Tja de wetenschap he.

Weer een onderzoek geweest. Koken in huis geeft ook luchtvervuiling. Tja als het aanbrand zwarte roet. Als het lekker ruikt. Een heerlijke geur in huis. Dikwijls wil ik aanschuiven bij mijn buren.

Omdat de lucht die daar vandaan komt..Altijd heerlijk is. Is dat luchtvervuiling. Dan vraag ik me af. Bbq buiten eten is verboden omdat kolen binnen kort niet meer gedolven worden en bovendien schadelijk zijn en de gaskraan binnen kort dicht wordt gedraaid. Dus die kunnen we ook afstrepen. Nu koken binnen ook schadelijk voor de mensheid is. Wat moeten we dan.

1 Gaan leven zoals je wilt leven.

2 Gewoon fuck you zeggen en leven

3 Stoppen met leven om de wetenschap rust te geven.

Fuck off zeg ik ga leven en doe eens gek. Zet een bbq in je huis neer. Lekker bakken echt mensen ik ben er zo klaar mee. Ik leef mijn eigen ding wel en ik eet wat ik wil eten en als ik mijn keuken niet meer wil.zien. laat ik wel een lekkere biefstuk aanbranden.

Wat ik me afvraag. Die wetenschappers he. Tja de wetenschap is. Hebben ze wel een leven eigenlijk. Zeker wel saai he..

Was vroeger alles beter nee joh

Vogelvrij op de snelweg,waarom dan..

Er zijn mensen die denken dat werken op de snelweg heel normaal is, dat het totaal niet gevaarlijk is, dat de rode kruisen boven weg een sein is om door te rijden, helaas gebeurd dit al jaren.

Zo werkte ik in 1994 langs de en op de snelweg, iets met kranen en trailers vol met betonnen liggers, op een vrijdag avond in 1994 ten tijde van de beroemde auto rai, konden wij om 21.00 de snelweg A10 op, de afzetting was geplaatst, alles was veilig. Met een grote mobile kraan en twee trailers doken wij de snelweg en reden tussen de pionnen door de werkstrook op, nog niet uitgestapt, hoorde wij een knal en konden wij met gezwinde spoed de werkstrook verlaten, ik keek in mijn spiegel en zag de pijlwagen totaal verfrommelt achter mijn trailer staan, stond toch op 80 meter in het begin, maar nee een automobilist die van de rai afkwam vond het nodig om alle waarschuwingen in de wind te slaan en erg hard over de afgesloten rijbaan te rijden, meneer reed de pijlwagen aan en overleefde het niet.

Dit was in 1994, wij gingen met de uitvoerder een weddenschap aan, in de totale tijd dat wij samenwerkten op de snelweg en dat was op A10,A9,A1 en de A6 zullen er meer of minder dan 25 pijlwagens aangereden worden, wij keken hem aan, oke bij  minder trakteren wij op gebak bij meer kan jij je geldbuidel trekken, na een klein jaar werken langs de snelweg, smaakte het gebak wat wij kregen niet lekker, het waren er meer dan 25 pijlwagens die op de schroothoop belande, ik bedoel maar. 1994 was dat, voel ik me oud nee hoor, want hoeveel materiaal van Rijkswaterstaat is kapotgereden in 24 jaar. Teveel dus, al die jaren zijn er campagnes geweest, negeer geen kruis, ritsen en nog meer van dat, is dat zinloos geweest. Wisten mensen het toen niet, werd er geen aandacht aan besteedt, ja er was geen internet. De campagnes gingen via de kranten en tv.

Nu in 2019 kwam het bericht dat er in 2018, 18 zeer opvallende wagens van de Rijkswaterstaat in puin zijn gereden, niet omdat ze onveilig op snelweg stonden, maar wel door het probleem wat al jaren bestaat. Het negeren van een rood kruis boven de weg. Terwijl dat de wagens en pijlwagens voorzien zijn van meer lampen en grotere betonblokken achterop. Wat moet er nog meer gebeuren om deze mensen veilig te laten werken.

Dat het onderwerp tegenwoordig gevoelig is komt ook door het internet, als je de reacties leest op de nieuwssite dan groeit de walging gewoon, mensen schrijven reacties als hersenloze achterbakse zelfingenomen wegpiraten, de mensheid doet nooit wat verkeerd, ze negeren nooit een rood kruis, ze kloten nooit met een telefoon, ze brengen de mensen die zorgen voor dat er veiligheid op de weg, nooit in gevaar. Dat zijn mensen die juist de grootste gevaren op de weg zijn. Zou een spijker mat een oplossing zijn achter de gele wagen, dan maar een paar lekke banden, bij wegwerkzaamheden, grote betonblokken erachter, laat rode kruis rijders zich maar kapot rijden, dit is wel heel drastisch maar zo onderhand wel de waarheid.

Ook op de weg is maar 1 woord wat alles beheerst, het woord respect, respect voor de wet, niet met je telefoon spelen, respect voor de mensen die langs de weg werken, ja ik droom ervan dat mensen weer respect krijgen. Ik droom verder want als in 1994 al meer dan 25 pijlwagens naar de klote zijn gereden en in 2018 gebeurd het nog steeds. Dan is er eigenlijk niks veranderd, alleen dat tegenwoordig de foto of een filmpje sneller op internet staat, dan dat de hulpverleners vast kunnen stellen of de persoon is overleden.

chauffeursleven Was vroeger alles beter nee joh

Het leven van een chauffeur speelt zich op wegen die ons overal naar toe leiden.

Het vak van chauffeur is een vak, wat per dag veranderd, niet 1 dag is hetzelfde.

Je rijdt door de nacht, je ziet de zon opkomen en je ziet de zon ondergaan. Maar nooit is de omgeving hetzelfde, want je rijdt van noord naar zuid en van west naar oost. Maar de verhalen die rondgaan, dat zijn niet de gedachtes. Want een verhaal vormt zich en een gedachte is goud.

Ik ben er wel van bewust dat ik al een tijdje chauffeur ben, ik heb gelukkig de foto’s van de eerste trucks waar ik mee heb mogen rijden, ik heb de gedachte dat ik begonnen ben ooit, dat het toen anders was dan het heden. Dat is heel makkelijk, want toen ik begon was het imposant, grote vrachtwagens, veel dikke rookpluimen en tegenwoordig is het witte rook.

Maar het grote verschil met nu is wel, er was geen internet, de foto die je nam bleef op je fotorolletjes staan, tot je het rolletje vol had en kon laten ontwikkelen, het was in een chauffeursrestaurant nog gewoon, dikke rookpluimen van sigaren en shag en op tafel stonden de pannen vol, eten moest je en de verhalen gingen over tafel heen, je liep door donkere nacht naar je vrachtwagen en ging slapen, de volgende morgen, wist je gewoon, ga niet op die grote stoel zitten, want die is voor oma. Het woord respect was groot.

Tegenwoordig is het internet, de woorden witte kentekenplaten komen tegenwoordig in elk verhaal voor, maar ik las de opmerking, vroeger waren er geen witte platen, jazeker wel, toen vielen ze ook al op, omdat ze langzaamaan reden, de bergen beklommen met hele dikke pluimen en ze werden toen ingehaald, ik weet dat, maar met mij zijn er nog meer die dat weten, maar het internet weet dat niet.

Waar ik heen wil gaan, dat ik begon te denken, na een vraag van een manager, die vroeg mij, wat is er loos met de nieuwe chauffeur van tegenwoordig. Ik moest hem het antwoord schuldig blijven, omdat ik het antwoord niet weet. Als ik naar mezelf kijk, dan weet ik het, ik ben nog van een tijd zonder internet en gewoon nog van een tijd dat het chauffeur zijn een echt vak was. Zelf alles oplossen, tegenwoordig is je bedje gespreid en hoef je alleen maar te rijden denken heel veel mensen. Maar ondertussen, zijn er nog chauffeurs die net zoals mij, de gedachten hebben, waar geen verhaal kan van worden gemaakt.

Die mannen en vrouwen, dat zijn de mensen die boos worden van de reacties op internet omdat ze het vak liefhebben, ze weten nog hoe het ooit was. Maar nu nog steeds hun werk doen met een passie, de passie van het rijden, helaas snappen sommige dat niet, dat is nou het internet, de grootste vergaarbak van negatieve gedachtes.

Het leven van een chauffeur speelt zich op wegen die ons overal naar toe leiden en die wegen zijn het gevaar voor ons, want wat er voor ons gebeurd is bepalend hoe lang de weg is. Daar kan internet niks aan veranderen. Helaas haalt internet ons weleens in als de weg te kort was. Dat komt door anderen die ons leven willen filmen, helaas dat dan weer wel. Daar is het woord respect ook weet van toepassing.

chauffeursleven Was vroeger alles beter nee joh

Was het vroeger alles beter nee Joh

Was de krant de Telegraaf vroeger beter, ja is het antwoord of niet dan..

Maar als ze mij aan mijn verleden laten herinneren, dan dank ik ze wel hartelijk of hatelijk, want iedereen die mij volgt, weet dat ik ooit bij de mooie firma Mur reedt, ja ik ben daar begonnen als stageloper en daar heb ik ook al eens over geschreven, Jan H. Die de baas belde mijn spiegel is kapot, maken gaat niet want mijn truck ligt erbovenop, deze Jan werd planner en ik heb de genoeglijke eer gehad onder hem te mogen sturen, hij deed toen samen met Peter de hond de planning bij Mur.

Niet zeiken maar rijden, niks was te gek, zei je ja tegen hun als iets vroegen, dan ging je gewoon een nachtje zitten en dan waren ze blij omdat de klant tevreden was en ik blij, dat ik verder mog dan Rotterdam.

Zei je nee, dan was het ook geen probleem en zeiden in koor, dan horen we je morgen wel een keer, klant boos, twee planners chagrijnig en ik die uitgeslapen was kreeg strafwerk in de haven van Rotterdam de rest van de week. Zo ging dat eenmaal, was daar iets mis mee, op dat moment niet.

Maar we reden nog met schijven en ik kon het me niet meer terug halen, dat ik een schijf zo zwart heb gereden, dat het drie keer vier uur geworden was, ach ja klokje rond plus 4 uur. Hoe kwam ik daarachter, dat die schijf nog in leven was, door een kerstborrel voor de deur in de straat van Jan H. Gezellig vuurtje erbij meerdere buren en dat zag ik toen ik de straat inreed, Jan zag mij aankomen en liep gelijk weg, de trap op en kwam terug, Alex kan je deze nog eh Jan dat is een schijf van mij, ja zei ie die heb ik bewaard, zit standaard in mijn koffer, als er nieuwe chauffeurs komen, laat ik hun deze schijf zien, als ze hiervan schrikken zijn ze aangenomen en als ze zeggen kan ik ook, dan komen ze niet op een truck.  Duidelijk was het zeker, alleen jammer dat mijn naam erop stond.

Hiermee wil ik aantonen, dat chauffeurs stille werkers zijn, die vroeger veel meer deden en konden doen, de regels bestonden wel, maar door de papieren schijf gered werden, ik zeg niet dat er tegenwoordig allemaal heiligen rondrijden, want ik heb ook dagen erbij dat mijn tacho in samenwerking met de boardcomputer, protesteert tegen een te lange dag, maar er staat altijd weer oké onder.

Lees eerst dit en dan verder.

Waar de Telegraaf de mist in gaat, is met 24 uur rust in 6 dagen, dat zijn vier nachten, geloof dat de gemiddelde chauffeur dan 2×9 uur maakt en 2x11uur dat is al veel meer dan journalist schrijft. De regels zijn in loop van de jaren zo aangescherpt, iets 48 uur gemiddeld over drie maanden, werk je dan 55 uur in de week, zit je gewoon veilig, maar controleren ze daar nog op.

Dat de Journalist beter over koetjes en kalfjes kan gaan schrijven is wel duidelijk, als je niet weet waar de klepel hangt, schrijf dan niks. Wat dat betreft is De Telegraaf echt niet veranderd in de loop van de jaren en het vak van chauffeur, tja gooi het laagste basisloon van Nederland eens omhoog en dan kunnen we nog minder uur maken en op dit moment, veranderd er nog niks. Dus was vroeger beter ja we verdienden veel meer geld, was het vroeger beter op het gebied van slapen, nee ik zie tegenwoordig meer mijn bed.

chauffeursleven Was vroeger alles beter nee joh

Was vroeger chauffeur worden beter, nee joh tegenwoordig kan het ook gewoon.

Het was echt niet beter dan het heden, ik hoor u alweer denken. Waar gaat ie nou weer heen.

Nou naar de kwaliteit van chauffeurs. Vroeger was de opleiding mijn tijd vier dagen stagelopen en 1 dag in de week naar school, daarvoor was het rondje om de kerk heen en dat was genoeg en in de diensttijd je rijbewijs halen op kosten van de staat.

Chauffeur wordt dat was toen en nu nog steeds door het gewoon te doen, de praktijk is de beste leerschool

Want nog steeds geld het gewoon, je maakt maar 1 keer een fout. Daar weet ik alles vanaf. Maar ook vroeger had je mensen die met hun borst vooruitliepen en met een truck konden rijden, jawel de zogenaamde vooruit rij chauffeur. Dat waren mensen die heel snel en hard voorruit konden rijden, maar uiteindelijk heel veel tijd verloren omdat ze niet konden achteruitrijden tegen een dok aan, soms heb ik daar overigens ook nog steeds na 25 jaar moeite mee.

Maar ik heb altijd af gevraagd waarom konden de heren dat niet toen, want dat hoort toch gewoon bij het werk, of ben ik dan abuis in mijn gedachten. Ik was 16 jaar en stageloper en ik was toen met een chauffeur mee en die had gewerkt bij die grote firma die veel in het nieuws is uit Zeewolde, hij parkeerde zijn truck voor de los plaats, waarop die oude baas van hem zei, haal die truck effe weg, hij gooide de sleutels naar mij, zet hem effe recht in de put neer. Ok doe ik effe, de oude baas keek door het raam en zag mij gaan. Bij terugkomst in de kantine, gooide ik de sleutels weer terug, de oude baas zijn woorden, jullie kunnen als duo komen rijden bij mij, we lachten hard, eh ik ben 16 meneer. Zijn hoofd schudde, je bent een echte zei hij.

Maar tegenwoordig, tja lastig om erover te schrijven, maar er is een groot tekort aan goede chauffeurs, ja het woord goede tegenwoordig is een zijinstromer of een oud chauffeur. Want waar zijn de jonge mannen, de stoere knapen, die het avontuur aan willen gaan. Nee dan zeg ik niet op de lange baan, maar gewoon eerst een paar jaar in het werk waar je ervaring op doet, het achteruitrijden onder de knie krijgt en de drukte van het dagelijkse verkeer trotseert. Zo leer je het vak wel en kan je altijd nog de keuze maken om de lange baan op te gaan, wat misschien wel weer terugkomt naar Nederland, zal dat werk weer op het oude niveau komen als vroeger. Kan maar op 1 manier.

Dat wat ze vroeger ook al vergaten en al die jaren tot nu nog nooit iets aan gedaan hebben, de juiste wetten te maken en harder optreden tegen mensen die door mazen in de wet hier misbruik van maken. Want het werk van chauffeur is mooi echt waar ook al denken mensen er tegenwoordig anders over. Want het is maar wat je er zelf van maakt, het is je eigen wereld namelijk dat is nooit veranderd, ook niet door een satelliet.

Ja vroeger was het beter en eigenlijk als je de juiste inzet hebt, tegenwoordig ook zoals vroeger.

chauffeursleven Was vroeger alles beter nee joh

Was vroeger alles beter nee joh, nou in dit geval wel..

Was het vroeger beter, ik denk van wel.

De bedrijven van vroeger die nog werden geleid door een echte baas, een baas die wist wat het werk inhield, de baas die betrokken was bij het transport. De baas die elke chauffeur van naam kon. Die bazen sterven langzaam uit, we kunnen allemaal de grote bedrijven, ze zijn toonbeeld van het wegtransport tegenwoordig, maar die bedrijven hebben een basis, een basis van een sterk bedrijf, wat ooit toonaangevend was.

Ik heb het zelf nu twee keer meegemaakt en weet dat er vele meer zijn, die het niet snappen. Je rijdt al jaren bij een bedrijf wat menselijk was, het woord respect voor de chauffeur was het eerste woord wat er was, de chauffeur was het visiteplaatje voor het bedrijf, maar de tijden werden minder en daar klopt een groot bedrijf aan. Een investeringsmaatschappij op de achtergrond en hap slik weg is het mooie bedrijf. Dan zijn er altijd mensen die het niet acceptteren omdat ze het niet kunnen verkroppen dat met mensen te maken krijgen die niet menselijk zijn.

Want een overname is niet leuk, kijk maar naar de mooie bedrijven uit het verleden, gaat geen namen noemen, maar ik weet wel, dat sommige bazen die overleden zijn, hun al een aantal keer omgedraaid hebben in de kist. Want hun levenswerk wordt afgebroken door mensen die denken dat ze ervan weten, mensen die ervoor geleerd hebben, ja de managers. Ik weet er alles vanaf, zonder daarover verder te gaan, zeg ik voel me op dit moment geprijsd met manager die ik heb en daar zijn er maar weinig van geloof ik. Als ik zo om mij heen hoor tegenwoordig.

Maar bij vele andere bedrijven, is het woord respect ver te zoeken, het gaat niet meer om het menselijk zijn, het gaat om de cijfers. Want als iets niet rendabel is en het past niet in het plaatje wat de computer aangeeft, want er zijn mensen die denken dat de computer het weet, maar de computer is een apparaat en dat programma wordt geschreven door een mens.

Nu in het heden is het bij veel bedrijven zo, de naam zegt niks meer over het bedrijf, het leven van een chauffeur die zijn baas niet meer kent, is zo veranderd, je mag niks meer zeggen omdat je maar een chauffeur bent, je bent een nummer in het gehele plaatje, de grote transportbedrijven blijven over, het onpersoonlijke ten topbeleid is reeds weer aanwezig. Als je mond opendoet dan ben je zo fout bezig, maar ondertussen is het niet de grote baas die er voor verantwoordelijk is, want je kan gerust aan die baas vragen, ga een keer mee en kijk waar het fout gaat. Weet zeker dat het volk wat onder de directeur leeft, het warm gaat krijgen. Omdat mensen die denken veel geld te verdienen over de rug van het personeel, wat dag en nacht onderweg is, ja die doen het werk een paar jaar, terwijl wij chauffeurs kunnen zeggen.

Vroeger he hadden wij een baas, ja de hond ook, maar wij hadden een baas die wist hoe oud onze kinderen waren en wanneer ze jarig waren. Wij hadden een baas, die wist wat het werk inhield en respect voor ons had, als wij weer door wind en weer heen moesten gaan.

Tegenwoordig is het normaal, dat je gaat, je mag niks meer zeggen, want je hebt ongelijk, je weet er niks van, want de computer bepaalt het hoe zuinig je moet rijden, de computer bepaalt hoeveel uur je echt gewerkt hebt, ja de mens bepaalt het leven van de hardwerkende chauffeur.

Ik zeg vroeger was het beter, toen waren we nog de mens die gewaardeerd werden als chauffeur.

Viemij Lommerts Mercedes

Naschrift. Dit blog werd geschreven door mij ,voor iemand die mij dit vroeg. Ik begrijp hem helemaal. Overigens heb ik vandaag mijn contract getekend. Waardoor een klein bedrijf waar ik reed overgaat in een grote. Daar heb ik zin in omdat er niks veranderd voor mij persoonlijk en mijn collega’s en dat is een hele positieve vooruitgang.

 

chauffeursleven Was vroeger alles beter nee joh

Was vroeger alles beter nee joh, niks veranderd deze keer

Was het vroeger een echte barre Gaander, ja mannen die naar het midden oosten reden, op het rode plein in Moskou stonden, de barre ritten in de strenge winters, met trucks die in die tijd luxe waren. Schakel bakken, dubbel klutsen ja met een koppelingspedaal, wat is dat dan, nou een pedaal aan de linkerkant, ja drie pedalen in een truck.

2009-11-27-Daf-1hans anthonise nog maar enkele kilometers naar mecca-crop-u3441

Vroeger toen ik in de garage werkte of eigenlijk stage liep omdat ik chauffeur wou worden, werkte ik wel bekend bij Mur in Vreeland. Daar waar de mannen reden met wagens in alle soorten en maten, de binnenlandse vaten srijders en de buitenland chauffeurs, ja twee waren er opvallend, noem ze bij voornaam, Jan en Henk, twee Italië Gaanders, als hun terugkwamen, was het hele bos verlicht, zoveel oranje lampjes erop dat het hele dorp verlicht was, die twee reden altijd samen op en kwamen altijd samen terug. Maar Henk kwam ook weleens iets later terug en hij ging met alle respect naar de kerk, tja op zondagmorgen met de truck naar de kerk, waarom ook niet om na de mis snel door te gaan naar zijn favoriete land, zo ook Jan, die belde Mur op met de mededeling mijn spiegel is kapot, dan laat je hem toch maken, gaat niet mijn truck ligt erop. Bovendien was de collegialiteit veel groter, we maakten geen onderscheidt in chauffeurs, we hielpen elkaar en ook bij pech reden we gelijktijdig weg.

 

pleging-transport-bandje-wisselen-woestijn-2

Waren die twee barre Gaanders, ja dat waren ze. Niet zeiken maar gaan, niks geen gordijnen in de plooi of schone glimmende trucks, nee gewoon voor die tijd opvallend. Omdat die tijd anders was, toen ik ging rijden bij Mur, was het weer anders, geen mobiele telefoon en op pad met een papiertje met een groen nummer, het nummer wat in heel Europa gratis was, ook al dachten portiers daar anders over. Ik had geen navigatie, ik vroeg de weg aan mijn collega’s, die de weg dan vervolgens uitlegde op een manier.

Je gaat de 61 op dan richting Frankfurt am Mainz, de eerste afslag ga je eraf, daar zie je een stoomlocomotief op de rotonde staan daar ga je dan rechts, volg je die weg, zie je na 5km een heftruck op het dak staan, dan ga je rechts en aan het einde van die straat, zie je rechts een imbiss en daartegen over is de fabriek. Ja ja het was echt waar. Maar ook het krat met kaarten, heb ik nog steeds op zolder staan. Het was overleven omdat we niet beter wisten.

images (15)

Nu in het heden, is het woord barre Gaander weer actueel, altijd vol gas op links en gordijnen in de plooi en gaan. Ja dat is de barre Gaander anno 2017, op het raam zit een navigatie apparaat geplakt en de afdeling mooi werk is de favoriet, geloof dat degene die het verhaaltje op You Tube zette het anders bedoelde. Van mij mogen ze Barre Gaanders zijn, gelukkig heb ik de echte gekend, de mannen die op zondagavond weg gingen niet wetend wat ze tegen kwamen.

Ach uiteindelijk, is het chauffeurs in grote lijnen gelijk gebleven en niet veranderd, ook al ms ik nu al een paar jaar het linker pedaal, nog steeds gaat mijn been omhoog als de automaat op schakelt.

chauffeursleven Was vroeger alles beter nee joh

De oudere chauffeur kan de nieuwere chauffeur wat leren.

Toen ik een klein jochie was, ging ik mee met een chauffeur, waarvan ik het vak lichtelijk leerde. Die chauffeur is al wat jaartjes met pensioen. Dik verdient dat zeg, zijn laatste woorden op zijn laatste dag waren, dit nooit meer, ben er helemaal klaar mee. Jaren later reed ie op een kleine trekker met oplegger dure sportwagens rond.

Truck driver

Nu is er in het nieuws, dat de gepensioneerde chauffeur weer in opmars is, de meningen zijn daarover verschillend, maar ik zie er een voordeel van in. Net zoals mij leerde de meeste chauffeurs het vak, door te luisteren naar oudere chauffeurs. Mooie tips krijgen, waar ik tenminste tot de dag van vandaag nog wat aan hebt, de mooiste was. Wat er achter je gebeurd, heb je niks mee te maken, je rijdt vooruit.

Maar aan de andere kant hebben de jonge chauffeurs geen zin meer om dag en nacht langs de weg te gaan zwerven, daar zie ik een opening, waarom gebruiken we niet de gepensioneerde chauffeur voor de jonge chauffeur, om hun mee te nemen, wat is daar mis mee. Want de jeugd heeft de toekomst en de ouderen weten wat ze hebben meegemaakt. Tuurlijk gaat de toekomst anders worden.

 

De toekomst, zal voor elke chauffeur van deze tijd gaan veranderen, de code 95 cursus zal een cursus worden vanachter een computerscherm, want is dat de toekomst, rijden zonder spiegels met twee schermen links en rechts van je. Niemand die dat weet want dat ding van Tesla is dat de toekomst, 800 kilometer rijden en dan opladen, in geheel Europa zullen er oplaadstations moeten komen, het milieu zal niet worden gespaard, want het stroom moet toch ergens door worden opgewekt.

skynews-tesla-semi-autonomous-truck_4157932

Maar de toekomstige chauffeur zal afgestudeerd zijn op de universiteit, want de chauffeur van de toekomst zal een hoogbegaafd iemand worden, de verhalen van de oude chauffeur, zullen de geschiedenis in gaan als de mooie tijd, de tijd van echte mannen, die wisten de weg zonder kaart te vinden, die hadden geen navigatieapparatuur voor het stuur hangen, de asbak stond gewoon op het middenconsole en de grenzen waren dicht. De trucks waren van staal en niet van plastic, de 27mc bak stond altijd op kanaal 19 en we hielpen elkaar waar we konden.

cartoon-bollard-truck-driver

Zal de toekomst gaan veranderen, zal ik het gaan meemaken, dat is de vraag die ik me afvraag, want de chauffeur is nu al het visite plaatje voor een bedrijf, want wie levert de spullen af, ja de chauffeur of is het robot in de toekomst. Maar ik weet het op dit moment wel zeker.

De ervaren chauffeur is multifunctioneel ingesteld en je kan beter een oudere chauffeur in dienst nemen met een bak ervaring, dan een zij instromer met geen ervaring die gewend was om de post gleuven te duwen en de kantoor meneer die jarenlang op een stoel heeft gezeten die omhoog en omlaag kon en koffie die werd gehaald en boven dien, altijd op tijd naar huis en elke dag laat beginnen.

4361651c122efbfc11219714156c01d2--old-school-schools

Nee met een oudere chauffeur is niks mis, zo onderhand hoor ik daar zelf ook onder geloof ik. Dus ik zeg, ja ik wil mijn ervaring gebruiken om jonge chauffeurs enthousiast te maken voor ons vak, niet met een computer maar gewoon in het echte leven. Daar zal ik dan de raad doorgeven die ik ooit kreeg van iemand die mij het vak leerde.

chauffeursleven Was vroeger alles beter nee joh

Was het vroeger alles beter, nee joh, we ritsen nog steeds niet.

Was het vroeger beter of niet, deze keer over iets wat hedendaags nog steeds actueel is, omdat het nooit veranderd is.

hp58oxoioz0q_home_landscape_top_article_630x325

Het was 1989 dat ik 17 jaar was en stage liep in het transportwereldje, zonder rijbewijs rondreed op het industrieterrein van Naarden, toen waren er nog kranten echte kranten, daar op de achterkant stond toen een levensgroot advertentie, met de woorden Ritsen helpt echt. Ja ja 1989 was het al nieuws en de actie ging jaren later over in afstand houden is niet moeilijk. Wat toen al in het nieuws was en eeg veel aandacht werd besteed door alles wat met auto’s te maken had.

Want ritsen zou alles oplossen, jaren later zou het nog steeds alle files oplossen en toen kwam afstand houden erbij, later de 2 sec regel, werkte het toen nee hoor, vroeger lag er nog minder asfalt en de ruimte geven aan elkaar was er niet bij. Net zoals toen al in de supermarkten, geen koopzondagen, winkels op tijd gesloten, dan kwam de kerststress, wat er toen ook al gebeurde, elkaar de ruimte geven in de gangpaden, nee natuurlijk niet, want hoe voller de kar hoe meer voorrang je nam. Goh toen ook al, hoe groter je personenauto hoe meer voorrang je nam.

anwb_w760

Nu 28 bijna 29 jaar later, is de tijd veranderd, nee niet de tijd, maar er is in de loop van de jaren zoveel veranderd op het wegennet, veel meer asfalt, veel meer rijbanen, meer verkeer op de weg, veel meer als in 1989, maar de slogan Ritsen helpt echt, geld nog steeds en afstand houden ook en die 2 sec regel ook. Maar alle automobilisten die in al die jaren hun rijbewijs hebben gehaald, deze mensen hebben het allemaal ooit geleerd.

Maar iedereen ziet het om zich heen op de snelweg, mensen rijden zo dicht op elkaar, dat ze denken dat ze op racecircuit rijden en denken dat ze Verstappen zijn. De ruimte is minimaal en er kan ook niks meer tussen. Dat bleekt wel van de week in Rotterdam, er ligt iets op de weg en mensen gaan remmen en remmen en zo klappen er 8 wagens op elkaar, waarvan er 1 doorschuift naar de rijbaan ernaast, de vrachtwagenrijbaan, daar kwam een dieplader aan, die gaat vol in de ankers en zijn collega’s erachter met een bakwagen met dragline schotten erop, die knalt bovenop de dieplader, ja iets wat stilstaat komt heel snel dichterbij. Helaas was hier een dode bij te betreuren.

Ja mensen door afstand houden en geven kan je levens redden, ja je eigen leven ook, want vorige week, die vrachtwagen daar in Duitsland die moest remmen en zijn remmen gingen automatisch in werking door een automobilist die dacht ik pas er wel tussen. Ja dat ging wel, maar wat er achter die vrachtwagen gebeurde heeft de automobilist niet mee gekregen.

Alle voertuigen worden veiliger, er komen zoveel systemen op, knopje hier en knopje daar, het zit er niet van jan lul op, het is voor de veiligheid, maar om dat te laten werken, is voor alle bestuurders de raad duur en eigenlijk al 28 bijna 29 jaar heel simpel.

ritsen_affiche

psst de spijkerbroeken hadden vroeger ritsen, toen knopen en nu weer ritsen dat zegt al genoeg.

Was vroeger alles beter nee joh

Vroeger was alles beter nee joh, ik had wel een Baas..

Ik schreef een blog over dat een chauffeur een baas had. Dat schreef ik niet zomaar.

Want natuurlijk kwam de opmerking op Facebook, dat een hond een baas heeft en een chauffeur een werkgever. Dat deed wederom weer denken aan het verleden.

Vroeger had ik een baas, wel bekend dat het bij de firma Mur was in Vreeland, ja baas Mur zo werd ie genoemd, omdat het een baas was. Een man van vlees en bloed en helaas overleden aan de K-ziekte. Maar het was een baas van ons allemaal, maakte niet uit waar je vandaan kwam, hij maakte geen onderscheidt, of je nou gelovig was en zondags naar de kerk moest, dan nam een collega gewoon de truck mee, want hij kwam uit Italië en moest nog door, maar wel effe naar de kerk.

Zo stonden er in het verleden collega’s vast in de sneeuw ergens in Europa en wie lag er op een matras achter het bureau te slapen, bij de telefoon. Ja dat was baas Mur. Toen ik daar werkte ben ik tussendoor nog effe weg geweest een klein jaar, maar toen ik eenmaal weer terugkwam bij Mur, zat er interimmanager, weet nog goed dat ie mij een loonaanbod deed, waarvan ik dacht, weet je wel wie ik ben, ik stond op bij hem en liep weg, hij zei wat ga je doen. Nou zo meteen van de koffie genieten, die jij gaat halen zo, de interim dacht ik koffie halen, nee hoor. Ik liep door de gang heen en deed een deur open, hij zei nog daar mag je niet naar binnen en voordat ie doorhad, werd er gezegd door baas Mur, haal jij effe twee koffie voor ons.

Dus ja een hond heeft een baas, maar als je respect in je donder hebt, dan weet je dat je werkgever ook een baas is. Tuurlijk is dat makkelijk gezegd. Maar het respect voor elkaar was vroeger wel groter namelijk. Elkaar helpen door weer en wind, nat worden van het zweten of regen, nat werd je toch.

Maakte niet uit of er een taalbarrière was, of dat je als Nederlander in het buitenland kwam, met handen en voeten red ik me eigen overal en dat deed ik ook, naar Frankrijk toe, ik kan frans wel maar frans kon mij niet en toch wist ik me te redden daar. Dat ging overal zo, waarom als je respect toont dan krijg je dat ook terug.

Maar vandaag de dag, komt eerst de grote mond en dan komt de gebalde vuist en vervolgens komt er een hoop onzin uit de monden, want iedere buitenlandse chauffeur is te veel in ons land, ja ons land, zou het probleem wat wij hebben ook in België of Duitsland zijn soms. Waar we vroeger lol hadden aan de grens, is het nu een digitale grens, want iedereen schreeuwt tegenwoordig maar vergeet 1 ding, wie is de schuldige aan, dat de sfeer onderweg zo gespannen is, jawel Europa, die de grenzen opengooiden, het transport vrijgaf en de euro in voerden.

Ja vroeger was het beter, de sfeer was beter en we konden elkaar verdragen tegenwoordig is het zo rij je met een grote truck met te veel lampen rond dan ben je de man, helaas wel met een hond, want dat is het enigste waar je baas over kan zijn. Voor de rest ben je nogal hersenloos in je laten en praten, goh ik lijk wel een baas op een functionering gesprek.

chauffeursleven Was vroeger alles beter nee joh