Zo naar de platenzaak..

Ooit was er in mijn woonplaats een mooie platenzaak. Maar helaas door mensen die denken dat geld gelukkig maakt en eten trouwens ook. Is die platenzaak er niet meer…

Nu is er in mijn oude geboorte plaats een platenzaak geopend. Het liefst gaat ik niet op zaterdag daar naar toe. Omdat het de zaterdag voor kerst is. Maar ik hou van vinyl het mooiste geluid wat er kan zijn.

Die kraak in de plaat . Dat gekleurde of zwarte vinyl op de platenspeler. Ja dat is voor mij het mooiste wat er is. Het brengt rust in mijn leven. Daar heb ik een ritje naar de platenzaak wel voor over. Eens kijken of ze echt alles hebben wat ik in mijn hoofd heb zitten. Ja een lopende muziek enclopodie ben ik nou eenmaal.

Ook ben ik altijd opzoek naar bijzondere platen. Als u toevallig er niks mee doet. Denk dan eens aan mij. Zo nu gaat ik eens verder. Tot straks…

Festivaltijd en als het maar over muziek gaat

Je bent gewoon wie je bent.

Het was een bijzondere vrijdag. Heb hem compleet benut. Zeg wel eens een dag heeft 24 uur. Ja het is echt waar.

Wekker gaat om 00.30 in de nacht. Ze kwam toen pas thuis van een feest. Terwijl ik net wakker was. Maar ja thats live . Ik aan het werk en zij naar bed. Dan denk je pas. Wat is onze liefde sterk elkaar vertrouwen. De nacht ging lekker. Het liep een beetje uit. Maar goed eenmaal thuis wist ik het volgende station al. De rechtbank. Echt ik ben er al meer geweest dan mijn broer en vader en ben ik er trots op nee is het antwoord. Maar het was voor de rust van iemand dat wij met zijn 3en daar waren. Dus daarna weer naar huis.

Op naar Soest. Elk jaar komen wij daar. Op paleis Soestdijk. Ook al is het geen paleis meer. Maar ik weet niet beter. Wat is daar dan denkt u nu.

Nou klein festival op een bijzondere manier. De naam Royal park . Echt een aanrader. Maar nadat wij de Juke hadden geparkeerd en ik weer een verkeersbeleider verbaasd had aangekeken omdat ie een stom antwoord gaf. Lopen wij naar het Paleis.

Vanavond treden daar The Analogues op. De band die perfect the Beatles kunnen naspelen. Maar dat zag ik ook aan het publiek. Het is natuurlijk het Gooi. Daar waar vele mensen wonen die denken dat ze meer zijn. Maar geen haar op de reet te krabben hebben.

Toen ik klein was. Hoorde ik de verhalen van mijn vader. Je was voor the beatles of de rolling stones. Ik snapte dat eigenlijk nooit. Tot gister avond. Ik zag mensen los gaan die duidelijk toen de boot gemist hebben. Echt dames die sorry zeggen als hun haar door de war gaat. De band speelde en spreek ze het publiek plat.

Echt ongelooflijk dat ware fans van een jaar of 70 met tranen in hun ogen staan en terug gaan naar hun jeugd. Echt dat kan dus.

Ik keek mijn ogen uit. Naar de kleding gister. Maar ik weet wel. Dat we daar waren voor hetzelfde. De muziek. En uiteindelijk je bent gewoon wie je bent. Alleen ik ben er wel door wakker geschud en nou echt.

Schrijven over het verkeer is zo kansloos omdat de mensheid het toch niet aanneemt . Schrijven over muziek is veel leuker. Schrijven over mijn avonturen is veel leuker. Gewoon doen wat je wilt. Ik ben geen wereldverbeteraar. Dat waren the beatles ook niet. Maar het lukte hun aardig. Dat zag ik gisterenavond wel..

Festivaltijd en als het maar over muziek gaat

Want Racoon staat op de grond. Met beide benen.

Het was de vorige zomervakantie in het zuiden van Frankrijk.

Daar zaten wij voor de stacaravan en eigenlijk toch wel makkelijk vrij internet, zodat wij een aankondiging zagen van Racoon ze gingen naar de Ziggodome, wij keken elkaar aan en voordat we het wisten, was het geregeld. Kon niks anders denken dan Bring it on laat het snel april ’18 worden.

Niet wetende wat er allemaal in mijn leventje zou gaan gebeuren, teveel en ik schrijf erover op mijn blog, iets met de gesloten deuren. Keihard leventje kan ik wel zeggen. Maar hoe dan een concert binnen kan komen in mijn gedachten, dat is ongelooflijk.

Want gisteren 28-4-2018 was het zover. Het concert van Racoon, op de weg ernaartoe, krijg je al een gevoel. Stijgen ze boven hun zelf uit of blijven ze met beide benen op de grond staan want Feel like Flying is ook een duidelijke titel. De wagen geparkeerd in de parkeergarage en zoals altijd liepen wij met een gevoel van ondeugendheid naar de Ziggo toe. Want altijd als wij ergens naar toe gaan gebeurt er wel wat. Sta je daar te wachten tussen dranghekjes is iedereen gezond bezig, lekker aan het bier en roken ik hou ervan.

Totdat de deuren opengaan, hou je ID-kaart bij de hand, lekker dan, heb zoveel pasjes met een pasfoto erop, dat ik bijna mezelf niet meer ben. Maar goed, dat is de tijd van tegenwoordig. Eenmaal binnen, dan begint de lol eigenlijk, als eerste muntjes halen, dan shirtjes kopen en de nerd dat ik ben, lp verslaafde tuurlijk een van de eerste platen van Racoon in mijn bezit. Dat stop je dan weer allemaal in een kluisje en je gaat opzoek naar de ingang. Loop je langs de een deur heen, mag je er niet naar binnen, alleen voor rolstoelgebruikers, ja ben ik hem alweer vergeten zeg. Maar dat is pure lol. We gaan een biertje halen, eh slootwater met een beetje alcohol erin. Maar daar gaat het niet over.

Het voorprogramma was goed, alleen ze waren een beetje verbaasd over de grote zaal. Maar om 21.00 uur, daar kwamen ze Racoon, niet lullen geen ontploffende of vliegende wagens, geen naakte vrouwen maar gewoon de muziek en niet meer dan dat. Hoe ze het hebben gedaan, is mij een raadsel, maar die band heeft het met zijn allen voor elkaar gekregen, dat Racoon bij mij op nummer 1 komt, niet met stipt, maar gewoon vast. De samenzang en het plezier en de liedjes die bij mij binnen kwamen op een manier. Bart zong voor zijn mother and father, bam de waarheid, hij zong voor zijn brother, hij zong voor Jaiden, het boegbeeld van een ziekte die meer bekendheid moet krijgen, maar als je naar de tekst luistert van alle liedjes, dan kan je alles in je eigen leven kan inpassen.

Dat is de kracht van Bart en zijn stem, het virtuoze gitaarspel, de drums en de Bass, de achtergrondzangeressen maakte het compleet. Kan alleen maar zeggen als je er niet bij was. Dan heb je wat gemist. Want Racoon staat op de grond.

Voor mij persoonlijk, dit had ik effe nodig, geeft mij weer kracht om door te gaan, geeft mij weer de kracht om positief te zijn en geeft mij weer hoop op dingen die ik wil gaan doen.

Dank jullie Racoon.

Festivaltijd en als het maar over muziek gaat

Gitaren die snerpen en gewoon het verhaal vertellen

Het jaar 2018 is vrij rumoerig begonnen, er gebeuren dingen waar ik geen vat op heb, maar wel mee te maken heb, gebeurtenissen die aan mij vreten en dat merk ik dan in alles, in mijn schrijven en mijn gedachten over vele dingen.

Ik wil dat niet, maar het gebeurt gewoon. Toen mijn broer mij een bericht stuurde, dat de Belgische Band Triggerfinger zou gaan optreden in Utrecht, was dit de ideale kans voor mij om een gedachten weg te halen, mijn broer en ik samen op pad, in het verleden deden wij dat wel meer, gewoon doen is het dan.

Gisterenavond was het zover, tuurlijk op een vrijdag, waar er gewoon gewerkt wordt, dus voor mij een heel lang dagje. Maar gaan we uit eten, ja dat gaan we doen onder Tivoli zit een restaurant, iets met de naam Het gegeven paard, best wel interessant voor twee jongens die nooit hebben gestudeerd of zoiets, om op een plaats te gaan eten, waar het juppen gehalte erg hoog is, we kregen een tafeltje, waarvan ik dacht, als hier de borden op moeten, dan zullen het wel kleine borden zijn, maar de kaart was ook niet zo groot dat scheelt weer. Maar we zaten gelukkig dicht bij elkaar, dus we konden over enkele dingen goed praten. Dat wat ik aan meer mensen aan raad, gewoon praten met elkaar, echt goud gewoon.

Nadat de serveerster ons de rekening had gegeven en opgenoemd had wat wij hadden gehad, konden wij niks anders doen, toch leuk een rondje van het huis, knikken en betalen en wegwezen. Dan maar naar Tivoli, groot gebouw en met vele mensen, veel mensen omdat er meer optredens waren. U mag weten, dat ik daarvan geniet en hou van mensen kijken, er wordt daar geen onderscheidt gemaakt. Want we komen allemaal voor hetzelfde.

De band Triggerfinger, voor mij een oude bekende, gewoon rock and roll hoe het hoort te zijn, niet zeiken, maar spelen, twee gitaren en bas en trommel dat is de band, maar het geluid wat ze daaruit krijgen is muziek, muziek waar ik mijn ogen dicht doe en geniet, mijn broer zei op een gegeven moment, ze klinken toch anders dan een op een cd of Spotify, ja dit is live. Muziek hoe het moet zijn. Met een drummer die lijkt op de drummer van de muppetshow, maar een drummer die weet hoe ie het publiek aan zijn kant kan krijgen. Gitaren die snerpen en gewoon het verhaal vertellen, ik kan er zo van genieten. Mijn hoofd leeg maken, dat is wat ik gedaan hebt gisterenavond. Door middel van muziek.

Maar als je dan na afloop, naar de betaalautomaat gaat, ja dan sla ik me eigen voor mijn kop, waar je voor 00.00 uur tot 24.00 12 euro betaalt en voor 24 uur 15 euro betaalt, met onbeperkt in en uitrijden, betaal je voor 7 uurtjes parkeren, gewoon effe 22 euro. Wat klopt hier niet, dit is wel heel makkelijk geld verdienen voor de gemeente Utrecht. Maar het zal allemaal wel. Ik heb een top avond gehad met iemand, waar ik vele avonturen mee heb gemaakt, waar ik mee ben opgegroeid, de man met dezelfde achternaam als mij, ja mijn broer. Het was een avond voor mij, waar ik van genoten heb, mij de dingen bracht die ik nodig had.

Rock and Roll is not dead, when you live and think i like the gituars en music.

Festivaltijd en als het maar over muziek gaat

Ik leef en ik luister naar muziek, dat zouden meer mensen moeten doen.

Als eerste zeg ik iedereen gefeliciteerd, we zijn er nog. Ik geloofde als goedgelovige er al niks van, dat de wereld zou vergaan. Dus bij deze.

peace-with-music-steve-boisvert

Maar gisterenavond had ik weer eens zin in een avondje platen draaien, je weet wel lp’s, die standaard kapot zijn, omdat er een gat in het midden zit. The Doors, Simon and Garfunkel en nog veel meer. Waarom omdat ik liefde heb voor de lp, niks kan ertegenop, dat gekraak van de plaat en de zuivere muziek die klinkt, ja ik hou ervan.

Zou de wereldpolitiek ook houden van muziek, want die blaaskaak van een Trump, die niks met een korreltje zout kan nemen, die hij gelijk blokt op Twitter, zou die man ooit weleens naar muziek luisteren, want als je dat kleine mannetje Kim Jong-un een rocket man noemt, dan heeft ie vast naar Elton John geluisterd.

Zo bestoken elkaar als kleine kinderen, die hun zin niet krijgen. Echt als Kim niet ophoudt dan is noord Korea zo plat als een dubbeltje, zegt Trump en daar reageert Kim weer op, door te zeggen dan gaat ik zwaarder bommen maken, ja Doe Maar had gelijk, zij schreven een nummer, De bom. Ja totdat de bom valt, nee dat liedje hebben ze vast niet gehoord, want Trump reageert, dan door het lachwekkende machtsvertoon, door een heleboel vliegtuigen te sturen. Ja het gaat lekker.

De oplossing voor al die gestoorde wereldleiders is, gaat een spel spelen, stratego of risk, maakt mij niet uit, maar zorg ervoor dat de vrede blijft bestaan en stop eens met dat kinderachtige gedoe. Want niks valt te voorspellen, maar dat gestoorden mensen, die nog nooit van het woord leven de wereld gaan veranderen, dat weet ik zeker.

20170923_222341[1]

Ik zet nog maar een plaat op, die van Supertramp, lekker Ska, oude tijden leven op, de tijden van sporthallen gevuld met jongeren, gevuld met rook, dansen zo stijf als wat, ja Ska was een levensvorm gewoon doen waar je zin in hebt, net zoals Wood stock gewoon goud. Maar nog even terugkomen op die plaat van Supertramp. Breakfast in America een plaat uit 1979 en die heb ik ergens gekocht, op die hoes van de plaat, zitten krantenknipsels dat deze lp 1.750.000 keer verkocht is en dat in 1979 je kan het niet geloven op de andere kant van dat knipsel staat iets van Phil Spector en dat is ook een naam. Die groot is of was in de muziek.

 

20170924_113235[1]

Zo zeg ik mensen luister naar muziek zoals het moet zijn, gewoon muziek moet klinken als pure porno, daar waar Trump nog nooit van heeft gehoord, want verder dan kontje tikken komt ie niet en Kim, dat is helemaal iemand die naar muziek moet gaan luisteren omdat muziek verbroederd. Ja ik luister verder naar oude platen, van bands uit het verleden die nog protestsongs durfden te schrijven, muziek waar mensen blij van werden, muziek wat een levensvorm was. Tegenwoordig is muziek, dat niet meer, zo jammer, want er is zoveel moois uitgebracht.

8c276d1db77b4db298d5672468b9f07b--hippie-music-hippie-party

Ja ik zeg het gewoon. Muziek is porno, van porno moet je genieten, liedjes hebben een betekenis en liedjes zeggen wat. Mensen leef en denk eens gewoon, welke plaat past bij mij. Wat is mijn song, ik heb er meerdere en die gaan heel breed. Ja ik leef.

Festivaltijd en als het maar over muziek gaat

Op een festival gebeurd altijd wat.

Ik ben een festivalganger samen met mijn vriendin, bezoeken wij gemiddeld drie festivals, maar de drie festivals zijn me toch verschillend, terwijl de muziek het moet doen en dat ook doet.

Het Central Park festival in Utrecht compleet nieuw op de kaart, gelijk goed in de roos geschoten. Zeker is dat ik daar terug kom. ´

Cas festival op de brouwersdam, het festival van Blof, helaas voor ons giga onder water gelopen, waardoor wij het volgend jaar wederom weer gaan proberen, maar dan met duikpakken en zuurstofflessen om, zodat wij ook onder water kunnen leven.

Gisteren was het Almeers festival het zand. Tja al tien jaar het festival van Almere en tien jaar is het eigenlijk best wel doffe ellende, zijn het niet vreettenten die verkeerd staan, staat het podium wel goed en al tien jaar is het met recht gedonder over de wc-opstelling.

Waar dit jaar de muziek weer goed was, kwam de terreurdreiging af, want grote heftrucks neerzetten bij de ingang om terroristen tegen te houden, staat totaal niet in verhouding met het wc leven.

Mannen zijn op een festival gewoon neanderthalers, ze kijken niet waar ze pissen en dan sta je in grijs hokje te pissen, waar je als gemiddeld man niet in kan staan, omdat het gewoon te krap is. Dus dat wordt dan mikken, daar waar de vrouwen in rijen van drie dubbel tussen de grijze wc-opstelling van de mannen staan te wachten. Ja het was een genderneutraal opstelling, de wc van de dames en heren waren zo opgesteld, dat meisjes van 10 jaar en vrouwen van 70jaar het mochten aanzien hoe mannen stonden te kloten om dronken hun rits open te maken en dan hun behoefte van afstand te mikken.  Waarop een klein meisje terecht zei. Dit hoef ik niet te zien, hier ben ik nog te jong voor.

Ja de discussie over man vrouw gaat gewoon door ik hou ervan. Maar de terreurdreiging is ie er wel. In Zeeland zagen we het al, dikke betonblokken en afscheidingen door heftrucks, gister in Almere was het ook zover. Is er dan echte dreiging, volgens mij kwam na de wc-dreiging pas het echte terreur op de parkeerplaatsen, tuurlijk zag ik het al gebeuren en ben ik op tijd weg gegaan, maar mijn auto stond ook zeker niet op de aangeven parkeerplaatsen. Omdat Almere nog steeds de infrastructuur van de middeleeuwen heeft. Was dat echt een feestje.

Maar wat schetste mijn verbazing toen ik thuiskwam, een aanranding op Lowlands, een meisje ging spontaan crowdsurfen, wat overigens best wel, vanwege de bettutteling verboden is. Daar wordt dan een persoon gedragen over de handen van het publiek, kan maar zo gebeuren als een man gaat surfen, dat er handen in zijn kloten terecht komen. Nee op Lowlands, werd er in Borst geknepen en natuurlijk wordt gefilmd, want de hele wereld bestaat tegenwoordig uit amateurs filmers en de zanger van een band, was boos. Eh het is een festival en je neemt zelf het risico om als je crowdsurfen dat er edele delen worden aangeraakt.

Uiteindelijk is mijn festival seizoen best wel geslaagd, daar waar chefs special voor mij de toppers zijn en RONDE de grootste verrassing is Kensington totaal door de mand gevallen bij mij persoonlijk, die band is live niet meer de band, volgens mij moeten ze eens gaan nadenken, dat het publiek het belangrijkste is op een festival.

Ach het is een festival in de buitenlucht het kan regenen en de wind kan verkeerd staan, de zon is gemenerd, want die schijnt heel genieperig en dan is het duidelijk. Ik ga volgend jaar weer naar festivals en wie er mee gaat, die gaat mee en wie de wc-terreur op Het Zand festival wil meemaken, doe het gewoon, want de muziek en sfeer is gewoon goed. Dat is op Lowlands, pinkpop, cas, Centralpark en alle andere festivals gewoon zoals het leven moet zijn. Liefde en respect.

Festivaltijd en als het maar over muziek gaat

Muziek luisteren is een levensvorm en nog een mooie ook

Muziek is mijn leven, was het alweer eens vergeten, maar ondertussen ben ik gewoon weer wakker geschud keihard nee hoor natuurlijk niet. Kreeg een bijzonder Vaderdag cadeau, een single van Cornelis Vreeswijk als nummer bordje bij de voordeur en de namen van de bewoners van mijn huis op een plaat. Heel bijzonder was dat. Maar wat moet je ermee, ophangen bij de voordeur ja nogal logisch. Maar de grote vraag was hoe.

Want aan de muur boren, dat zou echt zonde zijn van de singel en de plaat, want mijn liefde voor het vinyl is sinds twee jaar weer groot. Nee het moest iets moois worden, denken en denken. Mijn vader maar de opdracht gegeven en tegen hem gezegd verzin maar wat. Nou die man kan denken maar een oplossing had ie niet. Na een tip kwam ie in Naarden terecht bij PosterFrameFix.nl En die had de oplossing, waterdichte lijsten. Helemaal goud gewoon. De singel en de plaat hangen nu bij de voordeur.

Als ik nu thuis kom dan zie ik ze hangen en weet dan ja Alex jij bent muziek, je bent een pure liefhebber van vinyl en dat mag de wereld ook weten. De cd heeft compleet afgedaan bij mij, die staan nog voor de sier in de kast hier in huis. Maar afspelen doe ik niet meer.

Nee het is de plaat, de plaat die je uit de hoes haalt, de schoonheid van de naald die de plaat aanraakt. Het is de rust voor mij, als ik in mijn platen winkel kom, ja die in Almere platenhuis het oor. Dat platenhuis heeft precies wat ik wil, niks gedwongen, maar gewoon lekker struinen door de platen bakken, geen luxe maar gewoon de muziek op de eerste plaats. Dat is ook de plaats, waar ik verhalen van mensen gaat schrijven, die ook in de platenbakken aan het snuffelen zijn. Later meer daar over.

Maar nu wordt u zo onderhand wat er dan in mijn platenkist zit allemaal, dat is nou het mooie, dat is van hardrock naar Nederlandstalig naar een artiest die ik op een festival leerde kennen. Als ie maar muziek op plaat heeft, dan ben ik blij.

Ja blij worden van muziek, dat is toch eigenlijk wat iedereen zou moeten weten. Maar krijg aardig het gevoel en gedachten dat zo onderhand een heleboel mensen het vergeten zijn. Wat is nou mooier dan als je een klote bui hebt, een plaat aan kan zetten waar je blij van wordt. Maar in de auto of truck dan Alex. Tja in de truck is het nog gewoon de radio. Maar in mijn Jukebox das mijn Nissan JUKE is het bovenal gewoon Spotify, ik kan dat doen, via blue toeter afspelen. Ja wil ik cruisen dan mooie rustige muziek en heb ik effe wat naars mee gemaakt, dan komen de gitaren om de hoek.

Maar ik spreek voor mezelf. Muziek is mooi, muziek verbroederd en muziek is en word gemaakt door artiesten die de liefde hebben voor de tekst, luister eens naar de tekst van een plaat goed en denk dan dat is mijn plaat. Ook ben ik een rocker hou van de harde gitaren.

Mijn persoonlijke plaat is gewoon van de 3js geloven in het leven. Die tip kreeg ik ook van een vriendin die zei, het gaat goed komen met jou en deze plaat zal jouw plaat worden en ze heeft gelijk gehad.

GELOVEN IN HET LEVEN, dat is het motto wat je moet hebben. Anders komt je leven echt wel ongeloofwaardig over.

Festivaltijd en als het maar over muziek gaat

Centralpark festival een blijvertje ..

Festival tijd.

Ik als muziekliefhebber heeft in de zomer een mooie hobby, festivals bezoeken. Al vroeg in het jaar gaan we kaarten kopen en buiten de vaste festivals die we bezoeken, kwam ik een nieuwe naam tegen. Centralpark festival in Utrecht, mooi dichtbij dacht ik toen. Maar wel een festival wat voor het eerst was.

Dat is dan altijd een gok, maar er niet naar toe gaan was geen optie, want de bands die er kwamen, dat was gewoon weg top. Dan bestellen we de kaartjes toch gewoon punt. Het leven is een gok en ik hou van gokken. De kaartjes besteld, op de koelkast gehangen en klaar, maar dan komt de datum dichterbij en gisteren was het zover. 27mei 2017 was daar. Snikheet en het festival was daar. Ik als chauffeur ben redelijk bekend in Utrecht, maar het strijkviertel kon ik, dat is toch industrie en dan ergens een festivalterrein, ja wij reden gisteren in de file richting Utrecht en bij de afslag de Meern, begon ik toch wel te denken, waar is het nou eigenlijk. De mannen en vrouwen in gele vesten doken al snel op. Oh ja links de industrie en rechts een heel mooi meer met gras erom heen en in de verte was daar het podium. Overigens aan de andere kant van het terrein, was grasland daar waar een boer bezig was met stro binnen halen. De naam Centralpark begreep ik heel snel.

 

Op het festivalterrein aangekomen, viel ons gelijk wat op, de indeling die was gewoon top, de ruimte was goed ingedeeld en daar kunnen andere festivals nog een voorbeeld aan nemen, of ze hadden goed gekeken hoe het niet moest of dit was gewoon puur geluk, maar dat het goed was, dat was heel snel duidelijk, genoeg wc-gelegenheid en de bekende vreetgelegenheden waren ruim aanwezig en op een plek waar ze tot hun recht komen.  Dit kon weleens een hele mooie dag worden.

De bands die er optraden waren, Nielson, Direct, Blof, Handsomepoets, Ronde en Kensington. Het kan echt slechter. Als je een muziekliefhebber bent, dan weet je waar je voor komt en eigenlijk na concert at sea van twee jaar geleden was ik heel benieuwd naar Ronde. Die band deed me toen al versteld staan. Want de reactie van Ricky de zangeres toen, was in Zeeland, tering komen deze mensen allemaal voor mij. Zo gaaf en gisterenavond, was ze weer onder de indruk, maar wat zijn ze gegroeid, ze staan er op het podium als een echte festival band.

De andere bands, zijn bekend voor mij en die deden hun ding, Blof is altijd goed en Nielson is gewoon goed, Kensington weet hoe ze het moeten doen en de Handsomepoets tja dat was een goede opvulling, zie ze toch liever mooie kleine meeslepende liedjes spelen en blijf gewoon doen waar je goed in bent.

Al met al was Centralpark een festival, die wat mij betreft volgend jaar weer mag terug keren. Gewoon omdat het perfect en dit draaiboek helemaal goed is.  Dit was het eerste festival verslag en er volgen er nog meer.

“Laat de muziek altijd spreken en muziek verbroederd”

Festivaltijd en als het maar over muziek gaat

Ik hou nou eenmaal als chauffeur, van…muziek.

Als je een verleden hebt, waarin muziek de boventoon voerden en eigenlijk nog steeds gewoon muziek verslaafd ben. Kan je elke dag genieten van muziek in de truck omdat ik gewoon geniet van het medium radio. Hoe vaak gebeurt het niet, dat je afgeblaft wordt, door een klant of controlerende instantie, wat is dan het eerste wat je weer hoort in de truck, ja dat is muziek.

Want zo gauw je de sleutel omdraait, zie je de lampjes al gaan branden en komt er muziek uit de speakers, tenminste bij mij wel. Maar thuis is het ook gewoon altijd muziek, ben ik dan echt muziek verslaafd, afkicken gaat echt niet. Muziek en transport gaan echt samen. Want het geluid van een vrachtwagen klinkt als muziek in mijn oren, het is gewoon rock and roll op de weg, heleboel mensen vergeten dat, die zijn zo zuur, dat ze beter de rouwmars van Bach kunnen gaan luisteren en heerlijk in hun eigen depri wereldje kunnen gaan leven, dan een harde rockplaat met veel gitaren aan te zetten. Kijk eens om je heen, als je hoog en droog zit, je op je stuur mee zit te drummen, ja kijk dan eens naast je. Meestal zie je dan een depri mens zitten. Daar is helemaal niks mee overigens, want een mens is echt een mens, kan er ook niks aan doen, dat de files langer worden en dat die meestal veroorzaakt worden door ja mensen die te laat weg zijn gegaan en zeker niet van muziek genieten.

Ik vraag me altijd weer af, wat voor een muziek de truckchauffeur van houdt, ik zelf van het stevige rock werk, gewoon gitaren en de basgitaar, die je moet horen, ja rock on of rock uit. Kom ik gelijk aan hoe rock and roll fucking Facebook wel is, ze zeggen dat ze de sociale mediasite zijn, die teveel omzet maakt, personeel erbij gaan nemen, om ons als gebruiker te controleren, jawel op porno of zelfmoordfilmpjes, meer niet, want seks met dieren mag gewoon, filmpjes waarin de truckers belachelijk worden gemaakt, zijn echt een hit. Waarom ben ik zo op dit moment even tegen Facebook. Ik was jarig en kan er niks aan doen, dat mijn vrienden mij willen feliciteren en dan mij zien als de chauffeur, die van muziek houdt en schrijft, dat ben ik nou eenmaal, dan krijg je gewoon een paar plaatjes met de felicitatie, Alex gefeliciteerd met ja verjaardag. Driemaal kreeg ik een afbeelding van een mooie dame, jawel rock and roll, liggend op een motor, een slip van bier dopjes en een heerlijk kontje met gefeliciteerd chauffeurtjuh, in mijn optiek niks mee aan de hand, oordeel zelf maar.

Maar deze plaatjes heeft niemand gezien, omdat ze gecensureerd zijn door de Firma Facebook, de meest preutse onderneming die bestaat. Hoe je ook in de gaten wordt gehouden door die maffe Amerikanen, het is de betutteling ten top. Waar halen ze het stomme lef vandaan om iets van mijn pagina te weigeren, het is ook totaal geen rock and roll ook meer, de a sociale media ten top, ik zet nog maar eens wat muziek aan en trommel mee op de tafel, ik heb weekend en geen stuur in de buurt.

Festivaltijd en als het maar over muziek gaat

Als kleine jongen fietste ik langs paleis Soestdijk.

20160709_175204[1]

Eens in de zoveel tijd, heb ik de behoefte aan vrijheid, we kochten kaartjes voor Royal park, ja een festival in de tuinen van Soestdijk, het paleis, waar ik vroeger langs fietste als kleine jongen, om dan te kijken of ze thuis waren. Meestal waren ze dat, maar je kon ze niet effe gedag zeggen, want er stonden van die boos kijkende mannen bij de poort. Maar op 9-07-2016 was het zover.

De boos kijkende poortwachten waren ingeruild voor vriendelijke beveiligingsmensen, die er waren maar ook weer niet. Wie komt er ooit op een idee om de paleistuin om te bouwen tot een festivalterrein, ik zou het niet kunnen, maar goed.

Je weet niet wat je moet of kan verwachten, je bent altijd redelijk op tijd, je staat met zijn allen te wachten voor een hek, daar begint het al. Ik luister altijd naar de verhalen om mij heen, iedereen heeft een verhaal. Sterke verhalen, verhalen om indruk te maken op een vrouw, gewoon eigenlijk hoe het hoort te zijn, geen gestress maar gewoon relaxt. Dat gebeurde voor het gesloten hek van paleis Soestdijk.

Maar dan gaat het hek open, dan worden alle relaxte mensen ineens jawel gestreste mensen, want mensen die als het laatst aankwamen, die gaan als eerste naar binnen, lekker belangrijk.

20160709_171222[1]

Dan loop je zomaar op de grond, waar je vroeger als klein jochie alleen maar kon van dromen, koninklijke grond, wat zal er in dat bos gebeurd zijn, maar wat gebeurd er nu.

Je loopt door de toegangscontrole heen en dan verbaas ik me, wat is er hier, foodtrucks staan er in een rondje opgesteld, rechts de wc-aangelegenheid, wat echt perfect was, dan loop je door, dan zie je het paleis, ja paleis Soestdijk. Het paleis waar ik als kleine jongen langs fietste. Ik sta in de tuin en kijk naar een podium, kijk naar drinktenten en BBQ rook stijgt gestaag omhoog, ja dit een festival gevoel, maar wel 1 met een speciaal gevoel.

Want het werd bekend gemaakt als dat alleen Bløf daar zou spelen, maar vanavond spelen de Counting Crows daarop dat podium voor het paleis, die band zag ik vorig jaar voor de eerste keer live in zeeland. Toen pakten Adam de zanger mij al helemaal in, wat zal ie vanavond doen.

Maar eerst Edje Struilaard met zijn gitaar in de tuin, die gast, tja die is gewoon goed, echt gewoon goed. Als tweede band, was daar ook een favoriete band, Moke die al hun spullen zag verbranden een aantal jaar geleden, maar gisteravond, mij heel erg verbaasde, ze kunnen het nog steeds, gewoon pure Brit pop maken en dat mocht Soest ook weten ook.

Wat mij ondertussen opviel, was de mensenmassa die om ons heen stond. Iedereen is mens, maar zoveel verschillende mensen, oh ja ik was in het Gooi, vergat even zelf dat ik ook ooit daar vandaan kwam. Maar dat valt gewoon op, jong en oud gewoon alles, maar ze kwamen eigenlijk toch wel voor 1 band.

De Counting Crows, ik hoopte erop dat het zou gaan gebeuren, het gebeurde ook.

Wat eigenlijk, het afgelopen jaar was een raar jaar, niet op mijn persoonlijk gebied maar om mij heen, mijn kop zat vol, gewoon alles bij elkaar, Adam de zanger heeft een uitstraling van iemand die elk moment gewoon kan gaan chillen en zijn middelvinger opsteek tegen de hele wereld, ja ik ook.

Maar zijn liedjes en de muziek daarachter pakte mij volledig in, de tekst en dan de gitaar, ja ik deed mijn ogen dicht en het kwam binnen, ja echt binnen, mijn gedachten werden gewist ik was ergens anders, wel op aarde maar in mijn eigen wereldje, mijn wereldje.

Op de achtergrond paleis Soestdijk, ja ik genoot, kan er lang over door gaan maar dat doe ik niet, want als je er niet bij bent geweest, dan kan ik wel zeggen, dat je iets unieks gemist hebt.

Muziek brengt je waar je wilt zijn, klinkt heel vreemd, maar bij mij is dat wel zo. Ik hou van muziek en ik ben muziek en ik hou van de pen, ik hou van schrijven en ik hou van mijn leven ja mijn leven en als ik dat dan samenvoeg krijg ik.

Muziek hoort bij mijn leven, daar schrijf ik over en dat betekend niet altijd dat het slecht gaat.

FB_IMG_1468139481930[1]

Ik zeg steek je hand omhoog als je dat ook vindt, ik weet dat Adam de zanger daar mee eens is.

Royal park tot volgend jaar hoop ik…

Festivaltijd en als het maar over muziek gaat