Ik gun haar rust..

16-12-19.

Maandag vandaag, rare dag Alex nee hoor komt zo uit. Iets met een kerstdiner van de week. Lang verhaal kort te houden. Mijn moeder krijgt het nog druk zat deze week..

Kwam binnen met een vraag. Gelukkig zag ik een bekende. Die ons al 2 jaar kan bijna. Dus vraag is beantwoord en opgelost. Tja zo kan het ook natuurlijk. Daarna naar mijn moeder. Ze zat daar in haar rolstoel. Net gegeten dus voldaan. Zit je nou te slapen ma. Geen reactie wat harder dan maar. Ze kijkt op. Kijkt me aan. Nee ik gaat niet mee. Dat meerdere keren en dan weet ik het.

Ik gun haar de rust. Het is dan maar zo. Als je leeft in dit wereldje , lees je ook andere verhalen. Uiteindelijk komt elk verhaal op hetzelfde neer, het verdriet, de vreugde de neerslag en uiteindelijk de rust. Voor alle mensen die ermee te maken hebben. Respect voor jullie allemaal. Iedereen heeft zijn eigen verhaal.

Gepubliceerd door

alexschrijftnl

Ik ben een chauffeur met een hobby schrijven. ik heb een eigen mening over dingen en daar kom ik voor uit en daarbij zal ik meer over eten gaan schrijven.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.