De oude chauffeur Anton.

Het was in de avond dat Anton de deur opendeed, hoi Alex goed dat je trek in koffie hebt, altijd Anton. Hij liet mij binnen, zijn zus riep uit de keuken, zwart of met alles erop en aan, nee alleen kop met koffie is voor mij zat. Anton lachde hard, mooie vent is het toch. Hij nam plaats in zijn luie stoel, hij zei neem plaats jong.

Anton begon zijn verhaal. Vorige week flikte jij me een mooi geintje, mij een beetje terug laten komen, dan nog een boel gedoe op de zaak, een nieuwe telefoon en een afspraak in de avond, jonge ik heb het nog nooit zo druk op een dag gehad, ik vroeg en was het allemaal waard, ja zei hij mij.

In de avond kwam er een dame aan de deur, zij stelde zich voor als Rebecca een medewerkster van De Nationale Trombose Dienst. Zij was door jou geregeld voor deze oude eigenwijze man. Die niks weet van computers of wat dan ook, het E-learning legde Rebecca mij uit, ik had haar bijna naar buiten gezet, want ik raakte in paniek, maar mijn zus redde mij, met de woorden, Anton je wilt toch verre reizen blijven maken, hier thuis achter de geraniums gaan zitten is niks voor je, maar Rebecca had geduld met mij, ze legde het nog eens uit. Als het moet doet ik het nog een keer zei ze mij.

Ok had ik haar gezegd ik doe mee, hoe weet ik niet, maar ik ga de test maken. Want ik wil mezelf kunnen redden, dat heb ik altijd al gedaan. Dus Alex, ik heb de test gemaakt in een hele dag, ik keek hem aan, wat is er Alex zie je iets branden of zo. Nee dat niet Anton, maar jij achter een computer, gisteren stuurde jij mij een appje, straks onderweg, je eigen prikken en dan via een app de waardes doorsturen, ja het is toch wat he lachde Anton, ik vroeg me af hoe dan.

Alex ik ben ooit getrouwd geweest, daar heb ik een dochter aan overgehouden, die dochter heeft een zoon, dat jong is in de leeftijd dat ie bezig is om ook chauffeur te worden, mijn zus heeft hem gebeld of ie tijd had om opa te helpen. Ach het jochie kwam aanrijden in zijn wagentje, mooi gezicht toch wel, hij heeft mij geholpen om de test te maken, toen ie eenmaal had gezien dat ik smart dinges had. Griste hij die uit mijn handen, kijk opa, dit is de app van trombosedienst, effe inloggen en zal zorgen dat je gelijk kan inloggen. Wel zo makkelijk toch, deze app zet ik er ook, voor je rijtijden en rusttijden, toen heb ik hem aan zijn oor getrokken, die mag je gelijk in de prullenbak gooien.

Jij bent van de nieuwe generatie, ik ben een oude chauffeur, met een oude wagen die gaat als de brandweer, met een tachograaf erin, geen digitale, nee als ik tijd heb, dan duw ik er wel een nieuwe kaart in. Maar opa, nee jonge geen commentaar. Anton vertelde dit mij op een manier, dat ik hem bergreep, op de vraag wie dat derde persoon op die foto was op de haard, keek ie mij aan.

Dat is Kees, links sta ik, midden mijn zus en rechts dat is Kees, wat ik op de weg doe, doet hij op zeeën en rivieren door heel Europa heen, spreek hem weinig, weet niet waar ie is, keek hem aan, nee Alex je gaat niks uithalen rotjong dat je er bent, nee Anton doe niks, ondertussen werd er gebeld, goh wijze beltoon heb je Anton. Anton zei gelijk ik word te oud, ik moet weg, ik moet rijden, gelukkig belt mijn baas nu, hij nam op, hoi baas, wanneer waar en hoe laat.

Alex kan ik met je meerijden, kan je me effe afzetten bij mijn truck, de trailer staat voor geladen klaar, effe die oude trouwe truck ervoor knallen, tuurlijk kan je mee rijden, heb je alles bij je, ja prikdingens ook en geld ook, ja doe je kofferbak maar open, nou heb ik een grote kofferbak, maar hij was gevuld, heb het vreemde voorgevoel, dat ik Anton een tijdje niet meer ga zien. Bij zijn truck laaide hij alles in zijn truck, kisten werden gevuld, de rookpluim uit zij truck helemaal goud, zijn petje op peukje in zijn mondhoek. Pikte hij de trailer aan, stille Willy klonk uit zijn speakers, toeval of niet. Hij zwaaide nog een keer, weer zag ik door het stof zijn achterlichten verdwijnen.

Oh ja zijn baas wenkte mij hij heeft….

-wordt vervolgd-

Gepubliceerd door

alexschrijftnl

Ik ben een chauffeur met een hobby schrijven. ik heb een eigen mening over dingen en daar kom ik voor uit en daarbij zal ik meer over eten gaan schrijven.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.