Daag 2018

Het was een jaar om wederom in een hokje te zetten.

Ik maak er geen geheim van. Dat mijn moeder niet goed gaat. De strijd duurt voort om het te begrijpen wat niet te begrijpen valt. Ging ze begin van dit jaar lopend door de deuren heen.

Hebben wij mijn ouders 50 jarig huwelijk gevierd. At mijn moeder nog van alles. Zelfs haring met roggebrood. Nou dat was wat zeg. Heb ik heel vaak blogs geschreven. Ook ik gaat daar mee door. Om uiteindelijk ergens te komen waar we moeten zijn.

Dat mijn moeder nu afgelopen jaar veranderd is. Wil het beeld zeggen dat het niet goed gaat. Ze weet niet meer wat er gisteren was. Haar evenwicht is niet meer evenwichtig. Maar ze is sterk dat dan weer wel. Het komt niet overeen met elkaar.

Wat ik wel geleerd heb afgelopen jaar. Is dat er meer is dan Stil staan. Als je dikwijls door die gesloten deuren heen loopt. Leer je mensen kennen. Zie je mensen veranderen. Maar ben je hard. Ik loop nog naar buiten daar. Die mensen komen nog 1 keer door de deuren heen. Hard nee de waarheid…

Ja 2018 was een raar jaar. Terugdraaien kan ik niet.

Achter de deuren

Soms was het niet de laatste

Ik reed door de donkere nacht. Het Zeeuwse landschap ontschoot mij totaal. We hadden het over een traan en vriendschap. Liefde en de toekomst.

Daar klonk Ramses met laat me uit de speakers. Ik luisterde goed naar de tekst. Ja na geloven in het leven is dit voor mij lijflied nummer 2 . Die tekst klopt bijna klein verschil.

Wij zijn samen samen laat ons , ons gaan maar gaan. De liefde die zal stralen. Zoals liefde zo mooi kan zijn. Laat ons laat ons. Wil je meer weten. Tja dan zal je het gaan moeten vragen waar ons huis staat. Laat ons laat ons ons gaan maar gaan. Liefst met vrienden.. Dan laten we ons met zijn allen gaan…

chauffeursleven

De laatste van 2018..

Wat een jaar was het afgelopen jaar toch weer.

Het is heel duidelijk samen te vatten, alles wat geld oplevert voor de regering zal altijd blijven bestaan, want de hardwerkende mens is gewoon een stille niet protesterende ja knikkende mens.

Dan hebben we nog de harde wind, code rood oranje code onzin, want wat waaide het hard in februari dit jaar zeg, de vouwen uit mijn broek werden spontaan recht, mijn haar wat niet kan, vloog door de war, kon mijn truck niet in bedwang houden, maar moest door, zelfde als met sneeuw, ik moest door, niemand had de klote om te zeggen , we stoppen ermee, code rood, tja lachwekkend, de enigste maatregel die genomen is, dat de LZV, moeten stoppen op een parkeerplaats waar ze nog meer wind vangen.

Het viel dit jaar nog meer op, altijd weer dezelfde discussie, rodekruizen negeren, het is verschijnsel wat simpel te verklaren, als er 1 klootzak onder door gaat, dan volgen er meer. Dat er mensen daardoor in gevaar komen, dat maakt de echte klootzak niet uit, want die is een niet wetende wat doe ik fout automobilist en zal altijd dezelfde fout blijven maken. Wat er ook geroepen wordt, deze mensen verdienen een cursus, verzin het maar.

Wat mij nog meer opviel, is de verdraagzaamheid, ik vind jou dik dus je kan hier niet werken, hu denk u nu, ja er is 1 persoon in mijn omgeving, die dit keihard durft te zeggen, echt dit persoon heeft geen verstand en denk alleen maar in cijfers. Maar ook de verdraagzaamheid in de samenleving is me toch ver te zoeken. De verschillende religies gaan heerlijk tegen mekaar in, het onderscheid wordt gemaakt, dat er bruiloften worden gevierd, met veel dure wagens, vlaggen en vuurwerk, hier worden geen vergunning voor aangevraagd, maar als je Hollander met een geel vestje en de Nederlandse vlag zwaait, dan ben je een crimineel en word je de mond gesnoerd, om de simpele regel, er is geen vergunning voor de demonstratie. Tja hoe beknepen ben je dan als overheidsinstantie, of gewoon bang.

De verkeershufters op de weg, komen altijd weer goed weg, dat er vrachtwagens kantelen en veel files veroorzaken, dan is de chauffeur altijd weer de pispaal, maar niemand weet wat er een minuut voor het ongeval gebeurd is, zo is dat bij de meeste ongelukken, niemand weet wat er gebeurd voordat het filmpje online komt. Ja op internet zitten de meeste verkeersdeskundigen, zelf zo erg, dat als een vrachtwagen in puin ligt, de chauffeur via internet al doodverklaard is, soms grijpt het bedrijf dan in, soms rijden de doodverklaarde chauffeurs nu weer rond. Maar ook zijn het onbekende chauffeurs die overlijden in het harnas, diep respect voor deze strijders.

In 2019 zal er weinig gaan veranderen, we zullen de regering vrolijk gaan betalen, voor de klimaat shit, we zullen met zijn allen nog dieper gaan buigen voor andere religies, dat wij als Nederlander onze tradities op moeten gaan geven, is een gevolg van het beleid.

Mijn gedachte is, heb vertrouwen in jezelf, weet dat er vrienden zijn ergens in het land, die je kan begrijpen, maar uiteindelijk je niet zullen begrijpen, want via een beeldscherm iets uitleggen, nee dat is onmogelijk, je kan een vraag aan mij stellen, maar je zal mijn ogen moeten zien, als je de waarheid wilt weten. Is internet het belangrijkste in je leven, vergeet dan niet, dat ik een voordeur heb, die niet met een app wordt geopend, maar gewoon met een sleutel. Het leven heeft voor mij in 2019 ook nog steeds 2 delen, dat zal zo blijven, ik heb een leven en leven, begrijp je dat niet, denk dan eens na over je eigen leven.

Rest mij nog iedereen een goed 2019 te wensen en zie ik je wel verschijnen op de koffie.

Mijn gedachten

Het gaat alleen maar over

Helft Nederlanders koopt geen vuurwerk meer. Kopt een artikel op nu.nl tja dat is ook wat dan. Gaat oud en nieuw daar alleen maar over dan. Luiden we het oude jaar uit met vuurwerk. Ja met een knal van een champagne fles . .

Het jaar afsluiten doe je met een gedachte. Het jaar afsluiten doe je met vrienden.Het jaar afsluiten doe je samen.

Kan over het afgelopen jaar veel schrijven. Maar dat doe ik niet. Want mijn eigen leven is te mooi. Het leven wat ik ernaast heb is minder mooi. Vraag me wel eens af. Hebben andere mensen nog een leven. Het gezeik is te bettulend voor over te schrijven. Klimaat zwarte piet. Code rood en afsluiter het vuurwerk..

Wat zijn de overeenkomsten. Al het vuurwerk wat in de lucht gaat met oud en nieuw. Zal het klimaat wederom weer aantasten. Mensen willen code rood afkondigen met een verbod. Dat zijn vast morele klimaat ridder. Bij menig mens wat vuurwerk afsteekt zal de hand afgeveegd worden aan het gezicht. Ah daar is de roetpiet ook nog.

Nee mensen hoop dat 2019 anders gaat. Kan niet vooruit kijken. Ik leef vandaag en morgen zie ik wel weer..

chauffeursleven

Respect

De agent Nick doet een oproep op Twitter.Waar ik helemaal achter sta.

Heb respect altijd voor de hulpverleners geef ze de ruimte en laat ze hun werk doen. Want daar doen ze het voor. Om mij en u te helpen in situaties die nood zijn. Denk nooit dat overkomt mij niet.

Ga dan ook niet lopen kloten als er iemand verzorgt wordt. Waarom die mensen in de weg lopen. Denk na voordat je een stomme actie begaat. Respect dat geef je en krijg je ook terug.

chauffeursleven

2e kerstdag. Wat een geschenk.

Het is 2e kerstdag dat wij naar Laren gingen via Bussum. Tja effe een bakkie doen bij mijn vader. Die man slaat zich eigen er heel knap doorheen. Maar de vraag toen er een gitaar klonk op de radio. Alex wie zijn dit. Tja de shadows ligt toch echt aan mijn opvoeding . Daar ben ik mijn ouders dankbaar voor.

Na de koffie op naar Laren. Door de deuren heen. Zie mensen lopen, waarvan je denk. Kom je alleen hier omdat je iets goeds wilt doen omdat je kerstgedachte hebt. Met alle respect hoor. Maar andere dagen zit je vader of moeder, opa of oma hier ook. Het is indrukwekkend dat zeker wel als je iemand een tijd niet gezien heb. Maar mijn moeder zat mij wel.

Ze kwam met twee lieve dames de badkamer uit. In een hoog tempo dat dan weer wel. Maar stopte gelijk toen ze mij zag. Liet de rollator voor wat het was en pakte mijn handen vast. Tja dansen met je moeder altijd leuk. De rolstoel kwam eraan. Moeders had geen geduld en ik moest er alles aan doen om haar in de stoel te krijgen. Vrouwtje ongeduld hoor.

Maar als ze eenmaal zit is ze de koningin van de gang. Op naar de kroeg. Doe maar cassis ok. Maar van cassis moet je boeren. Dat deed ze dus ook. Ik reageerde erop. Zit je zomaar te boeren ma. Ja daar kwam ie. De spaarzame glimlach. Dat was mijn kerstcadeau echt die lach die heb ik gemist. Daarna een diepe gaap en tja weer met beide benen op de grond.

Ze was moe en ik had geen kwartjes meer. Dus weer terug naar de huiskamer. Zelf opstaan is er niet meer bij. De herkenning is er niet meer. Het is eenmaal zo. Ze takelt hard af. Maar ik zie het gewoon. Kan het tegenhouden. Niemand kan het tegenhouden. Het personeel daar in de stichtse hof. Is er maar druk mee. Ze doen echt hun best en tja ben wel groot. Maar ik heb een klein hartje hoor Brit.

Op de weg naar huis klinkt de top2000 uit de boxen. Ja muziek moet je van genieten en dat sommige teksten je raken is heel normaal. Net zo als je iemand een tijd niet gezien heb. Dat is ook vreemd en raak je gewoon. Dat is net zoals muziek..

chauffeursleven

Het is zoals het is

Het was effe raar.

Op de radio bij de top 2000 was Cher met if i can turn back time. Ja zomaar kwam ze voorbij. Die tekst bracht mij effe een kwalijk moment.

Want op 1e kerstdag vroeger. Tafel vol met eten. Altijd was er genoeg nooit teveel. Want met 3 flinke kerels in huis. Zorgde mijn moeder er wel voor,dat er genoeg te snaaien was. Ook toen mijn broer en ik aanhang kregen was er genoeg. Kinderen mee nog meer eten. Het mooie was altijd ging alles op. Ja dat was de kracht van moeder.

Nu zit zij ergens anders . De tafel is wel gevuld. Maar toch is het anders. Ik was in gedachte. Gelukkig kan ik praten en op dat moment komt er een foto binnen. Tja een foto van mijn moeder. Die foto zei een heleboel. Meer dan duizend woorden.

Het is raar om te weten. Dat mijn vader en moeder afgelopen donderdag een kerstdiner hebben genoten en dat er in Dordrecht een eigenheimer van een directeur m/v zit. Die mensen geen diner gunt. Echt dan ben je niet met de mensen begaan. Dan denk je alleen in papierwerk. Niet menselijk echt ik begrijp dat niet. Nu ik het van de week van dichtbij heb meegemaakt. Hoe mensen kunnen genieten op hun manier.

Het is voor ons mijn vader en broer gewoon raar. De laatste jaren gebeurde er veel. Teveel om op te schrijven. Nu is het kerst en mis ik wat. Iets waar ik eigenlijk best wel een hekel aan heb. Dat is dat ijsbrood finanetta of zoiets. Dat was altijd het toetje. Tja hoe zal kerst volgend jaar zijn.

Achter de deuren

Ik ben geen kersthater..

Zag net aan de overkant een volksverhuizing. Familie ging op familiebezoek.

Inklapbare kinderstoel. Grote sporttas. Kinderwagen. Ja allemaal in een te klein wagentje proppen. Dan vervolgens het kind in het kinderzitje vast snoeren zodat het blauw aanloopt. Omdat de vrouw loopt te stressen en de man gewoon onderdanig zijn kunstje opvoert. Uiteindelijk zit de man op gelijke hoogte met hun kind op de achterbank en rijd de vrouw . Tja dan heb je echt een kut begin van de dag. Wetende dat hetzelfde kunstje vanavond weer moet.

Dan zullen er nu in vele keukens een ware volksopstand plaats vinden. Want de vleesvervangers he. Die zijn er in overvloed geloof ik. Hoe nep wil je het kerstdiner hebben. Ach ieder zijn eigen leven. Maar in de keuken stressen is leuk hoor. De tijd gaat dringen kom op jullie kunnen het. Uiteindelijk zal het een sneetje brood worden. Succes.

Mensen kunnen wel denken dat ik een kersthater ben. Maar in het tegendeel. Voor mij is gewoon het hele jaar een feestje . Wil elke dag lekker eten. Gezellig met de hele familie om de boom zitten. Tja de hele familie daar zeg je wat. Leuk hoor.

Elke jaar weer dezelfde sokken krijgen elk jaar weer dezelfde verhalen over vroeger. Nee voor mij niet. Want bij mij staat geen kerstboom. Ach geloof alleen maar dat ik voor in de tijd loop. Kan mezelf niet meer belazeren met de kerstgedachte. Waar afgelopen weekend nog mensen overlijden door verkeersruzies. Zullen er vanavond ook weer dingen plaats vinden.

Ik ben niet negatief denk alleen maar gewoon na. Weet dat ik morgen 2e kerstdag geen drank mag. Omdat de wekker weer midden in de nacht afgaat. Ja het leven gaat gewoon verder.

Mijn gedachten

We bestellen allemaal online

Het is weer zover. December de maand volgens velen . Waar we elkaar lief moeten hebben. Als we dan lief zijn voor elkaar dan geef je elkaar een cadeautje.

Dat cadeautje kopen in de baas zijn kostbare tijd is tegenwoordig onmogelijk. Dan koopt men het toch in de vrije tijd. Nee dan moeten de kinderen sporten en er moet thuis gewerkt worden of weet ik veel. De makkelijkste manier is . Om nog net voor de kerst . Online bestellen..

Waarom naar de winkel gaan. Die winkeliers die staan toch de hele dag in de winkel. Waarom online bestellen bij een supermarkt. Gemakzucht omdat er geen tijd is om de supermarkt op stelten te zetten. U weet niet wat u mist trouwens. Maar de grootste klapper online . Zijn toch wel de cadeautjes.

We kennen ze allemaal. We weten allemaal. We weten allemaal hoe het bezorgd gaat worden. Door een gele bus met rode letters. Of die witte met oranje of wit met rood ..Geloof dat een tijdje geleden nog iets van wurgcontracten in dat werk aan de hand was. Lage salarissen. Geen beloning .

Maar al die mannen en vrouwen worden op de weg gestuurd doordat de mensheid gewoon lui is. Lekker vanuit de luie stoel cadeautjes bestellen. Wordt netjes afgeleverd door weer en wind.

Maar wat ik helemaal nu niet meer begrijp. De busjes rijden te hard. Ze lappen verkeersregels aan hun laars. Omdat ze haast hebben. Weet men die loopt te zeuren wel hoeveel pakketjes in een bus passen en dat de chauffeurs wel geacht worden om die bus leeg te rijden. Nota bene omdat de mensheid te lui is om tijd vrij te maken om naar de winkel te gaan..

chauffeursleven

Als je het niet meer…

De herinnering is als je dat hebt echt een zege. Als je weet wat je drie dagen geleden nog gedaan hebt of waar je geweest bent.

Vandaag bij mijn moeder geweest. Nadat ik een brief had geschreven over alles rond het kerstdiner. Waar mijn vader en moeder samen zijn geweest. Op donderdag 20/12/18.

Wat er in de brief staat. Leest u vast en zeker wel een keer terug. Maar het was geslaagd. Mijn vader met een goed gevoel en mijn moeder op dat moment ook. Nu een paar dagen later. Weet mijn vader het nog steeds en mijn moeder. Tja vroeg aan haar hoe het was. Boosheid tranen en gewoon het niet meer weten. Echt dat doet wat met mij..

Zal ze nu op dit moment het weten dat ik vanmorgen geweest ben bij haar. Ik vroeg haar weet wie ik ben. Eh nee het begint met de A. Oh ja Alex. Wanneer ben ik geboren dan. Bam 1972 zei ze. Dat is best wel vreemd. Ook was het zondag . Dus de gang naar de kerk. Hoe was het daar. Het was saai. Dat is dan ook wat.

Ach het is het leven wat ze heeft. Soms gaat het zo en dan weer zo. Niet meer vooruit maar stapjes achteruit. Je kan het toegeven of je kan het weg stoppen in je gedachte. Maar weet wel. Dat er iemand is die dat heel graag zou willen. Dat is mijn moeder.

Als je het niet meer weet. Zal je het moeten begrijpen waarom niet. Als je dat niet meer kan. Ja dan wordt het een strijd met je zelf .

Achter de deuren