Na regen komt altijd …???

Ik zag het op de weg ernaar toe. Donkere wolken boven de weg. Voor sommige helemaal. Want als je mij die netjes 90km per uur rijdt waar het aangeven staat. Inhaalt dan is het geen bliksem flits. Ha ha jammer hoor.

Maar ik draai het parkeerterrein op. Dikke druppels en ik dacht haal ik die schuifdeuren nog. Nee dus. Ik was erop tijd. Net voor voedertijd. Dan maar droog blijven zitten en nooit geweten dat een auto zo klinkt als er hagel opvalt.

Dus dat. Half uurtje toch zo ver dat het ophield met hagel en regen. Dus ik loop voor een dame uit. Bij de ingang waarschuw ik haar. Heeft u slippers of kaplaarzen aan. De ingang stond een beetje vol water. Ze dankte me vriendelijk. Samen door de deuren heen. Eerst wat drinken hoor.

Maar dan toch die lange gang door. De huiskamer in. Daar zat ze hoor. Met haar slabber om. Kreeg net een broodje met kaas voor haar neusje. Ik help der dan. Want als ze alleen eet dan is ze nog sneller dan iemand die de 60meter loopt. Ze was blij me te zien en na het eten. Wou ze naar haar parkeerplaats voor de televisie.

Daar vroeg ik haar. Wat doe ik voor een werk. Jij rijdt met toet toet toetje toetjes rond. Hele weg vol toet toetje toetjes. Dat wist dan wel weer en we hadden pret bijna een lach op haar gezicht.

Eenmaal buiten scheen de zon weer. Daaruit bleek wel. Na regen komt zonneschijn. De ene dag gaat het zo en de andere dag anders. Toevallig bij nu 3x op rij dat het lekker gaat. De 4de keer kan het regen zijn..

Achter de deuren

Eh nou dat dus..

Heel raar weer en nogmaals die dag komt er ook voor eens.

Reed weer achter een zwarte bus aan. Een bus waarvan je denkt die is wel erg zwart. Eh nou dat dus.

Ik parkeerde mijn Juke en liep een andere weg naar de schuifdeuren waarom. Nou als er iets naar buiten zou komen. Dan was ik blijven staan uit respect. Maar nee ik zag niks.

Dan maar door de deuren heen. Op mijn slippers die aardig versleten zijn. Maar zo lekker zitten liep ik door de gang heen. Binnen in de huiskamer daar zat ze in haar racestoel eh rolstoel. De overbuurman van haar had al voorpret. Want als die mij ziet gaat ie lachen. Hoe leuk is dat dan. Mijn moeder keek op. He jij hier.

Ja zeker ik hier. Nou ik wil daarheen maar dat gaat niet. Waarheen dan vroeg ik haar. Bij de televisie. Maar dat gaat niet. Jawel hoor. Ik heb mijn rijbewijs ook. Dus we gaan heen waar u wil. Nou voor de tv. Waar muziek uitkwam.

Foxy foxtrot met zijn blonde haren en blauwe ogen kwam ie docter Bernhard tegen. Ja dan ook nog iets met corry en iets met dansje. Oude meuk dus.

Maar mijn moeder met haar dunne armpjes en eigenlijk alles een stuk minder. Was goed te spreken voor haar doen. Mooi meegenomen weer.

Nou eh dat dus…

Achter de deuren

Hij stond daar maar

Het was afgelopen vrijdag. Ik parkeer mijn truck voor het weekend.

Dan rijdt ik door de polder naar huis. Kom dan langs een onbemande tankstation. Daar stond een vrachtwagen. Gewoon netjes aan de kanten en ik dacht oh voor zijn 45 min en die gaat wel door.

Op zaterdag hadden wij een festival. Doordat de A27 afgesloten was. Reden wij door de dezelfde polder heen langs dat onbemande tankstation. Daar stond in nog steeds. Ik zei het al tegen mijn vriendin. Die stond er gisteren ook al. Zij zei tegen mij. Staat ie hier zonder niks aan toilet of welke voorzieningen dan ook. Na een warm festival in Houten weer door de polder. En weer stond ie daar.

Vandaag had ik een verhaal in het mooie regenachtige Brabant of net niet. Maakt niet uit. Maar wel dat ik weer door die polder heen moest. Ik moest toch tanken en stop bij het onbemande tankstation in de polder.

Daar zat die stille strijder. Opgejaagd door zijn baas. Weken onderweg. Nooit meer thuis geweest om zijn kleinkinderen een knuffel te geven. Die foto’s hingen in zijn kist. Dat zag ik omdat ik er effe stil ging staan. Hij keek mij onbegrijpelijk aan. Met handen en voeten uitleggen . Hoe lang ie onderweg is.

9 weken al. Altijd moet ie van zijn baas parkeren op plaatsen waar niks is. Dan valt ie volgens hem niet op. Eh als mijn vriendin het al opvallend vindt. Dan vraag ik me af of die baas van hem wel een hersenpan heeft met water of zo.

Want een chauffeur zo opnaaien. Dat is bang is dat is slavernij. Sorry man ik niks voor je doen. Hoop dat ie vannacht weg is. Als ik weer door de polder kom om naar mijn werk te gaan.

Zal de trucker weer onderweg gaan voor zijn 10e week. Hij zal water moeten gaan halen en zijn gas flesjes vullen. Proviand inslaan bij een supermarkt en eigenlijk toch wel hopen dat ie naar huis mag eind van de week. Helaas denk ik er het mijne van.

Dat ie ook volgende week ergens staat. Omdat het moet van zijn baas. Die baas die leeft in weelde en elke avond thuis is. Niet de chauffeurs zijn de boeven nee die grote mannen met macht

Hij stond daar maar. Ergens in een polder..

Naschrift.

Ik heb met de chauffeur gepraat. Aangezien ik geen talenknobbel heb. Werdt het een gesprek met handen en voeten. Hij wou niet op de foto met mij omdat ie bang is. Foto’s dichtbij maken wou ie ook niet. Duidelijk dat ie bang is en opgejaagd en ja hij heeft een keuze. Maar op dit moment kan ie geen kant op..

chauffeursleven

Oh oh Ja zeker..

Na een mooie dagje Utrecht gisteren met zeer goed weer en mooie live optredens. Was het vandaag weer de werkelijkheid.

Dus in ons te drukke schema dit weekend.. Maken wij gewoon tijd om naar Laren te rijden en daar op bezoek te gaan. Dus wederom op de parkeerplaats naast die andere Juke geparkeerd. Vandaag konden we gewoon zonder blokkades door de schuifdeuren heen.

Lopend door gang heen. Wordt er in de verte gezwaaid naar mij. Eenmaal dichterbij. Meld de begeleidster. Hoi ik heb nieuwe lenzen in. Oh ja daarom zag je mij.

Lol is dat gewoon. Maar mijn moeder spande de kroon. Kom je de huiskamer binnen. Zegt mijn vader kijk eens wie daar is. Ze draait haar hoofd en zegt oh god nee he. Nou lekker dan. Sta je daar met bruine kop en tatoeages . Eh ook hallo. Gewoon goud weer.

Maar de werkelijkheid is harder. Samen door een lange gang om in het restaurant een bak koffie te drinken. Voor ons is de koffie heet. Voor haar is het een kwestie van zo snel mogelijk het bakkie leeg drinken. De acceptatie tot het niet meer kunnen lopen is een proces wat bemoeilijkt wordt door haar ziekte.

Het is gewoon het proces waarin je leeft. De wereld van mensen met een ziekte komt zo dichtbij. Normaal zat ik al elk jaar in mijn truck op een vrije zaterdag. Reed ik met gehandicapten rond. Dankbaar als ze zijn. Met liefde gaf ik deze mensen een dag van hun leven.

Maar de afgelopen twee jaar vluchte ik daarvoor. Ik wil mijn moeder nog 1 keer een mooie dag geven. Maar helaas die dag komt nooit meer. Maar elke keer door de schuifdeuren gaan. Dat is net zo dankbaar en respectvol. Ik heb respect voor de jongens die het doen op hun vrije zaterdag. Maar ik ben er dit jaar weer niet bij. Sorry.

Het loopje met mijn vader is over de parkeerplaats heen. Effe bijpraten en dan scheiden onze wegen weer .

Achter de deuren

Het is de gedachte die de keuze leidt.

Heeft u dat ook weleens.

Last van het gevoel, vrijheidsdrang weg uit het geregelde leventje, gewoon klaar zijn met het verplichte dingentjes doen. Het is al druk genoeg in uw leven, als u wilt ruilen mag dat, maar alleen op eigen verantwoordelijkheid. Want dat is wel een regeltje.

Het lijkt weleens of alle mensen hun leven op de sociale media knallen, het is van mij bekend dat ik een leven ernaast hebt, gewoon mijn leven. Daar is muziek een onderdeel van, de platenspeler maakt geen overuren maar draait de platen gewoon wanneer wij er zin in hebben. Met een biertje en wijntje, waarom omdat het kan.

Mensen waren verbaasd, dat ik onder mijn eigen naam, van Facebook afging, nu speelt de gedachte om gewoon mijn Facebook op slot te zetten en dan blijft alleen mijn pagina voor alexschrijft over. Ben het staren op mijn telefoon zat, omdat er meer in het leven is. Zoals vandaag een festival.

De mensen die zonder de sociale media leven. Ja die zijn er ook. Dat zijn de slimste . Die leven ook en hebben geen last van duim die overbelast is..

Een festival waar wij vorig jaar, toen was ie er voor het eerst, het is ons toen goed bevallen. Dit jaar is het op een andere plaats, ga ik u op de hoogte houden, nee is het antwoord, want ik gaat voor het genieten en de muziek, niet voor verslaggeving aan u die in de luie stoel thuis zit. Dan kan ik alleen maar zeggen, dan was een kaartje kopen een optie geweest, dan hadden we volgend jaar samen kunnen gaan. Het is de eerste van dit jaar, volgen er dan nog meer, ja natuurlijk.

Het woord genieten is bij ons heel belangrijk, gewoon leven zoals we willen leven. Ik schreef al, de drukte is er altijd, we leven niet langs mekaar heen, maar we praten met elkaar, dat is de basis van vertrouwen, de basis tot elkaar loslaten, dat is liefde.

Komt er dan nog meer verrassingen aan, jazeker wel, maar daar zal u nooit iets over lezen, alleen maar een uitnodiging voor krijgen, de echte vrienden weten het al, de vrienden die hier gewoon binnen vallen, de vrienden die de vraag gewoon stellen .

Het is de gedachte die de keuze leidt, de keuze tot je eigen leven en als u wilt weten wat mijn leven is, de koffie staat altijd klaar en als de vier in de klok zit, tja wat er dan is, zou u wel willen weten he.

Vandaag is het mooi weer, ik gaat genieten en wens jullie allemaal, doe dat ook en pleur die telefoon eens aan de kante.

Mazllllll

Mijn gedachten

ja schijn eens een lichtje op iemand.

Waarom is de benzine goedkoper in de omringende landen van Nederland.

Het scheelt niet zoveel maar gewoon 20 euro op 50 liter tanken, hoe het met de diesel is, dat is duurder in België, maar weer goedkoper in Duitsland. We leven toch in 1 Europa, waarom wint Nederland het dan, door de accijns en diverse mensen die er in het verleden geld bovenop gooiden, regels die nooit terug gedraaid zijn. Vanmorgen in het nieuws dat volgend jaar de literprijs over 2euro gaat.

Nou dan hebben de maatregelen die de regering nu neemt, om 80miljoen euro te gaan besteden om mensen te gaan helpen met de schuldoplossingen niet veel nut, want ze jagen andere weer de schulden in en zoals altijd, zal het geld weer wegvloeien in een bodemloos vat. Buiten dit valt me nog wat op.

Heb ik het over 1 Europa, waarom is een chauffeur uit Letland dan nu nog 25 min bezig om voor een dok te komen, zo onderhand zijn de rijopleiding ook daar toch wel op het niveau van ons hier, al denk ik dus van niet, ook daar gaat geld heen, weet alleen niet waarvoor, waarschijnlijk voor de grote zakken van mensen die het niet meer nodig hebben.

Dan hebben we het over mensen die het niet nodig hebben, dat zijn mensen die alleen aan zichzelf denken, in alle lagen van de mensheid zijn die aanwezig, lachen kunnen we niet meer en kleineren zijn we goed in, het onderscheidt tussen geleerd zijn en iets minder geleerd zie je steeds meer. De managers zijn er tegenwoordig meer dan personeel, daar waar je ooit 1 planner of werkvoorbereider had, is dat tegenwoordig een heel panel, Een panel van mensen die alles van theorie afweten en ondertussen nog nat van het vruchtwater zijn, donsveertjes in de nek hebben, die oudere ervaren werknemers de les moeten lezen. Er zijn altijd goeie bij, die haal je er zo uit, maar die zijn gewild en vallen niet op, omdat ze niet in de schijnwerpers lopen.

Dan hebben we het over schijnwerpers, ja schijn eens een lichtje op iemand, lach eens samen , maak eens lol met elkaar , negeer elkaar niet omdat iemand iets heeft, iedereen is mens, waarom onderscheidt maken, vier een feestje en kijk eens omhoog met dat hoofd van je in plaats van strak naar de grond, daar ligt toch geen geld hoor, dat gaat allemaal naar de Nederlandse regering, je weet wel die vrouwen en mannen die teveel verdienen en niks doen en alleen maar daar zitten omdat ze geleerd hebben, weet alleen niet waarvoor..

rutte

Want uiteindelijk zijn de afgelopen jaren regeringen geweest, die nooit aan de hardwerkende burger hebben gedacht, dit onder leiding van 1 persoon en de jaren daarvoor hetzelfde liedje, maar de afgelopen jaren, zijn de burger te lief geweest, te goedgelovig wanneer staan we op en gaan we leven.

Mijn gedachten

Voor alles is er oplossing, maar niet op papier.

Het rapport van Raad voor de leefomgeving en infrastructuur. Is daar.

 

In het rapport ‘van B naar anders zo noemen ze het tegenwoordig, niet van A naar Beter, nee van B naar nog slechter. Tuurlijk werkt meer asfalt of spoor aanleggen niet. Dat weet iedereen, de mogelijkheid tot reizen in de spits duurder maken, ja hoor gooi alle prijzen omhoog en de files blijven bestaan en de treinen zullen vol blijven.

Samen reizen, ooit was er een minister die toestond om samen met 2 opblaaspoppen in de auto de carpoolstrook op de A1 te gebruiken, helemaal goud was dat, lekker snel de strook over en aan het einde niet de ruimte krijgen om in te voegen.  Ik schrijf hier over de het jaar 1993, wat een gigantisch goed idee was dat, zeg samen reizen. Het werkte niet lang, het werd een wisselstrook, overigens een groot knelpunt op de A6 bestond er niet, invoegen aan de linkerkant van de snelweg.  Maar die tijd is voorbij, nu ligt er meer asfalt en is erover nagedacht hoe de wegen tegenwoordig aangelegd zijn.

Maar nu is het rapport daar, kom op zeg verzin eens wat nieuws. Kijk eens naar de mentaliteit onder elkaar, het is tegenwoordig eerder kijken hoe ik een vrachtwagen kan snijden en de vrachtwagenchauffeurs doen hetzelfde, laat de personenwagens er niet tussen hoor, stel je voor dat deze twee groepen eens met elkaar door 1 deur zouden kunnen gaan, dan heb ik het niet eens over de busjes elke dag weer, die stad en land doorkruizen, omdat een bouwbedrijf uit Friesland werk heeft in Utrecht en een bedrijf uit Den Bosch een project heeft in Dokkum. Lekker makkelijk toch, waarom zo omslachtig, waarom werken zulke bedrijven niet samen en werken ze lekker in hun eigen regio.

Denken ze nou echt doormiddel van een Rapport, dat er veranderingen komen, ja ik kan het voorspellen, de vrachtwagens niet meer in de spits, dat scheelt weer, zolang de politieke partij die aan het roer is, zal er geen rekening rijden komen. De stad Amsterdam is een voorbeeld, dat wordt een vestiging, iedereen blij, de bedrijven de hotels en de winkels, ja iedereen blij, of de alleen de groenen van de politiek.

Nee wat ze ook verzinnen, het zal alleen veranderen als iedereen door 1 deur kan gaan, dat op verjaardagen eens een ander onderwerp is, dan alleen als de mensen doorkrijgen dat er een chauffeur in hun midden is, de reden is, om lekker te keer te gaan. Jullie herkennen het wel.

Respect voor elkaar, is geven en nemen, de ruimte geven is gewoon afstand houden en een auto of truck ertussen laten is echt geen misdaad. Maar dat is dromen, de echte waarheid is elke dag mee te maken, dat er iets moet veranderen. Ja maar begin nu niet eens niet bij de vrachtwagens, want die zijn nu eenmaal wel nodig voor iedereen.

 

chauffeursleven

Op naar 25 mei

Ja ja er komt een fucking wet aan.

De wet op privacy. Leuk hoor. Voor bedrijven een crime en voor de gewone mens. Tja dat wordt wat.

Rij je op de snelweg zie je een verkeershufter rijden. Pats een foto. Blur het kenteken maar weg . Voordat je het weet ben je eraan.

Dan een parkeergarage . Wij hebben er 1 in Almere. Bij binnenkomst camera kenteken geristeerd. Bij uitrijden gaat dan de slagboom open. Wat gebeurd er met de gegevens van mijn kenteken.

Ben je op een festival. Heb je lol maak je foto’s. Neem dan een stapel formulieren mee om toestemming te vragen of je foto’s mag plaatsen.

Ja leuker kunnen ze het niet maken. De normale burger met lol en plezier zal er niks mee doen. Maar de azijnzeikers gaan los en zullen geld gaan eisen. Dit beleid zal uit de klauwen gaan lopen.

Mijn profielfoto zal ook gaan verdwijnen waarom. Die is niet meer nodig. Want ik heb niemand toestemming gegeven om mijn foto op een pagina te plaatsen.

Daarom dit is mijn en uw nieuwe profielfoto..

chauffeursleven

Als de zon schijnt he…

Het zijn de mooie dagen. Ze heten pinksterdagen. 46 jaar werdt ik geboren. Op 19mei 1972. Afgelopen zaterdag was ik jarig.

Maar waarom begin ik daar mee. Nou hierom.

Vandaag weer in de auto en naar Laren toe. De parkeerplaats was rustig er stond nog een Juke, ja mijn vader dus. Die man he . Diepe buiging voor hem.

De planten zijn daar volop in bloei. Door de deuren heen. Loop ik samen met mijn vriendin door de deuren heen. Na afgelopen donderdag weet ik niet wat ik kan verwachten. Vreemd he. Maar ik doe deur van haar kamer open. Daar zat mijn vader en de rolstoel met mijn moeder. Mijn vader met pretoogjes en mijn moeder ja een lach en ook pretoogjes. Hoi Alexander zei ze . Oh oke. Hele verhalen had ze en ze was beter dan afgelopen dagen. Ze was in de ban van de zon.

De zon maakt mensen aan het lachen. Plezier op haar manier. Ik was blij. Blij omdat ik met haar kon praten. Op de vraag wie er jarig was geweest liet ze het antwoord in het midden. Ach kleinigheidje je kleine jongen was jarig. Weer die lach. Mocht je willen. Dat je nog klein was. Je bent nooit klein geweest.

Deze dag is mooi en dit had ik niet willen missen. Mijn moeder met pretoogjes en lach en een mooi humeur. Elk bezoek wat ik kan brengen is voor mij mooi meegenomen. Want eens komt de dag. Dan wil ik niet kunnen zeggen. Wist niet hoe ze was met pretoogjes en pratend. Dat zou ik me nooit kunnen vergeven.

Helemaal de woorden. Ik mis die ander. Wie is die ander dan. Dat zei ze niet. Dat wist ze niet. Zou haar vriendin weg zijn. Ja die van de spiegel.

Ach het is de zon die dingen met mensen doet. Vrolijkheid en deze mensen kijken nou eenmaal anders tegen de wereld aan. Blij voor deze mensen dat ze het fijn hebben. Lopend weer terug door de deuren heen. Kom je weer in de echte wereld.

Tja de echte wereld …Genieten daar ook mensen van de zon…

Achter de deuren

Nieuw boek van Alex schrijft.

‘Was vroeger alles beter,nee hoor.’: Een nieuw boek van Alex Does
ik ben een chauffeur die blogs schrijft, ik schrijf met het woord respect hoog in het vaandel, want dat is wat de wereld toch wel mist. Het heden is morgen en gisteren was het verleden, was vroeger alles beter, nee hoor.

20180519_112927[1]

Het leven in de toekomst zal gaan veranderen, of u dat wilt of niet. Ik persoonlijk zal het misschien wel of niet gaan meemaken, omdat ik zo onderhand wel een heleboel heb meegemaakt, In het transport waar ik in werkzaam ben, veranderden nog wel eens wat dingen, de techniek staat nou eenmaal voor niks. In het echte leven, zijn er ook keuzes en veranderingen natuurlijk, want we staan niet stil . Wat de toekomst gaat brengen, dat weet niemand. Kijkt u dan wel vooruit. ik schrijf vandaag en leef vandaag over het verleden en soms ook over gisteren. Dit boek schreef ik gewoon omdat ik het leuk vond om de zoektocht naar het verleden in te gaan, maar het antwoord op de
vraag. Was vroeger alles beter, blijf ik u schuldig vrees ik.

‘Was vroeger alles beter,nee hoor.’ (131 pagina’s, ISBN: 9789402171945) is gepubliceerd via het
Hier is mijn boek te koop..
Prijs: €19,16

Over Alex Does
Ik ben een chauffeur die schrijft, met veel teveel levenservaring.Daar schrijf ik over, niet in de de bekende stijl, maar schrijf zoals ik denk.

Mededelingen van Alex