Gluren doe ik toch wel als chauffeur.

Ik ben een chauffeur in hart en nieren. Ik geniet van het mooie vak, de dingen die ik zie onderweg, de omgang met klanten en de medemens altijd met respect.

Maar deze chauffeur vraagt zich ernstig wat af, waarom mogen we niet meer gluren onder het sturen. De nieuwe campagne van de ANWB, is bedoeld tegen het telefoon gebruik achter het stuur, kan ik helemaal mee ingaan. Want dat mag ook gewoon niet. Vele ideeën kwamen er voorbij op de radio, de mooiste. De politie moet het mobiel in beslag nemen voor 2 weken. Eh wel eens van de Cloud gehoord, als je een verstandig bezig bent, maak je een backup. Dus wat nou lastig om je nummers kwijt te raken. Maar eigenlijk voel ik me gediscrimineerd door de ANWB.

Want niet meer gluren onder het sturen, wordt toch wel lastig, willen ze dan ook oproepen, dat de dames bestuurders. Hoog opgesloten kleding moeten gaan dragen en voor de vrouwelijke vrachtwagenchauffeurs, willen ze dan mededelen, dat de heren bestuurders, zich ook moeten kleden, zodat de vrouw geen reden heeft om te gluren. Want een chauffeur die niet meer mag gluren als ie hoog zit, dat wordt toch wel heel lastig ja toch.

Ik maak altijd de gein, als mensen vragen. Sport jij ook, jawel doe aan transport. Kijken mensen mij aan, ja transport, mooie sport hoor, je hoeft alleen maar een wagen te lossen, dit kan vanzelf gaan, of gewoon met het handje, de luxe hebben van elektrische pompwagen, die het werk makkelijk maakt, maar dan de pech hebben met een handpompwagen. Dat wordt dan echt transport, te zware palletjes, die bij het aanzien, op zich wel meevallen, maar je zoveel kracht moet zetten, dat je bovenarmen groeien, je kuiten ontploffen, moet ik dan nog naar de sportschool gaan.

Ach het vak van chauffeur is mooi, niet 1 dag is hetzelfde. Niet 1 dag heeft een ontvanger hetzelfde humeur, de meeste portiers zijn afgekeurde politieagenten, snap niet dat ze portier zijn geworden, aangezien ze op straat meer werk hadden dan achter een balie met dik glas. Dit voor hun eigen veiligheid, want die chauffeur met die bovenarmen en dikke kuiten, tja die zijn, meestal door de warmte bevangen, oh nee ze zweten van hun werk, het leven in een vrachtwagen, is mooi. We maken veel mee.

Eerlijk gezegd, kan niet veel anders, dan alleen maar sturen, klagen doen we allemaal, want als we niet klagen, hebben we ook niks te zagen, want zagen aan de poten van een stoel van een planner doe we door te klagen. Maar deze chauffeur weet wel, dat alles bij zichzelf begint, daar twijfel ik soms wel eens aan, bij andere chauffeurs. Want zij zijn de beste, mag van mij, ik weet dat ik lol hebt, dat ik zwaar werk heb maar ook licht werk, maar wel vragen heeft. Dat mag altijd. Antwoorden krijgen is punt 2, maar zo gaat dat in het transport, een chauffeur rijdt alleen maar en was ooit het visitekaartje van een bedrijf, maar door de digitale shit, zijn er geen kaartjes meer. Dan maar gewoon wel gluren naast je, want nek oefeningen moet je toch blijven doen he.   

Gepubliceerd door

alexschrijftnl

Ik ben een chauffeur met een hobby schrijven. ik heb een eigen mening over dingen en daar kom ik voor uit en daarbij zal ik meer over eten gaan schrijven.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.