Ze had het koud..

De zon schijnt. Loop een weekje bij huis vanwege een kleine verbouwing intern in mijn mond. Maar goed kan ik mooi langs Laren heen..

Mijn vader zijn wagen stond er al. Toen ik de parkeerplaats opdraaide, mooi zo. Het gaat met naar binnen gaan iets makkelijker, effe de handen vol spuiten met alcohol en dan door de deur heen. Hallo andere wereld, want dat blijft zo. Het is niet onze wereld achter de deuren. Dus ook weer een mondkapje, want als je niet gevaccineerd bent. Tja simpel toch.

Loop de gang door. Langs haar kamer jawel daar stond ze met mijn vader. Ze keek me aan. Haar blik zegt niks. Ze wou naar buiten. Vest mee en we lopen naar de deuren om naar buiten te gaan. Code deur open wat leuk, effe rondje park. Bijpraten met mijn vader en toen we effe stil stonden. In de zon. Kreeg of had mijn moeder het koud. Kan ook niet anders. Want binnen leven en wachten tot je rolstoel verplaatst wordt.

Kan een normaal mens zich niet voorstellen, maar het advocaatje ging er lekker in. Dat dan weer wel en zwaaien doen we met in elkaar gevouwen handen in de lucht. Diep respect voor mijn vader. Hoe hij elke keer weer zo lief en zorgzaam is. 1 foto zegt genoeg..

Gepubliceerd door

alexschrijftnl

Ik ben een chauffeur met een hobby schrijven. ik heb een eigen mening over dingen en daar kom ik voor uit en daarbij zal ik meer over eten gaan schrijven.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.