Ik saai en stoffig nee ik niet,maar sommige ….

Ik schreef het woensdagavond ergens, slapen na een vrij stoffige middag, hu zullen velen gedacht hebben, nou ik zal het eens uitleggen.

Hier in Flevoland is elk jaar een schrijfwedstrijd en ik dacht dit jaar doe eens mee, vond het wel een uitdaging, dacht eigenlijk ik kom toch niet verder, ik schreef een verhaal over het thema, het thema was stiekem. Ja stiekem dat was het, heb er geen ruchtbaarheid aangegeven. Omdat ik niet wist wat ik ging verwachten, maar er gingen maanden overheen toen ik mail kreeg. Ik werd uitgenodigd om in Lelystad bij de prijsuitreiking te komen, ik had het kunnen weten, ik naar Lelystad en bij binnenkomst dacht ik, hoe snel ben ik weg hier, want een man met een viool probeerde de boel op te fleuren of eigenlijk achteraf neer te halen, want de mensen kwamen binnen en het was nou niet bepaald, rock and roll wat de boventoon voerde. Het was grijs en stoffig, haal er een lapje overheen en de mensen zullen opleven, maar goed, het waren schrijvers, ja ik ook, maar niet. De prijsuitreiking begon en toen snapte ik waarom die man zo treurig was met zijn viool, het onderwerp wat de boventoon voerde van alle ingezonden verhalen, was dood en verderf, ja hoe depri kan je zijn. Ik was er duidelijk niet op zijn plaats, want hoe kan je een gedachten over moord en bloed krijgen, dan spoort er iets niet in je bovenkamer en als je alleen maar meedoet om te winnen, dan ook nog verklaren dat ie 4 verhalen in het jaar schrijft, puur alleen voor wedstrijden, dan denk ik, ik blijf wel mezelf.

Ik ben degene die durft om maatschappelijke gedachtes te omschrijven, is daar wat vreemd aan, dat ik niet depri genoeg ben om over dood en moord te schrijven kan ik ook niks aan doen.

Dat ik liever een hardrock plaat draai met veel gitaren erin, als ik gaat schrijven, dat maakt mij dan toch wel een rock and rollende hardrock chauffeur die ook nog schrijft.

Ik ben natuurlijk wel zo om mijn verhaal te delen met jullie, heb toch niet gewonnen, omdat het een verhaal is, wat eigenlijk toch nog best onbespreekbaar.

7ecbf67bb628e7bc1ec3fcd39a7c6e25

 

Stiekem, zwaaide ie toch terug.

Stiekem denken ik maak kans op een blik van haar, dat dacht Lex ja dat dacht echt, maar maakte Lex dat ook echt dan, of was het een droom.

Lex zijn leven is en was een ongelooflijke puinhoop, Lex wou van alles maar Lex was een stiekeme gluurder, vaak met zijn zonnebril op, lag hij op het strand, vaak zo gedraaid dat ie de mooiste dames zag, de rondingen van die dames, glinsterde en weerkaatste terug in zijn zonnebril. Maar Lex zag haar, de mooie haren wapperden in de wind, toen ze kwam aanlopen, ja Lex was op zijn best. Want Lex die dacht, lig ik hier goed. Komt ze mijn kant op, waar is ze nou. Ze was weg, Lex was haar kwijt.  Maar daar ging een deur open, van omkleedhokje open en daar kwam zij uit, Lex zijn zonnebril gleed spontaan van zijn neus af in het zand. Lex raapte hem op en zette hem, nadat ie de bril had schoongemaakt, weer op zijn neus.

Lex keek om zich heen, zoals altijd, was ie best wel klunzig, want hij keek echt de verkeerde kant op, want die mooie dame, die klopte op zijn schouder. Ze zei met een zwoele stem, mag ik hier komen liggen. Lex kon niet uit zijn woorden komen, Lex was perplex, nu kon ie op zijn zij gaan liggen en haar goed bekijken, wel stiekem natuurlijk.  Hij knikte ja, en stelde zich eigen voor. Stiekem hoopte dat zij haar naam ook zal zeggen, maar dat gebeurde niet.

Wat gebeurde er nou weer, Lex dacht eens sjans te hebben en baalde gewoon, maar toen die mooie dame hem vroeg, kan je effe smeren, was ie weer helemaal de man, hij pakte de fles en smeerde haar in. Zij genoot intens, na dat ie alles goed had uitgesmeerd, was de mooie dame dankbaar in slaap gevallen.

Lex dacht er het zijne van. Toen ie een mannenstem hoorde aan de andere kant. Zeg mooie jongen met je zonnebril op je neus. Is deze plaats vrij het is overal een beetje druk hier, maar ik vind jou wel een snoepje, Lex dacht wat heb ik nu weer, want Lex had vooroordelen. Maar zei toch twijfelend ja, kom erbij liggen. Dus links van hem, die mooie dame, rechts van hem tja Lex dacht hoe zal ik hem benoemen. Hij kon het niet uit zijn mond krijgen, maar die jongeman naast hem, zeg kan je me insmeren, want ik kan niet op mijn rug komen, Lex die dacht ik moet hier weg, maar als die mooie dame wakker wordt, dan mis ik stiekem haar aandacht, laat ik hem maar effe insmeren, met een verbeten gezicht, pakte hij de fles aan. Smeerde heel snel de rug in van de buurman. Schaamde ie zich nou. Want het viel op, de buurman zei, heb je nog nooit eerder iemand ingesmeerd soms.

Lex hoorde naast zich de mooie vrouwenstem, die mompelde, ja hoor hij heeft mij in slaap gewreven, met heerlijk handen van hem. Moet bij jou toch ook lukken, want ik vind jullie wel een leuk stel.

Gewoon helemaal 2016, twee mannen die elkaar insmeren, daar is toch niks vreemd aan, of wel dan Lex.  Hij dacht alleen maar, was ik nou maar niet zo stiekem, dan lag ik nou niet in de problemen, hier op het strand.

Ondertussen was de mooie man, naast hem, vol vragen en aan het nadenken hoe ie tot Lex kon doordringen, in zijn gedachten, dat is lang geleden, voor hem, toen was het lastiger om de omgeving ervan te overtuigen dat ie homo was, zijn ouders verstoten hem, zijn vrienden snapte het niet, zijn omgeving in het dorp waar ie woonde, die veroordeelden hem, maar dat was jaren geleden, hij ging naar de grote stad, daar waar alles kon en mog. Nu licht ie hier op het strand en moet ie weer vechten, tegen iemand met vooroordelen. Maar de mooie dame, die stond op, zo knapperd, zal ik je effe goed insmeren, want die Lex verschuilt zich achter zijn zonnebril en lag stijf op zijn rug, op zijn handdoek.

De mooie dame stapte over hem heen en zei, schuif eens op Lex, dan kan ik effe smeren, Lex deed dat maar. Hij liet het gaan, want twee mannen die elkaar intens insmeren, dat kan echt niet in zijn wereld.

Bekrompen wereld dat wel, want uiteindelijk gingen de mooie dame en mooie jongen samen naar de bar om wat te drinken te gaan halen, hij zag ze beide weg lopen, twee kontjes die zwiepten heen weer, ok een dame en heer dat dan weer wel. Maar hij lag weer alleen voor effe.

Stiekem keek ie weer eens door zijn zonnebril heen. Hij zag een weer een mooie dame, maar die dame lag met een andere dame. Lex dacht, ah twee voor de prijs van. Ja verkeerde gedachten, want de twee dames, die zoenden elkaar, Lex genoot ervan.

Op dat moment voelde ie iets kouds op zijn rug, het was een flesje cola, koude cola, he mooie man, dacht je wel dorst had. Hij draaide zich eigen om en zag de mooie buurman, staan. Was ie alleen nee, de mooie dame kwam er ook aan, die keek om der heen, of er nog plaats was, want er zouden nog meer mensen komen. Er was plaats want het was al later op de dag. Dus de mooie dame wenkte naar een aantal mensen. Ze paradeerden over het strand als een stel paarden, ze hadden lol met elkaar, iets wat Lex op dit moment niet had, want Lex verschuilde zich achter zijn zonnebril, om hem kijken en toen de groep eenmaal samen was. Bleek dat Lex erg bekeken werd, waarom lag ie daar, Lex dacht ik lag hier toch eerst, maar de mooie buurman, keek hem aan en over zijn schouder heen, naar een andere jongeman, de mooie dame, die haar liet insmeren door hem en daarbij in slaap viel, die kuste een andere dame. Lex wist het stiekem niet meer.

Lex wou opstaan om te vluchten, want hij als voor zijn doen normale jongen wist zich geen houding te geven, hij wou alleen maar genieten vandaag, maar de groep gaf hem geen aandacht, die waren heel gezellig met hun eigen ding bezig, de flessen wijn, werden geopend en Lex kreeg het warm, hij moest weg. Hij ging weg, zonder iets te zeggen, hij vlucht, hij loopt weg, richting het strandpaviljoen.

Daar zag ie een bord staan, was ie nou maar niet zo stoer geweest, vanmorgen want dan had ie dat bord gezien.

Dit strand gedeelte is voor iedereen die mens is en geen onderscheidt maakt tussen man en vrouw, gewoon zonder problemen leven met elkaar.

Lex zag de naam van het strandpaviljoen, hij begreep het.

Dit was voor homo’s en lesbiennes en niet voor normale mensen zoals als mij, Lex wist het zeker, Lex is het voorbeeld van iemand die wereldvreemd is, want iedereen is inderdaad gelijk.

Met de zonnebril op, slenterde hij weer weg, het strandleven, nee dat is niks voor mij.

Stiekem keek ie nog eens om naar het strand, de anderen van de groep, zwaaiden naar hem, hij zwaaide uit beleefdheid terug, of was het toch dat ie stiekem toch een gevoel in zijn lijf had

Leef zoals je zelf wilt leven

Mijn leven bestaat nog steeds uit valkuilen van gedachtes, maar dan wel positieve gedachtes. Waar het vroeger negatief was, vechten om met mijn hoofd boven water te blijven, is het nu kiezen uit de mooie gedachtes. Mensen blij maken en mensen blij zien dat is toch iets waar ik van geniet, stel mijzelf steeds weer op de achtergrond. Waarom doe ik dat, omdat ik wacht, in de wachtkamer zit.

De wachtkamer van positiviteit, dingen gaan gebeuren, maar dat gaat 1 voor 1, iedereen weet dat ik afgelopen dagen met een boek bezig was, ja dat was ik. Die gaat uitkomen, waar wacht ik op dan, nou dat boek gaat in de verkoop, hoop dat ie verkocht gaat worden. Meer daarover volgt nog. Dat weet ik zeker. De andere dingen waar ik op wacht is een dominobaan, als de eerste steen om is, dan volgt de rest ook, dus de eerste steen moet nog omgaan.

Afgelopen zaterdag een goede vriendin van mijn verhuist, nog zoiets moois, zij leefde al een tijd in onmin met haar ex-man, maar ze kon geen kant op, wat is er dan mooier om haar gelukkig te zien, in haar nieuwe huisje. Ik kan alleen maar zeggen tegen haar, verder weg betekent niet uit mijn hart. Het is maar dat je het weet.

Deze week gebruik ik ook om uit te rusten en gewoon te doen waar ik zin in hebt, dat is schrijven, maar ook hopen, op een goede afloop ergens van, daarmee doel ik op in mijn kleine familie is er iets wat niet klopt, daar moet dezer dagen uitsluitsel over komen, of dat positief of negatief is, daar komen wij altijd weer bovenop, want wij hebben weinig woorden nodig om elkaar te begrijpen.

Dat is eigenlijk wel heel mooi, weinig woorden nodig hebben om elkaar te begrijpen, daar zouden meer mensen zich eens van bewust moeten gaan maken. Want politici die kunnen pas moeilijk praten, met te veel woorden zeggen ze eigenlijk niks, maar dat vind ik van iedereen, is dat mijn makke, ja dat is mijn makke, mensen die denken dingen te kunnen regelgenen kunnen in het echte leven niks doen, ja afschuiven. Kom op zeg we zijn mensen.

Mensen van vlees en bloed, als andere mensen denken dat de meeste mensen te dom te zijn en dan vervolgens dat nog laten blijken, die mensen worden recht in hun bek uitgelachen, want wie nog geen deuk in een pakje boter kan slaan, die is voor mij niks waard.

Mijn leven is mijn leven, niets wijst erop dat mijn leven, een leven wordt wat saai is, nee lol en liefde en bovenal respect zijn de mooiste woorden waar ik me eigen mee zal verbinden, wat andere mensen daar mee doen, dat moeten ze voor hun zelf weten.

Als de hele wereld nou eens zo zou denken, zou de wereld dan niet beter worden. Waarom moeten we altijd oppassen wat we zeggen. Waarom is dat.

 

funny-quotes-about-life-and-love-and-happiness-10

Als je het geeft, dan krijg je het ook terug..

emilysquotes-com-respect-disrespect-actions-decrease-good-manners-represent-being-a-good-person-advice-intelligent-mohammad-zeyara

De sfeer in Nederland wordt grimmiger, want de discussie over iets wat niet bestaat of eigenlijk in vele kinder oogjes wel bestaat, is weer eens losgegaan, voor het hoeveelste jaar al. Het is toch gewoon echt ongelooflijk dat grote mensen het feest voor kinderen weer verpesten. Hoe komt dat toch.

Vroeger was dat niet, want vroeger hadden we geen internet, nu zitten er doelbewust enkele mensen de hele dag achter hun computer, berichten na te lezen om vervolgens uit de hoek te komen, dat iemand een racist is en dat alles wat je schrijft vol fouten zit, terwijl als je hun berichten door leest, niet meer bijkomt, van het domme gezwets wat hun verkondigen. Want iemand uit maken voor racist mag, maar weet wel over wie je hebt, reageer niet klakkeloos omdat iemand een kale kop heeft, want dat zegt niks, die kale kop kan ook genetisch bepaald zijn.

Waarom verlagen mensen zich eigen toch, hebben die mensen geen kinderen, kunnen die mensen gewoon niet nadenken over wat ze zeggen en schrijven, ze denken dat ze alles mogen, van mij wel, maar laat mij dan ook in mijn waarde.

Want het is de wereld die ervoor zorgt dat er discriminatie is, het zijn de gedachten dat zwart en wit niet samen kan, waarom niet, we leven allemaal, maar hier in Nederland is het gewoon een spel, een spel waar ik niet aan mee doe, waarom niet want ik ben tegen discriminatie, ik heb respect in mijn donder en zal me nooit verlagen tot iets, dat ik een column schrijf aan de kinderombudsvrouw, ja dat is gewoon mijn gedachten, ben ik dan fout bezig. Nee de mensen die op een Facebookpagina reageren die besloten is, ja dat zijn de mensen, die durven niks in het openbaar te schrijven.

De hele discussie wordt nu nog weer extra gevoed door een supermarktketen, die wel niet wel Sinterklaas en Zwarte piet zal afbeelden, lekker belangrijk zeg, waarom kan men nooit iets goed doen, ja door het digitale tijdperk.

Want het is heel simpel, vanuit je luie stoel reageren en dan vervolgens het kruisje rechtsboven gebruiken, de zwakste weg is dat. Gewoon leven zoals het leven bedoeld is, iedereen is niet hetzelfde. Want ieder leven heeft zijn eigen feesten en bijzondere dagen, laten we elkaar gewoon accepteren. Daar doen we de kinderen een heel groot plezier mee.

Want de kinderen maken zich niet druk, nee de ouders zijn stuk voor stuk gestoord en denken het goed te doen, ja wat doen ze goed, als ze eens nadenken wat hun kinderen willen en niet wat hun zelf willen.

Ik zeg heb respect voor de wens van de kinderen en toon respect tegen ieder zijn eigen mening, want dat is wat er fout gaat.  Respect is een toverwoord en helaas kan ik niet toveren, misschien kan ik die set wel op een verlanglijstje zetten. .

give-respect-quote-wallpaper-2015

on-top-of-the-mountain

Het leven bestaat uit ademen, het in uit en uitblazen van zuurstof, maar het leven kan ook bestaan uit stokstijf stil blijven staan in je mooie leven, keihard met de feiten op je neus krijgen.

Ik heb in het verleden teveel mee gemaakt, heb zelf in de knoop gezeten, weet te veel en denk na over van alles, maar als het dichtbij, heel dichtbij komt, sta ik stokstijf stil in mijn eigen leven, kan er niet mee omgaan, de onzekerheid begint te overheersen, wil weten wat er aan de hand is, maar we horen niks.

Dat gevoel is geen gevoel, dat is een marteling, je ziet iemand afglijden van een rots af, je kan er niks aan doen. Je wilt wel, maar je kan niks.  Je moet afwachten, je zit in de wachtkamer. Wachten op wat. Je gevoel zegt iets, waarvan je hoopt dat het niet waar is. Maar ik weet van me zelf, dat ik mijn gedachten niet kan uitzetten. Ik hoor dingen en denkt een stap verder, daar kan ik niks aan doen, dat komt wat ik allemaal heb mee gemaakt.

Maar het gevoel dat het zo dichtbij is, maakt mij machteloos, ik word stil en weet me geen houding te geven, schamen is een groot woord, erover praten is lastig, omdat ik het niet weet wat er aan de hand is. Het heeft niks met mij persoonlijk te maken, niet met mijn kanjer, maar het is wel heel dichtbij.

Waarom vraag ik me weleens af, waarom gaat het nou zo goed met me, grote plannen, toekomst ziet er goed uit, dromen mag altijd, dromen komen uit, maar waarom wordt je dan weer op de plaats gezet en moet je gaan dromen en wachten dat alles goed komt, terwijl je weet dat een droom is die waarschijnlijk niet uit komt, maar gewoon keihard uiteenspat.

Ik moet door en gaat ook door, maar wel een met een gevoel dat ik moet schrijven, het van me af schrijven, want anders word ik gek en als ik gek wordt, doe ik ook domme dingen, dat mag niet gaan gebeuren, want ik ben sterk als ik weet wat er is, dan kunnen we verder.

Ik ga door met ademen en hoop dat ik gewoon mag blijven ademen, op de manier waarop ik zelf wil. Maar de gedachte is …

positive-quotes

Ik schrijf dit recht uit mijn hart, voor iemand die ik liefheb, iemand die mij groot heeft gemaakt. Iemand die dit niet verdiend, ik hoop dat het gelezen wordt, want ik hoop , ja ik hoop…

ik ben geen topsporter, maar ook ik kan op mijn bek gaan.

jennifer-pugh-geloof-in-jezelf-met-engelse-tekst-believe-in-yourself

Het is toch wat, je zal al weken de hemel in worden geschreven en dan op het moment dat het moet gebeuren, het niet waar kunnen maken, dat overkwam Daphne en Ranomi, tja als je niet harder gaat dan de rest van het deelnemersveld dan verlies je gewoon, dat noemen ze ook wel een sport.

Maar niemand schreef of dacht eraan dat er nog meer Nederlandse sporters bezig zijn in Rio, windsurfen jawel een gouden plak vandaag, zeilen daar komt ook een medaille, dan hebben we nog die baanwielrenster, die niemand kon en dus ook niet opviel, die haalde gewoon door harder te gaan als de rest, een gouden plak binnen en tranen van geluk had.

Waarom schrijf ik hier zo over , want ik ben ook een schrijver, ben niet bekend, want niemand kan mij, gisteren schreef ik het al, ben geen Youp maar ik ben Alex, ja Alex die chauffeur met een hobby dat ie blogt, vroeger maakte ie radio onder de naam De Schroothoop, niemand wist wie dat was, maar ik was het wel, zo kan het gebeuren, dat ik van de week onderweg sta , dat er een collega staat, die wel de achternaam kon van een collega maar de voornaam niet, bij mij is het andersom, ze kunnen mijn voornaam allemaal, maar mijn achternaam niet.

Waarom is de hele wereld altijd op bekende namen aan het geilen omdat het lekker makkelijk is, maar ook veilig, waarom vergeten de mensen in de wereld, dat er ook onbekende mensen sporten en druk bezig zijn met hun hobby, dat gaat niet alleen over sport, maar eigenlijk gebeurd het overal mee, een baas heeft een naam, maar zijn personeel zorgt ervoor dat die naam blijft bestaan, iemand die een eigen baas is, zal altijd moeten zorgen dat zijn naam goed blijft.

Ik vraag niet om aandacht, zal het wel leuk vinden , maar ik ben nou eenmaal geen Youp of een hele bekende columnist, maar ben wel iemand die er plezier in heeft, gewoon doen wat ik leuk vindt, mijn blogs hoeven echt niet gedeeld te worden, want ze slaan gewoon nergens op, maanden geleden schreef ik over Pokémon go, dat er kleine kinderen verslaafd de straat konden op lopen, vroeger liepen ze achter een bal aan, mensen zeiden toen dat gebeurd niet, maar van de week was het wel in het nieuws, klein meisje loopt over straat en dacht dat er geen auto’s reden. Ik bedoel maar, niemand kan in de toekomst kijken, niemand weet wat er morgen gebeurd, het lijkt wel topsport, het onverwachte kan de verwachting worden, voorlopig denk ik alleen maar, wat mijn volgende blog gaat worden, hoop niet meer over sport, want daar ben ik niet zo goed in , mensen afkraken omdat ze de verwachting niet waarmaken , kan ik niet, omdat ze bezig zijn met een hobby, ja een sport als hobby, wel het verschil met mijn hobby, ik hoef niet te stoppen als ik een bepaalde leeftijd hebt.

believe-in-yourself-quote-1398356246ng4k8

Ja ik blijf wel de onbekende, ik ben Alex die schrijft maar ook blijft.

Ik ben geen Youp maar Alex met een eigen gedachte

ik-wil.large

Wat een weekje toch weer, was afgelopen week. Heb me aardig rustig gehouden, ja u weet wel waar ik het over hebt, over Yuri van Gelder natuurlijk, die naar huis is gestuurd.

Yuri ging de deur uit van een strafkamp, waar onduidelijke regels gelden, die overigens alleen voor de sporters geld, dit deed me gelijk denken aan het mooie verleden, maar nu helemaal nadat heel Nederland zo heilig als wat is.

Vroeger had je nog buurtkampen, kamp wat werd georganiseerd door de buurtvereniging. Je plaatst een oproep in een buurtkrantje en daar komen dan jongelui op af, gezellig met zijn allen naar een groot huis ergens in het bos, regels werden ter plaatse verzonnen , jongens bij de jongens en meiden bij de meiden, toen hadden we nog geen internet of mobile telefoons , nee we waren afgesloten van de buitenwereld, tuurlijk gaan er altijd meiden en jongens op onderzoek uit, de grootste lol, alleen die leiding die erbij was, die dachten dat ze boven alles uit stonden en verzonnen ter plaatste een regel. Wat konden we als jonge mensen eraan doen.  Ja ik kreeg een naam.

Denk eens terug in de tijd, is iedereen zo heilig geweest, heeft niemand ooit gek gedaan of te veel gedronken of gewoon gek gedaan, nee iedereen is de tijd vergeten, als er nu een feestje is dan zitten we allemaal in een kringentje omdat we bang zijn, we drinken geen alcohol meer omdat dat slecht is.

Het grootste probleem van Yuri was, dat er internet is, het wereldwijde web is sneller dan een vliegtuig, hoe snel waren de bobo’s met een reactie, hoe snel veegden ze hun straatje schoon. Zo snel dat heel Nederland al een reactie klaar had, tuurlijk is Yuri fout geweest, maar rock and roll is het wel. Maar waarom weet niemand wat de bobo’s uitspoken, waarom weet niemand dat, omdat het niet belangrijk is, ze hebben de leiding, hun hachje is al gered, want hun waren sneller, zo gaat dat altijd, mensen die denken dat ze het weten, komen er altijd het beste uit. Want tja er zijn nu eenmaal regels, ook weet niemand die regels, de regels zijn er.

Yuri is nu het zwarte schaap, welkom bij de club, de club die niet bestaat, want niemand zal zo eerlijk zijn om te zeggen, ja ik ben ook het zwarte schaap, ik heb ook een leven als een mens en niet als een machine in een wereld van slangenkuilen en belangrijke bobo’s die altijd vooraan staan met glimlach en de tanden zo wit, als er weer iets gewonnen is.  Ja die mensen zijn belangrijker dan de sporter of de mens die het feest compleet maakt.

Ik zeg de olympische gedachten, tja wat is die gedachten eigenlijk, dat is de vraag die ik me afvraag.

Weet overigens zeker, dat de rechter nog een grote máár heeft, want het was natuurlijk niet haalbaar voor Yuri om naar Rio te gaan, de tijd was te kort, dus de rechter heeft gedaan wat ie moest doen, de rechter heeft nog wat achter de hand, maar niemand in Nederland heeft het daarover, is ook niet belangrijk toch, Yuri is al af geserveerd, hij hangt nu ergens in de ringen in een stil zaaltje en denkt, ja ik was er.

 

Ps ik ben geen Youp of wie dan ook, ik ben Alex, die ook zijn gedachten heeft…

Een echte man, eet sla en geen boter en heeft schone handen of niet.

De mensheid is bang, zoals van de week. Groepje Duitsers lopen in een stadje in Spanje te dollen, kijk een bekende Duitser, rennen erachter aan selfiesticks in hun handen en worden even  later opgepakt, omdat ze mensen bang hebben gemaakt, omdat die mensen dachten dat er iets met een aanslag was gebeurd, ja hoor de selfiesticks hadden ze voor wapens aan gezien, ik weet het niet hoor, mogen echte mannen of vrouwen geen lol meer hebben, dan mag de lokale visboer zeker ook geen zure bommen aanprijzen.  Nee de wereld heeft echte mannen nodig, bestaan die nog wel eigenlijk ??

hsfile_201845

Want dat vraag ik me ernstig af.

Zo ging het van de week, sprak iemand die op een kantoor werkt, waar allemaal van die mannetjes werken of aanwezig zijn die denken, dat ze heel wat zijn, ze rijden in grote leasebakken, meestal de kleur zwart. Houden van te hard rijden en hoeven zich eigen niet aan de verkeersregels te houden, iedereen weet of snapt het wel, die te snelle jongens, die denken echte mannen te zijn.

Maar die echte mannen, moeten ook eten. Want sjansen met de secretaresse daar krijg je toch wel honger. Nou waar een heel normaal mens, een ontbijt neemt, bruinbrood met boter en beleg en meestal zwarte koffie om wakker te worden.

IMG_20160629_002326[1]

Daar gaat echte man niet aan beginnen, want de echte man, eet geen boter en je boterham besmeren met olijfolie, dat schiet niet, maar het beleg is heel lief, bruine chocoladehagelslag, de logica van geen boter, is gewoon zoveel mogelijk hagelslag op het broodje gooien, want de helft valt er toch wel weer tussen uit, daar is boter nou echt een heel goed middel voor, want de echte man begrijpt niet, dat hagelslag ook geld kost, oh nee de echte man, verdiend bakken met geld.

Maar de mooiste opmerking komt van een echte man, als de stroom uitvalt, dan gaat ik lekker tv kijken en gamen, eh ik weet het niet hoor, heeft de echte man, wel verstand of is echt dom.

20160804_115648[1]

Zo onderhand komen we dan bij de lunch terecht vertelde mijn kennis, de lunch wordt genuttigd in een restaurant die ergens op een verdieping van het kantoorgebouw is, al die echte mannen eten daar. Ja en wat eten ze dan.  Konijnenvoer, bakken met sla, waar de kip een bordje met ik heb salmonella eet mij door de sla heen, ja die sla, met van harde broodkorsten erin aangevuld met paprika voor de harde bite, de sla is niet om aan te zien, want het is geen sla, het is een groene substantie, wat voor sla doorgaat, de echte man smult hiervan.

Ja de echte man kan er wat van, denkt echt dat ie gezond bezig is, want overdag groen eten is in de avond een drankje extra bij natuurlijk de golf of tennisclub.

Dit is geen hetze tegen echte mannen hoor, maar dan ben ik maar een watje.

20160803_132949[1]

Ik eet wel boter op mijn bord, hoef geen kaviaar, maar gewoon een lekker gehaktbal uit de sjeu en leef gewoon op koffie en loop niet onder een paraplu als het regent. Want mijn haren die worden toch niet nat.

Uiteindelijk voel ik me toch meer een echte man, want als ik mee gaat naar een kerstgala, loop ik daar in mijn apenpak, ja een colbert en overhemd hoog gesloten, zoals echte mannen dat doen, want ja ik ben dan geen echte man, maar heb wel een pak. Dan ben ik op een gala en kijk om me heen, allemaal snelle mannen, dan denken ze dan, want als ze een hand geven, dan schrikken ze van mijn hand, ja daar zit eelt op, van het werken wat ik doe.

Voel ik me dan minder, nee dat zeker niet, ik heb meer lol in mijn leven en eet wat ik wil, bovendien doe ik wat ik wil.

Dit was geen hetze tegen kantoorpersoneel wat mannelijk schijnt te zijn. Maar gewoon mijn gedachte, over wat ik hoor en ook zie.

Waarom denken de echte mannen, dat normale mannen zoals ik, dommer zijn dan hun, zijn hun dan zo slim. Nee ik werkte al, toen hun nog geboren moesten worden, of bij een aantal, ik reed al op een vrachtwagen en toen hun opjaagde als ze langzaamaan reden toen ze aan het lessen waren.

Heren jullie kunnen er ook niks aan doen hoor, jullie zijn echte mannen, mannen die weten hoe ze moeten eten en leven, helaas voor die mannen, leven ze in eigen wereldje, dat wereldje is nep.

Mijn vader zei altijd. Doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg, die man was geen echte man, maar kwam thuis met roestbruine handen, van het betonijzer, goh dan heb ik het toch niet van een vreemde.

Praten met elkaar, is de sleutel tot elkaar begrijpen

frankie john

Hoi allemaal, ik las vanmorgen een krant, ja die lees ik ook nog weleens niet te vaak, want de negatieve tijd straalt er meestal vanuit. Zo las ik een artikel, over een jonge dame, waarvan haar been was geamputeerd, zij voelde zich buiten gesteld.  Dat zette mij aan het denken.

Waarom voelde die dame zich buiten gesteld, omdat ze een mooie prothese had, zouden de mensen daar jaloers op zijn, of weten de mensen niet wat er is en durven ze het niet te vragen, de schaamte nabij. Die dame kan toch niet met een bord op haar rug gaan lopen.

Het is de vraag die ik heb, want waarom worden we veroordeeld op de buitenkant. Mijn insteek in het leven is nog steeds, het gaat niet om de buitenkant, maar over de binnenkant van iemand.

Waarom maken we onderscheid, heeft niemand die denkt dat ze perfect zijn een handicapt, waarom schamen we ons om mensen aan te spreken, want dan zou de wereld toch veel mooier worden.

Want de wereld bestaat al uit zoveel ellende, het toverwoord is denk nog steeds respect hebben, praten met elkaar en maak vooral lol met elkaar.

Zo heb ik een collega, namen noem ik niet, alleen in bijzondere gevallen, maar die collega kwam in mijn leven, hij werkt via een uitzendbureau bij ons. In het begin dacht ik echt, wie is of wat is dat, ik merkte aan hem, dat ie relaxt was. Na een paar dagen, heb ik het gewoon gevraagd aan hem, ik nodigde hem uit op facebook en tot mijn grote verbazing zag ik iets wat ik mooi vond, die collega had een mooie levensstijl, gewoon doen waar ie zin in heeft en waar ie voor staat, hij is een indiaan. Ja echt waar, maar ondertussen zijn wij vrienden geworden, gewoon omdat wij elkaar begrijpen, gewoon omdat wij de stap namen om elkaar te gaan begrijpen. Dit is een voorbeeld, wat praten kan doen.

Dus als je denkt, dat je goed bezig bent om mensen te veroordelen om hun uiterlijk of mankement, dan kan ik alleen maar zeggen, je bent dom bezig. Want het maakt niet uit of je dik, dun, kaal, blank, donker, geel, blauw, homo, gehandicapt bent, want iedereen is echt een mens. Pak maar een naald en wat voor een kleur bloed komt eruit dan. Ja dat dus.

Respect toon je door te praten, door elkaar in waarde te laten, denk een stap verder, want als je praat, dan weet je het zeker !!!!!!!!

Be_Yourself_Quotes6

IK BEN DE MENTALITEIT helemaal zat in deze wereld en ook van Almere.

012

Wat een opener, eigenlijk best wel duidelijk, want geloof dat iedereen er wel het zijne van denkt, als u het nieuws volgt, dan denkt u, leef ik wel in Nederland, want Nederlanders komen niet meer in het nieuws. Begrijp mij niet verkeerd, ik bedoel dat het nieuws is tegenwoordig, Turkije en ís maar ook weer de vrijheid van meningsuiting in dit land, werd er een tijd geleden een columniste aangehouden in Turkije, nu wordt ze aangeklaagd hier in Nederland, door mensen die notabene haar landgenoten zouden kunnen zijn, nee ze onderscheiden zich, door eenzelfde aanklacht als die mafkees in Turkije, of zit die erachter soms, hoever rijkt die hand.

7f9a69f0d1791b8989625ae12424ead2a29b63eeb3ee2dbbf1b5e919302c05c3

Ik heb in het verleden al eens mijn ongenoegen geuit over Ziggo, ja die club van de kabelverbinding in Almere, de club die UPC overnam, Ziggo kreeg het voor elkaar in Almere een boel geld te vragen voor televisie via een kabel, zelfde als internetverbinding, glasvezel nee meneer u moet kabel houden, want zoals ze het zelf benoemen ik had, Ziggo digitale televisie en Digitale kabel tv, ja wel hoezo dubbel op, telefoon had ik niet, maar moest er wel voor betalen. Na dat Ziggo UPC had overgenomen begon de ellende weer, slecht internet in huis, mijn netwerken werden geknepen en moet ik nog even doorgaan, discussies over gehad, maar ik was het zat.

Ik ben over gestapt naar KPN, de service is al tien keer beter, glasvezel en gewoon internet in het hele huis. Ik dacht ok nu gaat het gebeuren, Ziggo bellen en opzeggen, hoe moeilijk kan het zijn, nou heel moeilijk, want de klantenservice begint vriendelijk en als het hoogste woord eruit, ik wil opzeggen, nou dan slaat de vriendelijke toon echt om.  Die meneer aan de andere kant van de lijn, wist mij te vertellen, dat KPN mij voorliegt over de snelheid en dat Ziggo de beste was. Hij beweerde dat de kabel sneller was dan glasvezel ik weet het niet hoor, gewoon vol blijven houden, heb het twee jaar geprobeerd met jullie en nu wil ik opzeggen punt. Zijn laatste woorden waren, u komt over een jaar terug met hangende pootjes, dacht het niet, ben ik ondertussen al uitgeschreven, ja dank u en een fijne dag verder.

 

KanInAlmere

Zo hebben we nog een club in Almere, de NUON, Jawel stadsverwarming, zolang je maar betaalt is er niks aan de hand, maar als je een jaar geleden een meter kreeg, is het nogal logisch dat er een andere stand genoteerd moet worden, bij de NUON niet hoor, daar zeggen we gewoon bij het opzeggen, dat de meterstand niet klopt, ja als de NUON hun eigen administratie niet op orde heeft, dan is de klant de pineut, zorg er altijd voor dat je alles terug kunt vinden. Dan heeft de Nuon echt een klein probleem.

Dan nog een nieuwe wethouder, die denkt dat Almere niet verzakt, weet niet waar die meneer vandaan komt, volgens uit Amsterdam, daar heeft ie iets te maken gehad met de nieuwe metrolijn , ja dat kost ook iets meer. Maar die meneer Tjeerd Herrema, is een Fries die al zoveel dingen hebt gedaan, waar over alles een heleboel geld heeft gekost, zo gaat het hier in Almere ook, waar hij beweert dat Almere niet verzakt, wil ie ook de Floriade  nog steeds laten door gaan, heb overigens gehoord, dat ie zijn hele leven lang gratis mag wokken , bij dat nieuwe te bouwen wok restaurant..

Zo kan ik nog wel even doorgaan, hypotheekverstrekkers, die de verkeerde mensen voor zich houden, geld afschrijven, terwijl je niet eens meer hypotheek hebt, vindt het heel knap, hoe banken opgelicht kunnen worden.

Maar zijn deze voorbeelden niet een gewoon het toonbeeld voor de wereld waar we in leven.

Mensen praten niet meer met elkaar, ja via internet, maar gewoon gezellig met elkaar, kijk wel beter uit, stel je voor dat mensen denken, dat ik een andere gedachten hebt, stel je eens voor zeg.

Nee ik ben het zat, ik wil dat mensen weer gaan leven zoals ze willen, niet meer op hete kolen moeten lopen, waarom zou je niet een mening mogen hebben, waarom worden mensen in hokjes geplaatst, waar ik zelf ook aan mee doe, lees NUON en Ziggo.

Maar in het echte leven kom ik het ook dagelijks tegen, collega’s die hetzelfde werk doen, want praten, wat is dat. Negeren is het woord.

screenshot_283

Ja ik ben de mentaliteit van de mensen helemaal zat. Kan ik voorop in de strijd gaan of word ik ook monddood gemaakt, ik vraag het me af.

ik ben mezelf en neem het of niet.

 

imagesBen ik veranderd of is de wereld om mij heen gewoon verrot.

Iemand eigenlijk een goede vriendin, kreeg ik aan de telefoon, die zij je bent veranderd, zij zette mij aan het denken, ben ik veranderd, of ben ik degene die ik was voordat jij me leerde kennen.

Jarenlang leefde ik op een automatische piloot, jaren stuiterde ik gewoon door, maar sinds de afgelopen jaren ik niet meer, ik weet wat ik doe, want ik denk na over mijn leven, mijn leven wat ik nu hebt.

Maar de wereld om mij heen staat in brand, de ellende die ik jarenlang veroorzaakt hebt, daar heb ik spijt voor betuigd en daardoor ben ik nu weer de ikke die ik ben.

Iemand met een eigen mening, mag dat tegenwoordig wel, als ik zie hoe andere mensen denken en doen, dan denk ik, gaat leven joh.

Waarom doen de regeringen niet eerlijk, waarom zeggen ze gewoon niet de waarheid, dat er personen niet op radar staan, dat wisten de normale burger al lang, want dat zijn de strijders die slapen, slapende strijders, ja die worden wakker geschud door hun leiders, ja hun leiders onze leiders sussen ons in slaap met politiek gelul, waarom doen ze dat, omdat alle regeringen geen klote hebben om de waarheid te vermelden, ze kunnen geen vuist maken.

ff71517b336deaadd7d52bfdc17fb3ec

De Europese regeringen leggen hun burgers op de slachtbank, niemand weet wanneer, maar dat er in Nederland ook slapende strijders zijn, dat is zeker, ben er al bang voor, want de Gay pride komt eraan, dat is hopelijk niet waar wat ik denk, maar als er in de ogen van die gestoorde mafkezen een laag niet bestaand soort mensen is, dan zijn het wel mijn vrienden, ja mijn vrienden.

Want dat is ook mijn punt, waarom accepteren wij gewoon niet iedereen in deze wereld, het is toch niet zo heel moeilijk om respect te hebben.

Ben ik veranderd, ja ik ben wie ik ben. Ik hou van mezelf en ben trots op mezelf, dat ik van een hoopje ellende degene ben, wie ik ben, ja ik ben mezelf.

7f6fea9330540fd85f643287a7dfedb4

En de wereld om mij heen is verrot, dat weet ik wel heel zeker.