Die oude Anton toch..

IK had een al een tijdje niks meer gehoord van die oude Anton, maak ik me dan zorgen nee is het antwoord, omdat die oude gek overal en nergens kan zijn, dacht dat ik hem laatst nog gespot had ergens in het Westland. Maar hij was al gevlogen voordat ik ook maar iets kon doen.

Maar of de duivel meeluistert, klonk er een telefoon in de verte, tja dat ding is nou eenmaal niet vastgemaakt aan mijn lichaam, ah daar is ie, nam op. Krijg jij wat klonk aan de andere kant van de lijn. Nou bedankt ouwe, jij bent degene die meer heeft dan mij, hoe is het nou. Er klonk gebulder aan de andere kant. Jochie dat zal ik je vertellen, wacht effe Anton eerst een bak koffie erbij pakken.

Je bent een koffieverslaafde Alex, ja en zei ik, weer luid gelach, maar goed Alex, wat is Europa aan het doen. Oh shit vertel eens. Anton zucht een keer, van de week stond ik ergens in Duitsland op een parkeerplaats, had alles gedaan wat ik moest doen, zoals de waardes meten van mijn bloed, iets met trombone, die leuke zuster gebeld, toen er op mijn deur werd geklopt, collega kom je erbij zitten, neem wel je eigen stoel mee. Keek zo is me heen, dat wordt gezellig. Stapte uit, pakte de tuinstoel achter mijn cabine weg en voegde me bij een aantal chauffeurs.

Het gesprek ging vreemd, want ze snapten het niet, waarom mogen wij niet meer onze weekendrust genieten in onze truck, hoe dat jij dat Anton, nou ik zeg, ik kom regelmatig op de zaak, om onderhoud te plegen of gewoon lekker naar huis te gaan, de mannen om mij heen keken verbaasd op, kan jij je truck op de zaak neerzetten dan, als wij naar huis gaan, komen we niet eens op kantoor, er komt een busje aanrijden en pak je spullen maar, er komt een ander chauffeur op en door. Zo gaat dat al jaren, de grote baas koopt trucks bij fabrieken en wij halen ze daarop, we shoppen effe voor een trailer en klaar. Nu moeten we naar huis of een hotel, het is toch oneerlijk Anton.

Echt Alex ik keek die mannen aan, vroeg hun hebben jullie vrouw en kinderen, de mannen knikten hun gezicht, ja ik was niet eens bij de geboorte, ik was effe thuis om ja te zeggen, toen mijn vrouw overleed was ik ergens 3000 km verderop. Dat vinden jullie normaal mannen, eigenlijk niet, we zijn best wel jaloers op alle chauffeurs uit west Europa. Dat bedoel ik dus Alex, Europa heeft jarenlang de mazen in de wet open laten staan, grote west Europese transportbazen die hebben daarvan geprofiteerd en nu is het te ver doorgeslagen en denkt Europa hun weg schoon te vegen.

Het was een lang verhaal, maar hoe is het verder Anton, goed jochie vermaak me wel, mijn zwarte wagen is helemaal naar mijn zin, had ik je laatst toch gezien, ja het is oudje maar hij is helemaal top gewoon, mijn baas gunde mij dat mij, nu rijdt ik weer, heb wel een tijd ondergedoken gezeten bij mijn dochter, iets met die corona, maar we zijn er goed door heen gekomen, maar ik blijf oppassen die mannen naast de truck ook, waarom ga je zo op afstand zitten, tja alles heeft een reden. Alex jochie het was leuk effe je gesproken te hebben, ik gaat mijn truck inpakken en gaat maar eens wat doen, bam de verbinding werd verbroken.

Ik was eigenlijk best wel verbaasd, die oude gek die opkomt voor, nee die geen onderscheidt maakt in chauffeurs, hij praat met iedereen, daarom houd ik zo van hem.

Die oude Anton toch..

Ik kreeg een app van de neef van oude Anton. HE OUWE, help me gab, die ouwe is lastig thuis. Ik stuurde een appje terug, ik bel hem wel gast..

Wat is er nou weer loos met die oude Anton, belde hem op zijn mobiele telefoon, deze telefoon is uitgeschakeld, dus ik belde de vaste lijn, want ik weet dat ie bij zijn dochter in huis woont, normaal woont ie zijn vrachtwagen. De lijn ging over, opgenomen met Anton, had liever eerst zijn dochter aan de lijn gehad, klinkt veel leuker, mogguhh ouwe hoe is het .

De harde lach van Anton klonk door de lijn heen, hoi Alex, hoe gaat ie. Nou Anton zal ik vertellen, het leven gaat door ondanks dat ik luie lapzwans ben, volgens bepaalde mensen, wie jij Alex, wie heeft dat gezegd, jij als nachtrijder altijd op tijd vertrekt, graag geziene gast ben, een reclame plaatje voor een bedrijf, tja Anton, dat zei iemand die zelf te lui is om te werken. Ik zeg puur respectloos, lijkt wel een puber. Anton lachde weer, hier tegen over mij zit een jongeman, net 15 jaar en nog nat van het vruchtwater achter zijn oren, hij dacht bijdehand te zijn. Opa ik update je telefoon wel effe, nou ja als ie het woord opa in zijn mond kon nemen.

Het is ouwe hier en ouwe daar, nu ik effe thuis ben, zitten hier mensen thuis te werken, dat jong heel bijdehand van de week, joh ouwe kom je ook thuis werken, heb je werk van de baas meegekregen dan, ja jochie mijn trailer staat verder op, de klanten komen hun machines maar halen , koekoek wat denk je zelf gozer. Ik lachde, heb zo medelijden met je. Heb je onderweg al met kleuters te maken, kom je thuis , zit er een bijdehand thuis. De jeugd he, ja zegt de Anton, de jeugd heeft de toekomst, maar er zijn goede jongens bij, maar ook jongens die voor ach laat maar.

Maar Anton ben je thuis dan, hoe lang nog, nou zegt Anton, kon wel werk naar Italiƫ krijgen, maar toen mijn baas me aankeek, daar word jij niet blij van he, nee baas, dat is binnenland voor mij. De baas had een beter idee, jouw truck gaat de garage in, de witte truck wordt weer zwart, komen weer lampen en poppen op, jouw truck wordt jouw truck weer. Nou Alex dat klonk mij goed in de oren. Hij word weer mooi. Nog een paar weken, dan is ie klaar en de trailer erachter word nieuw. Zodat ik weer de laatste jaren met plezier kan werken.

Maar ondertussen, leef ik hier met een puber, echt wat gaat dat snel, jij hebt toch ook kinderen Alex, ja 2 pubers, krijg wat, heb medelijden met je, och Anton tussen jou en mij zitten ook nog wat jaren verschil, maar 1 troost, ook ik snap de puber ook niet. Was ik ook zo. Dat vraag ik me wel eens af. Nu snap ik wel dat je neef mij een bericht stuurde, met de vraag help mij. Het is enorm wennen voor hem, opa is thuis, de gang staat vol, maar je neef kan geen kant op, niks leuks doen met opa, ja het is een rare tijd. Maar je truckie wordt weer een parade paard, daar zal je neef trots op zijn.

Het is wat Anton, je verdiend de rust, maar de rust krijg je niet. Gelukkig zie je wel de familie waar je van houdt, dat vind ik mooi. Die puber krijg je er gratis bij, hoorde op achtergrond de dochter lachen, ze zei luid, bedankt he luie lapzwans voor het aan het lachen maken van de oude chagrijn, daar moet je eens wat mee doen, jij kan praten en mensen weer wakker maken. Oh nee je bent een chauffeur..

Ja we Anton en ik zijn chauffeurs. Anton als er iets is, bel je dan.. waarmee dan zegt Anton. Mijn mobile telefoon is best wel dood, geloof dat mijn neefje nu effe dekking zoekt. Maar niet achter het behang plakken, nee Alex dat gaat niet, er is geen behang..   

Wie belde mij in de nacht

Het zijn er maar 2 die mij in de nacht bellen, maar deze had ik niet aanzien komen. Dacht ie ergens ver in het buitenland zat. Ja het was die oude Anton.

Hoi jochie neem je eindelijk een keer op, reageerde verbaasd. Heb je dan wel het goede nummer gebruikt ouwe. Want ik heb je nummer de laatste tijd niet in mijn scherm gehad. Aan de andere kant van de lijn enige twijfel, shit das waar ook er staat nog een Alex in, die zal niet blij zijn geweest. Hij is de planner van een bedrijf waarvoor ik reed.

Nu rij je er niet meer zeker, nee vriend, we reden er met 2 wagens. Maar meneer de grote baas weigerde veel te betalen, hij rekende een standaard prijs voor een rit. Geen wachturen bij de grens, dat was ons eigen probleem. Maar ik ben eerlijk, er is even niks ver weg te rijden, iets met corona.

Dus ik rij weer in de groente, lekker effe binnenland. Maar wat zijn de bedrijven in Nederland toch panisch, Niks geen eenheid. Overal andere regels. Laatst stond ik nog met mijn handen in de lucht, kreeg een thermometer op mijn voorhoofd. Kom op zeg, ze hadden geluk..

Ach Alex, het is wat, we kunnen er lang over praten, maar zonde van de tijd , hoe is het met jou dan. Gaat het een beetje met je moeder. Tja Anton we zien haar niet. De onzekerheid is aanwezig, maar we moeten door. Spreek je Rebecca nog wel eens Anton. Jazeker wel, nog wel dames van de Trombose dienst. Ze vragen hoe het gaat en we bespreken hoe we het gaan doen.

Maar jochie geef mij de link eens van dat stemmen. Want jij verdiend , je truck op canvas, luisterend oor, je helpt mensen. Komt ie aan Anton. Stem je wel op nummer 2.

Hier komt ie dan. Kan nog wel wat stemmen gebruiken, http://verhalenvanenvoorchauffeurs.nl/paginas/poll2020/poll4.php

Gaat ik doen vriend, elke dag vanaf nu, dat kan toch gewoon.. Ja dat kan. De laatste woorden waren van Anton, jochie ze kloppen op me deur, moet lossen. piep piep

Die ouwe Anton toch..

Daar lichte mijn telefoon op, keek op scherm en zag gelijk wie het was, kon er bij een benzinepomp afschieten en nam de telefoon in mijn hand, hoi Anton vriend.

Kerel het is een beetje laat, maar nog de beste wensen voor 2020, ik heb je vorig jaar voor het laatst gesproken, toen was je niet blij, omdat je vertrouwde truckie beetje overleden was. Ja zei Anton, maar ik ben nu weer blij als een klein kind. Mijn baas kocht een ander voor mij, waar hij die vandaan heeft gehaald doet er niet toe, maar het was van een verzamelaar. Hij heeft hem laten keuren en laten opbouwen. Ja begin van het jaar kreeg ik hem en gelijk ben ik vertrokken naar het puntje te ver weg in Rusland. Heb daar rond gezworven tussen havens en boten, ja onderdelen brengen.

Dus je nieuwe ouwe truck heeft gelijk zijn vuurdoop gehad, beviel ie goed vroeg ik hem. Jazeker iets nieuwer dan die oude van mij, nog steeds heerlijk elke morgen een kaartje naar huis schrijven echt goud gewoon, nu ben ik effe thuis. Bij mijn kleinzoon, die is jarig dit weekend. Maar zondag gaat ik weer. Vindt het steeds moeilijker worden om die kleine jongen, die tegenwoordig boven mij uitkomt, achter te laten. Misschien ben ik al te lang onderweg. Ik schrok er niet van, want ik heb hetzelfde, het is de sfeer onderweg zeker, ja zei Anton mij, man ik sta stil tegenwoordig, wil gewoon niet hard rijden, maar ik word links en rechts ingehaald, gisteren reed ik Nederland binnen. Leek wel of ik in het Oostblok was. Voor mij achter mij links van mij. Alleen maar witte kentekens, de parkeerplaatsen vol. Gelukkig maak ik net zoals jij geen onderscheid, maar zo ondertussen denk ik het er mijne van.

Ja Anton ik begrijp je helemaal, maar heb je nog plezier in het rijden, red je het met je ziekte, jazeker ik red me wel zei Anton, tuurlijk blijf ik wel chauffeur, want Anton geloof mij, jij wordt niet vrolijk als je elke avond thuiskomt, dat heb je in de maand december wel gezien. Je hebt gelijk gozer. Het is eenmaal zo, we kunnen het niet veranderen, wij niet. Wie dan wel.

Dat waren zijn laatste woorden, de verbinding viel weg, denk dat zijn batterij leeg was. Soms moet je het ook wel eens opladen he. Die Anton was blij om hem even te horen, hoe normaal het is dat ie trombose heeft, hoe ie zichzelf prikt en dan zijn waardes doorstuurt. Echt top gewoon, voor hem is het nu normaal. Wat een kerel.   

Die oude gek toch .

Oude Anton


Het was eindelijk weer zover, maakte me niet echt zorgen. Maar ik had al een tijd niks gehoord van Anton. Vannacht lichte mijn telefoon op een appje kwam binnen. Mogguh Alex. Wou je me niet zien. Bel je zo wel.

Het nummer wat verscheen was niet zijn eigen nummer, had ik hem dan niet gezien. Was ie wel met zijn eigen wagen. Waarom een ander nummer. Nu ging ik me wel zorgen maken. Wat is er gebeurd. Ging gewoon verder met mijn werk. Hield mijn telefoon in mijn zak.

Net dat ik ging aandocken, ging mijn telefoon. Hoi jochie hoe is het nou. Daar was ie hoor de oude gek. Moment Anton effe achteruit en stil. Mooi vertel eens wat is er allemaal gebeurd dan. Nou zegt Anton waar zal ik eens beginnen. Ik zeg je truck je grote vriend. Nou reed ergens in het Oostblok en moest lichtelijk uitwijken. Heb de baas moeten bellen. Dat mijn spiegel kapot was. Dus vriendje is een beetje total loss. Staat wel weer in Nederland maar ja de baas zegt , die komt niet meer de weg op.

Maar hij ging wel opzoek naar een andere oude truck voor mij. Want hij weet ook. Ik wordt niet blij van die nieuwe rotzooi. Dat vindt ik niet leuk Anton. Je was er zo blij mee. Ach Alex. Je weet als geen ander dat een ongeluk in een klein hoekje schuilt. Was dat ongeluk van jou ook niet in December. Stond in je boek namelijk. Jazeker Anton klopt.

Maar waarom een ander nummer. Nou dat is gekomen. Omdat een telefoon niet echt waterdicht is. Moest een grote boodschap doen. Plons hoorde ik onder me. Onder je zei ik. Zat je weer eens in een gat te poepen onderweg ergens. Ja sanitaire mogelijkheden zijn er niet overal en als ik moet dan moet ik. De telefoon was niet meer aan te krijgen. Eenmaal terug in Nederland heb ik een andere gehaald. Waarom niet met hetzelfde nummer dan. Kan dat dan. Heerlijk Anton wat hou ik toch van je.

Maar zag je me vanmorgen. Ik jou niet. Nee een witte standaard uitgevoerde Scania die valt ook niet op. Rij nu in de buurt. Want slapen doe ik niet in dat hok. Heb je een pasje dan. Nee Alex die heb ik niet. Maar de baas wel. Maar alleen vandaag nog. Morgen ben ik vrij en start ik pas weer in het nieuwe jaar. Gozer ik ga je zien.

Fijne feestdagen en goed uiteinde waren zijn laatste woorden. Wens ik jou ook vriend. Tot heel snel weer..

Hij heeft een nieuwe telefoon. Hij verbrak de verbinding, zal wel met zijn oorbel op de uit knop gedrukt hebben.

Die oude Anton toch..

Echt ik had hem niet gezien. Maar oude Anton belde mij op vanavond en zijn eerste woorden waren. Dat deed je goed gisteren op de A10.

Wat de fuck zeg ik hem. Wat deed ik dan. Nou ik reed een paar vrachtwagens achter je gisteren. Bij de watergraafsmeer op de A10. Daar was de afslag toch dicht. Maar mensen reden toch de afslag op. Ja zeg ik hem. Maar dat vrouwtje wat door reed tot de politie wagen. Die stond mooi stil daar. Jij remde af en wij deden dat ook. Dat was haar straf. Maar Anton hoe zag je dan dat ik het was. Dat zag ik later pas. Toen jij op de afslag reed naar de A1 en ik richting Edam ging. Je tekst op de cabine. Pakjebiezedanmaar. Gouden tekst overigens.

Ach ja Anton soms moet je wel eens wat doen he. Maar hoe gaat het met jou dan. Anton zuchte gaat goed hoor. Ben eindelijk weer op weg naar een ver land. Ben er klaar mee in dit land. Maar van het weekend op de maasvlakte geweest met mijn kleinzoon. Iets met een truckshow bij een wasstraat. Ja mocht niet met mijn eigen truck gaan iets met euro2 namelijk. Maar dat vrouwtje he die Eline van #ITSMYDRIVE die is goed bezig zeg. Heb je haar gezien dan. Ja zei Anton. Maar ze was druk..

Anton ging verder. Alex jij hebt toch ook een ongeluk gehad. Je truck geparkeerd achter op een vrachtwagen jazeker Anton. Dat is ook mij overkomen. Jij toch ook. Jep ik ook. Je hebt het niet zelf in de hand he. Het gebeurd gewoon en mensen die zeggen het gebeurd mij niet. Die liegen, want als je dag gekomen is..

Jawel Anton zal weer een foto ervan plaatsen. Maar vriend waar en wat ga je doen. Staatsgeheim Alex. Oh ok dan is het goed. Heb jij ook die staking in het transport mee gemaakt in het verleden. Ja ik stond daarin Alex. Samen sterk en weten waarvoor we het deden. Dat tegenwoordig de chauffeurs allemaal watjes zijn. Die wel schreeuwen maar geen kloten hebben. Ach dat is gewoon hoe de maatschappij is tegenwoordig. Ik leg je effe op je rug..

Duurde effe en ik hoorde het geluid van die 8pitter. Zo daar ben ik weer. Oom agent reed langs. Maar ik gaat weer verder vriend. Gaat je spreken. Zo effe prikken en dan door. Doe jij rustig aan. Jij ook Anton..

-wordt zeker vervolgd _

Hij was weer in het land.

Wie was weer in het land, de man die mij snapt, oude Anton. Hij reed voor mij, met zijn kerstboom. ik seinde hem en dook de uitvoegstrook op naar de benzinetankstation. Hij had mij gezien en dook voor mij ook de uitvoegstrook op. Maar daarvoor, had een automobilist het lef om.

Om nog voor Anton in te voegen, hij moest vol in de remmen.Nou ik hoopte dat die beste man niet naar het tankstation ging !Dus wel. We parkeerden onze trucks achter elkaar en ik zag de deur openzwaaien van Anton.Die ouwe sprong eruit en liep met grote passen naar de automobilist, oh shit!! dacht ik. Liep er achter aan, hoorde Anton zeggen. Zeker een leasebak meneertje , leuk wagentje had jammer geweest als u dwars was gegaan, voor mijn truck, ik ben me van geen kwaad bewust, stamelde de automobilist. Ik ging er bij staan, kom Anton we gaan koffie drinken, deze man leeft in zijn eigen wereld.

Anton liep mee, mokkend dat wel, oh dit en dat zo, maar Alex je hebt gelijk. Slaan lost niks op, woorden trouwens ook niet, is dat mode tegenwoordig Alex, vroeg Anton aan mij. Keek hem vragend aan. Alex daar weet jij toch alles van af.Mijn neefje stuurde mij wat van het weekend? Zijn mensen nou echt zo dom.Dat ze lopen te zeiken over een gaatje! Zit er bij die mensen soms een gaatje los.

Hebben ze wel eens een klapband gehad door een stuk ijzer op de weg. Oh Anton bedoel je dat, ach dat is de tegenwoordige maatschappij, grote bek hebben maar ondertussen, niet eens een deuk in een pakje boter kunnen slaan.

Het woord RESPECT is ver te zoeken, ja anders dan toen ik ooit begon! Toen reed jij ook al rond Anton. Mooie tijd was dat. Mekaar helpen, lol hebben onderweg, samen uit en samen thuis.

Maar Anton je bent net pas terug uit Spanje toch, oh die gratis vakantie. Tja de baas heeft geld overgemaakt en dan moet het nog binnenkomen daar, duurde effe met die Spaanse ambtenaren. Maar vriendje de koffie was lekker, maar ik moet door. Laden en snel dit land weer uit. Ik moet ook door, kom we gaan. Wat ik al verwachte, zag zijn knippers een keer links en 2x rechts gaan en weg was ie. Hevig rokend uit zijn staande uitlaten, wat nou klimaatshit.

Wat ben ik trots op die ouwe, leerde hem kennen ergens, ziek was ie, nu leeft ie weer. Goed alles onder controle en zijn verhalen zo mooi.

-Wordt vervolgd-

Die Anton toch.

Het was een nummer wat mijn telefoon niet herkende, normaal neem ik dan niet op. Omdat het nummer was van een vaste telefoonlijn nam ik op. Hoi jochie met Anton, zou je nog effe bellen toch. Hoe was je vakantie.

Ik zei hem, mijn vakantie was uitstekend, de foto,s zie je wel onder het genot van een biertje. Maar Anton je belt niet je mobiel, wat is er loos. Ach Alex, geniet even van een korte vakantie, iets met rijtijden en rust.Dan weet jij het wel toch. Had je geen tijd om je schijven uit het raam te gooien dan. Nee dat ging niet meer. Nu staat mijn truck aan de ketting in Spanje en ik zit in een hotel. Heb mijn baas gezegd.Vriend maak maar geld over na het weekend. Zit best hier.

Maar Alex, lekker belangrijk allemaal,dit is ons leven toch. We rijden onze kilometers, we zorgen dat de mens te eten krijgt, we worden behandeld als een crimineel. Bij bedrijven, worden we afgesnauwd door afgekeurde politieagenten.Die achter hun bureau macht denken te hebben. Maar wij leven in een vrije wereld, hun achter gelaagd glas. Zeg Anton, zal ik je eens wat vertellen.

Jij zit in Spanje, denk niet dat je lid van de bond bent, ik ook niet. Maar ze gaan binnenkort naar Nieuwegein , ze gaan actie voeren. Op je vrije zaterdag in de stromende regen staan.Jawel echt ze hebben kloten bij de bond. Ze gaan actie voeren, voor een betere behandeling door bedrijven, ze zijn boos, dat er geen koffieautomaten staan, geen toiletten meer zijn, waar de chauffeur gebruik van kan maken. Jawel Anton echt waar. Ze willen respect voor wat wij doen, respect krijg je alleen als je het zelf geeft.

Ik hoorde die ouwe Anton zuchten, echt waar Alex. Zijn die bonden vergeten, dat ze zelf de oorzaak zijn, van alle ellende die wij moet doorstaan. Dat bij bedrijven alles naar de klote is geholpen.Omdat de koffieautomaat werd geplunderd, suiker en melk verdween in dozen vol, de wc werd gestript.Door wie dat weten we allemaal, maar de bond houd al jaren hun ogen dicht. Ze lopen weg voor de echte problemen. Want waarschijnlijk gaan ze weer praten over loonsverhoging, niet alleen loon dan maar dan ook het belastingtarief omlaag graag,

Wat had je dan verwacht van de bond. Dat ze de kloten hebben, om de snelweg dicht te gooien, nee joh, dat schreef jij in het verleden al toch. Jazeker deed ik dat, maar hoe weet jij dat dan. Ik heb al je boeken vriend. Jij bent een jongere versie van mij, je hebt je eigen gedachte die meestal juist is. Maar bij de bond daar missen ze wat, leden voornamelijk en lef. Jochie ik gaat ophangen hoop volgende week weer te mogen gaan rijden, nu gaat ik effe languit op een ligbed liggen en steek mijn hand op en komt het bier vanzelf, de baas betaald toch.

Anton ik spreek je snel weer, ga er maar vanuit, volgende week ergens in de nacht vriend.

Anton de oude chauffeur

Ik had al een tijdje na ons laatste telefoongesprek, niks meer gehoord van Anton de oude chauffeur. Maar als ik erover nadenk, dan kan ik de klok erop gelijkzetten. Mijn telefoon vroeg om aandacht, een appje van Anton. Jochie ben in het land, sta in oude Tholen, bij een staalfabriek. Het toeval was wel heel toevallig, ik was op weg naar jawel oude Tholen, ik moest ook daar lossen. Appte Anton terug, tijd voor een bakkie moet ook lossen daar in de buurt, zie je zo.

Hoe kan het zo zijn, reed oude Tholen binnen en daar zag ik hem al staan zwaaien, zijn truck stond langs de kant geparkeerd en ik stopte. Goedemorgen Anton, hoi jochie op zijn plat Utrechts, wat een bedrijf joh beginnen pas om 8 uur, ben koffie aan het zetten, mooi zeg ik. Dan los ik effe wat verderop en kom ik bij je terug. Gelost en keerde terug bij Anton, zijn deur zwaaide open en ik kreeg een bak koffie in mijn eigen beker, die ik hem geschonken had.

Hoe was het op de boot, met je broer, vertel oude gek. Man kreeg een vrachtje op een platte trailer, voor een boot die lag ergens in Duitsland, die boot kon niet verder varen, zonder het onderdeel van de motor die ik op mijn trailer had. Dus ik met spoed een aantal weken geleden, in de nacht effe zitten en naar Duitsland, lag die boot bij een staalfabriek waar ik eigenlijk al vaak kom om te laden en lossen. De portier al daar, weet al als ik aankom dat ie het hek kan opendoen. Ik parkeerde mijn truck onder de kraan en sloot de gordijnen, zal wel mijn tijd duren dacht ik dus. Na een paar uur slaap, hoor ik mijn naam vallen Alex, echt waar, ik hoorde, krijg nou wat, dat is de truck van mijn broer, het zal toch niet, Antonnnn hoorde ik, deed mijn gordijn wat op zij en keek.

Het was mijn broer Henk de schipper. Echt een paar jaar niet gezien. Omdat wij allebei altijd onderweg waren, hij over het water en ik over de weg. Henk kwam op mij af, de tranen stonden in mijn ogen, hoi Anton, bel jij je baas effe, je hebt nu vakantie, we nog een boel bij te praten, kerel wat zie je er goed uit. Nou heb mijn baas gebeld, ik los de oplegger en parkeer hem hier op terrein en over drie weken staat ie vast wel weer geladen voor mij, dag baas, ik hoorde de baas nog wat zeggen iets over een manager die niet goed kon communiceren, ik roep nog terug, die hoef ik niet tegen te komen, ik praat wel namelijk, daag baas. Zo was ik dus drie weken samen met mijn broer.

Daar heb ik overigens mee gelachen en gehuild, toen mijn broer mij zag prikken schrok ie, wat is dat dan, oh heel normaal let maar op, ik voerde de waardes in en verstuurde de mail, de telefoon ging, de vriendelijke jongedame, Anton ziet er goed uit, heb je soms rust. Leuke stem zei Henk nog, maar geef mij effe info over die dienst, want ik weet nogal wat schippers die ook last van trombose hebben, ja broer het zit in de familie. Maar toen we terugkwamen stond mijn truck geladen met het staal wat achterop mijn trailer ligt.

Echt Alex, word ik vanmorgen aangehouden bij de grens, een jochie net van de opleiding af en zijn oudere collega lieten mij stoppen.De oude agent begon al te lachen en liet het jochie zijn gang gaan. Hij wou mijn digipas hebben, heb hem aangekeken en gevraagd wat is dat! Die heb ik niet, heb geen geldboom hoor. ik moest uitstappen, het jochie werd boos. Die kop die hij trok omdat ie geen digitale tachograaf kon vinden, ja jochie ik schrijf elke dag een kaartje naar huis. Wat doe u meneer de chauffeur, laat maar jochie zei de oudere agent, bij deze man valt niks te halen, hij is drie weken vrij geweest, lees ik hier, de schijven van dertien dagen daarvoor heeft ie mij net gegeven. Schijven, tja eindeloos verhaal met iemand die opgegroeid is met computers.

Zo ben ik hier dan, goed om je weer te zien vriend.

-wordt zeker vervolgd-

Medeling van Anton

Ik hoorde al effe niks van die oude man. Maakte ik me zorgen nee hoor. Want onkruid vergaat toch niet.

Dacht bel hem eens op.

De telefoon ging over. Ja met Anton. He Alex vriend. Waar denk je dat ik ben. Eh zou het niet weten. Ik zit op een boot. Jij op een boot. Jazeker Alex. Ik heb vakantie. Zit nu samen met Henk een biertje te drinken. Ik bel je snel weer op..

Goh wat mooi zeg. Twee mannen samen op een boot. Anton en Henk de twee broers die elkaar nooit zagen en jaren lang niet wisten wat ze van elkaar deden. Maar door mij en kapitein Bob weer in contact gebracht.

Nou ik ben benieuwd naar zijn verhaal..

-wordt vervolgd-