.

Achteraf ben ik blij dat ik toen jong was. Tegenwoordig alles ligt onder een vergrootglas. Dankzij het internet. Filmpjes foto’s en noem het maar op. Het is geen leven meer . We leven in een virtuele wereld. We geloven wat we lezen. Maar vergeten 1 ding. Dat we ook jong zijn geweest.

Geweld keur ik af. Medelijden met daders keur ik af. Maar dat is tegenwoordig normaal in dit land. Het woord Respect is heel ver te zoeken. Dat is de schuld van…. zeg het maar..

Wat een gedoe om een beetje poeder.

Wat ik al voorspeld had gebeurde. Nederland in de stress. Het heeft of het sneeuwt nog steeds. Ach ja leuk joh sleetje rijden van de berg af. Sneeuwballen gooien. Oh nee ik ben een chauffeur.

Hoe was het vandaag dan. Tja bij mijn laatste klant begon het te sneeuwen. Leuk hoor met een te zware pallet, met de handpompwagen naar binnen trekken. Dit niet 1 keer maar 2 keer. Gelukkig was er een lekker bakkie koffie gezet en dat maakt een hoop goed.

Rotterdam was snel wit. Gelukkig waren er heel veel mensen via de sociale media bereikt die bleven thuis. Geloof er niks van want waar kwam vanavond dan die 2200 km file vandaan. Vanmorgen stond er maar 600 geloof ik. Maar de mensen die geen internet hebben. Reden wel op de weg. Of eigenlijk hielden het verkeer op.

Want respect voor de strooiploegen. Dat als eerste. Dat mensen het niet snappen dat mensen aan het werk zijn om de rijbaan schoon te houden. Dat de pekel in gereden moet worden. Daarom pekelwagens gaan hinderen. Tja dat is gewoon zielig.

Daarbij is de berichtgeving via sociale media echt lachwekkend. Gisteren al in de grootste leugenaarskrant en vandaag was iedereen bang. Treinen vielen uit. Gewoon een klote smoes. Vliegtuigen zouden aan de grond blijven. Bull shit. Geloof dat de sneeuwbui een andere route had.

Mensen geniet eens ergens van. Schreeuwen via internet is leuk. Maar door de mand vallen zo gauw je de weg opgaat en geen gas durft te geven. Tja echt heel knullig dat ik morgen vraag. Durfde je geen gas te geven meneer de chauffeur.

Zeg nou eerlijk dit is toch een mooi gezicht.

Het is niet meer makkelijk

22/01/2019

Ooit zong Frank B deze woorden.

Ik wil kontakt
Tussen jou en mij
Ik wil kontakt .

Daar heeft ie sinds een tijdje al een punt bij mij en eigenlijk bij mijn familie en vrienden ook.

Vandaag dus bij mijn moedertje geweest. Kwam letterlijk binnen glijden. Oh nee het was glad bij de oprit naar de parkeerplaats ach ja. Wat is erger in de sneeuw spelen op een parkeerplaats of achter het raam kijken hoe de sneeuw neerdaalt. Denk daar maar eens over na..

In de huiskamer aangekomen. Zat mijn moeder daar. Ze keek me wel aan. Maar dat deden ze allemaal. Contact graag. Hoi mam hoi.moedertje . Weet je wie ik ben. Niks geen sjoege geven. Eerder onrustig worden. Van de grote schaduw van mijn lichaam naast haar..Kan je helpen met haar eten geven. Tuurlijk wil ik dat. Bord pap voor de neus en ik bestond niet eens. Want ze had de lepel al stevig vast. Dat eigen willetje is er wel. Maar ja pap eten en iets minder dan de helft knoeien. Is toch wel knap vind ik.

Maar dan komt het. Ze schuift met stoel en al achteruit. Gaat ze staan of niet. Wat gaat ze doen. Rollator was de uitkomst. Helpen met staan. Anders zakt ze door haar beentjes heen. Staat achter die racewagen. Als ze begint te lopen op haar manier. Dan moet alles aan de kanten. Want stoppen nee dat kan ze niet.

In de kroeg waar ik haar naar toe heb gereden in haar rolstoel. Was het gelach van de andere tafels te horen en afleiding. Mijn moeder en ik of mijn broer en mijn moeder of mijn vader en mijn moeder of vrienden en mijn moeder. Zeggen allemaal hetzelfde.

We willen contact. Maar dat gaat niet meer. Het Contact gaat steeds lastiger. Het is niet meer makkelijk om langs te gaan. Het is de eer aan mijn moeder. Het respect wat we hebben voor haar. Haar de eer geven die ze ons jaren heeft gegeven. Het is hard.. Maar het is zo. Wat er in een jaar kan veranderen..

Daar gaan we weer.

Het wordt weer wat deze week. Welke code zal er langs komen. Of komt er niks en is het een storm in een glas met water.

De 1 zegt zo de ander zus en wie heeft het bij het juiste eind. Het is winter terwijl al weken de fauna de kans krijgt om tot bloei te komen. Het zal eens tijd worden dat het koud word en gaat sneeuwen in dit land. Ben bijna jaloers op landen die wel sneeuw hebben.

Want als het sneeuwt in Nederland is altijd feest. Lange files op de wegen. Lachen om de codes geel oranje of rood. Tja wat doe je dan als beroepschauffeur dat is een gewetensvraag. De afgelopen jaren was het zo gezellig op internet. Kan niet wachten tot het weer zover is.

Oh wist al dat alle rode kruis negeerders een hele goede smoes hebben. Ze zijn allemaal kleuren doof eh blind. Ze hebben ook nooit geleerd wat een kruis is. Ach een groene pijl is ook onbekend en stoplichten is een feestje. Ja sprak gister een man die kleurenblind is en die heeft mij uitgelegd hoe hij het ziet zonder kleur dus. Rijdt hij door de rood kruis heen nee is het antwoord. Dus ik weet het niet hoor. Kleurenblind zijn is geen reden om de wet te overtreden .

Maar ja gaat het nu sneeuwen of niet komt er ijzel of niet. Kan alleen maar zeggen. Doe voorzichtig en als we vast staan . Zullen we dan een feestje bouwen op de snelweg met zijn allen. Eens kijken of de krant daar dan ook over schrijft..

Als de wekker weer gaat.

Als vannacht mijn grote vriend die ik eigenlijk stiekem toch wel haat. Zijn taak weer doet. Wordt ik wakker en denk ik oh ja gaan we weer in de gestresste wereld. Wereld van mensen die boven je staan.

Je leven bepalen en waarschijnlijk niet weten wat een stoffer en blik is omdat ze nooit hebben geleefd in de echte wereld. De wereld van werken voor je geld. Bang worden voor hun plaatsje omdat er stoffer en blik aan komt. Moeten ze die zelf gebruiken of wordt ie gebruikt door iemand die boven hun staat.

Als de wekker weer gaat. Weet je dat moet opstaan. Weet je dat je aan het werk mag gaan. Weet je nooit of je in de avond het vlees mag snijden. Weet je nooit in welk bed je ligt. Weet je nooit of die wekker de volgende dag afgaat. Begrijpen mensen die denken dat ze boven alles dat wel. Of hebben die mensen geen wekker.

Ik denk er over na en weet wat het betekend. De wekker zetten en proberen wakker te worden en denk dan bij mezelf. Gelukkig ben ik gewoon iemand die werkt en geen werk hoef uit te delen of wat dan ook. Ook al is er wel een overeenkomst. Beslissingen nemen. Rij ik wel met sneeuw of ijzel of rij ik niet. Dat is beslissing die niemand kan nemen. Zelf de mensen niet die mij het werk opdragen. Daar heb je geen stoffer en blik voor nodig. Alleen gezond verstand..

%d bloggers liken dit: