Ik ben niemand.

Het is donker en ik loop over straat er ligt sneeuw . Wat kraakt onder mijn schoenen. Loop langs een raam heen. Zie daar iemand zitten.

Hij zit bij de open haard. Die brand en dikke pluimen uit komen uit de schoorsteen. Blijf even staan en twijfel. Kijk op het naambordje, daar staat het Mark. Oh dat is Mark. Klop op de deur, zie iemand aankomen. Het Mark zelf. Tuurlijk met een telefoon in zijn hand. Buitenverlichting gewoon op stroom. Doet hij de deur open. Hoi Mark ga je mee. Hij vraagt wie ben jij.

Ik ben niemand. Ik wil je wat laten zien. Wil je meenemen in jou puinhopen. Hij kijkt mij aan. Zijn bril beslaat want het is koud en guur. Trek even wat aan zegt Mark. Zo gezegd en gedaan lopen wij over de stoep heen.

In het 2e huis waar ik naar binnen kijk. Zien Mark en ik drie broers. Mark vraagt aan mij. Wat is hier. Ik zeg drie broers waarvan er 1 in de shit zit. Beetje zijn eigen schuld maar het is eenmaal zo. Niemand is gelijk. Hij is van het padje afgegaan en niemand die hem stopte. Nu is hij ziek ernstig ziek. Zijn broers helpen hem . Hun vader heeft dat gevraagd op zijn sterfbed. Ja Mark je ziet hier geen schermpjes van telefoon. Je ziet geen open haard die volop brand. Je ziet drie broers. Waarvan 2 ook nog een leven hebben.

Mark keek mij bedenkelijk aan. Kunnen we verder gaan. Krijg straks enkele topbestuurders van grote maatschappijen op bezoek. Moet toch de haard laten branden he. Keek hem aan. Mark toch. Kijk hier eens naar binnen.

Het was het derde huis. Waar ik stopte, vader en moeder hevig in conclaaf, papieren op tafel en druk aan het rekenen. Wat gebeurd hier vraagt Mark. Duidelijk dat hij niet weet waar zijn onderdanen mee bezig zijn geweest. Dit hij alleen maar aan zich zelf heeft gedacht. Deze mensen knopen de eindjes aan elkaar Mark. Om nog een cadeautje te kopen voor hun kinderen. Die dan onder de kapstok wordt gelegd. Want een kerstboom nee die hoort in het bos. Ze hebben ook dikke kleren aan. Want de belasting van de energie gaat fors omhoog. Wist je zeker ook niet he.

Mark keek bedenkelijk over zijn bril heen. Wie ben jij. Ik ben niemand. Ben net zo als zovelen. Begaan met mensen. Luister naar mensen. Heb ook 2 levens wat niemand weet. Heb ook met regels te maken. Die door de regering zijn gemaakt. Ja Mark ik ben niemand.

Mark schrikt wakker van de deurbel. Hij was zeker in slaap gevallen in de luie stoel bij de open haard. Er staat een krantenbezorger voor de deur. Heeft u wat voor mij voor het bezorgen van de krant. Tuurlijk jongen hier tien euro …

Gepubliceerd door

alexschrijftnl

Ik ben een chauffeur met een hobby schrijven. ik heb een eigen mening over dingen en daar kom ik voor uit en daarbij zal ik meer over eten gaan schrijven.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.