Het internet uit altijd lastig

31-01-2019.

Het is donderdag vandaag de laatste donderdag van de maand, altijd weer een fijn gevoel, ja toch of niet dan. Maar waar ik naar toe wil is mijn moeder, daar was ik vandaag dus. Nadat ik ook bij mijn vader was geweest om iets te doen voor hem op internet.

Op internet jazeker, mijn moeder was er niet zo van, kwam dat door wat ze heeft, dat ze liever in de tijd bleef stil staan, kan maar zo gebeuren, maar alles moest op papier, zo hebben we het verhaal van de bank afgesloten, kwam mijn vader van de week, met een zorg verzekering, tja lang leven de privacy wet zeg, hij kan kijken op zijn tablet naar zijn rekeningen en mededelingen, u raad het al, mijn moeder dus niet, nou kan ze zo wie zo niet meer mee kijken, maar mijn vader vroeg mij ,kan jij ervoor zorgen dat ze een account krijgt, zodat ik bij haar kan kijken. Tuurlijk kan ik dat, effe een vriendelijk telefoontje gepleegd, nadat ik 30 min in de wacht had gestaan, kon ik het vandaag bijna in orde maken, echt bijna, de laatste hobbel op scherm, u krijgt nog een brief, jawel een brief met een code. Hoe wil je het hebben, ja alles via internet zo onpersoonlijk als het maar kan zijn. Nee u krijgt nog een brief.

Zo kom ik dus vanzelf wat later bij mijn moeder binnen lopen, ach besef van tijd nee dat heb ik niet meer. Zij trouwens ook niet. Pak jij die dat ding eh wat bedoel je dan, oh de rolstoel. Liep naar de kamer van mijn moeder, ik schreef ooit over een dame met haar switch op werkgebied, van het bankwezen naar het verzorgingswezen, diep respect voor haar, maar na vanmorgen ik vroeg het haar. Zij vertelde mij, vroeger was het persoonlijker bij de bank, mensen konden binnen vallen bij de bank, het was gezelliger en in loop van de jaren met het internet bankieren, ja een kantoor waar niks meer gebeurde, dit komt mij bekend voor, is alles niet veranderd de laatste jaren sinds dat de mensheid smacht naar gezelligheid, maar het zelf heeft verkloot, ach ze glinsterde toen ze me zei, ik heb de juiste keuze gemaakt, hier krijg ik wat ik wil, ja dat kan me heel goed voorstellen, op haar vraag hoe is het met jou, sorry ga effe wat drinken met mijn moeder.

Niet om weg te lopen, maar de vraag hoe het gaat met mij, ik ben daar voor mijn moeder, wil haar daar zien genieten. Overigens snap ik mijn moeder wel, niks met internet te maken, helemaal goed zeg, vroeger kon dat moeders, maar tegenwoordig draait de hele maatschappij om internet. Dat weet ik donders goed, wat ik ook weet, dat er meer verhalen zijn daar in die huiskamer, moet ik echt eens wat mee gaan doen.

Gepubliceerd door

alexschrijftnl

Ik ben een chauffeur met een hobby schrijven. ik heb een eigen mening over dingen en daar kom ik voor uit en daarbij zal ik meer over eten gaan schrijven.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.