Lieve moeder.

Je zat daar in de stoel. De stoel is groen. Net zoals het gras buiten groen is. Je zat daar in de stoel. Ik bedoel het goed om langs te komen..

Te komen om je mee te nemen ja naar de kroeg. Je wil zo graag een advocaatje met slagroom. Maar ik moest je alweer teleurstellen. Het virus waait rond daar. Kan het u niet uitleggen hoef het ook niet uitleggen.

U kan mij ook niet uitleggen wat u denkt. Dat doet pijn . Uw ogen spreken meer woorden dan u zelf denk. Ze spreken ze stralen niet. Ze zijn leeg. Bent u soms leeg ik weet het niet. Wist ik het maar. U woorden waren ga maar weg.

De weg naar buiten is dan zwaar. Niet wetende wat ik met mijn gevoel moet. Ben ik boos ben ik teleurgesteld ik weet niet wat ik ben. Ik ben uw zoon. Ja dat vroeg u aan mij. Wie ben jij. Ja die kleine jongen. Komt er nog een moment dat u lacht naar mij.

Kan alleen maar hopen en hopen ..

Gepubliceerd door

alexschrijftnl

Ik ben een chauffeur met een hobby schrijven. ik heb een eigen mening over dingen en daar kom ik voor uit en daarbij zal ik meer over eten gaan schrijven.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.