Nieuws

Ik ben op vakantie in het land van heerlijkheden. Ja de mensen smullen wat af. Tussen de middag. Zitten uitgebreid te lunchen. Niemand met op calorie arm eten. Het is allemaal bereid in de olijfolie . Nadat ik van de week een gerecht toonde . Wat ik bereid had in 1 pan. Omdat het hier in onze caravan gewoon niet anders kan. Kwamen er reacties. Het idee waar ik al langer mee loopt.

Want ik kook al langer wrede gerechten. Niet weinig maar gewoon. Neanderthaler food. Eten wat vult. Geen luchtige gerechten. Lak aan alle protocollen hebben. Ja gewoon rebels zijn. 

Ik heb er over nagedacht en heb besloten om achter alexschrijft.nl nog een pagina te gaan maken. Een weblog of een website daar ben ik nog niet over uit. Maar dat het buiten het schrijven om op alexschrijft een nieuwe weg is . Die ik gaat inslaan dat is zeker. Want een chauffeur moet toch ook eten . Waarom worden wij geleefd. Dat is de vraag die ik beantwoord. Waarom eten wij niet meer normaal.  Ikke wel dus. 

Hoe ik dit allemaal gaat inpassen weet ik nog niet maar dat alexfoodrebel opgestaan is dat is zeker. 

Tijd voor een kleine uitbreiding in mijn leven als schrijver of hoe ik ook heten mag .

chauffeursleven

Een blog wat ik schreef in 2011

Zo maar wat ervaringen van alex

Het is in het verkeer geven en nemen, als vrachtwagenchauffeur is het meer geven dan nemen…Het is vaak onbegonnen zaak om iets goed te doen, bij het achteruit rijden op de openbare weg. Zo kom ik bijna elke dag in hendrik i ambacht. Om te lossen wel te verstaan, daar zit een klant aan een drukke openbare weg. Om er zo snel mogelijk achteruit voor de los deur te komen, plaats ik de truck zo, dat ik over mijn eigen kant kan indraaien..Dat denk ik dan, maar dan begint het pas, fietsers zonder licht,het liefst met drie rijen dik komen aan fietsen, auto,s rijden niet zo heel erg zacht daar, want rekening houden met de fietsers ho maar, de personenauto,s zijn allemaal te laat weggegaan van huis, want ze hebben haast, het liefst als het regen die pest lampen aan ,aan de voorzijde van de wagen, komen ze langs mijn truck heen scheuren, totdat ik een gaatje zie, dan gaat bij mij alle feestverlichting aan, en draai ik de weg op…. Om vervolgens trachten achteruit te rijden, voor en achter schieten de auto, s gewoon langs, dan moet je als chauffeur je eigen inhouden, om niet tergend langzaam achter uit te rijden, om die mensen eens en voor altijd te leren, wacht effe, dan is mijn truck zo van de weg af. Laten we dan niet over de fietsers praten, want die discussie voer ik al niet eens meer…Ik moet wel zeggen, er zat mensen zijn die het wel begrijpen wat er gebeurd als een truck achteruitrijdt…

Wat ik me afvraag, waarom spreken de chauffeurs van Spaanse vrachtwagens geen Spaans. Omdat het geen Spanjaarden zijn…. Waar ze wel vandaan komen ik weet het niet, maar geloof dat de Spaanse transporteur op goedkope Oostblokkers zijn over gegaan, want heel Barendrecht staat er mee vol, op maandag morgen…. Maar dat is wat er aan de hand is, waarom doet de Europese unie er niks aan, mag dit allemaal maar zo, dit gaat al jaren zo, goedkope krachten op verre buitenlandse ritten, volgens mij gebeurd dit niet alleen in Spanje maar gewoon door heel europa heen, en zelfs in canada zijn de Oostblokkers al aanwezig. Waarom werd een aantal jaren geleden zoveel geld in gepompt daar in het Oostblok, wie kunnen we de schuld aanrekenen, dat de Nederlandse transporteur naar filistijnen gaat, omdat de prijs zo omlaag gaat, hoe kan dit, niet door die Oostblokkers, maar wel door dat geleerde korps in Brussel, en dan nog niet eens over de Nederlandse regering gesproken, dat komt ook nog wel een keer….

Verplichte nascholing is iets wat mij betreft totaal nutteloos is…

38 uur verplicht gezellig met je collega, s op pad gaan. Rem proeven doen gezellig, maar niet te hard, want de trucks zijn er niet voor verzekerd, theorie daarbij, tja totaalniet erg als je alles fout hebt, want het is toch maar om iets te leren, nee of dan een dagje rijden met een speciaal iemand, die je gaat uitleggen hoe je moet rijden, ook hier weer een gezellig dagje op pad, betaald door de baas. Zo hoorde van de week een chauffeur over een dagje cursus, over de digi tacho… Hij vertelde mij, wij moesten aan de instructeur uitleggen hoe de digi werkte.  En als je een nieuwe truck krijgt, gezellig een dagje uitleg krijgen door de dealer, jawel je mag dan 8 uur afschrijven. Verplichte nascholing het kost klauwen vol met geld, maar wat leer je der van, dat is de vraag die regelmatig rondgaat in het wereldje waarin ik leef… Maar is het niet kansloos om iedere weg mis gebruiker naar een cursus te sturen, als het al niet eens bij een truckchauffeur werkt…. Of is er al een bureau voor al dagjes uit, onder het mom dit kan u afschrijven als geleerde uren of waren het nou praktijkuren…

En alcoholslot, helemaal mee eens, niet alleen voor de truck maar ook zeker voor de personenauto.

chauffeursleven

Hoi wereld.

Het is me toch wat. Ik ben me toch op vakantie. 10sterretjes plus hoor. Geen last van verplichte ontbijt . Waarbij je altijd weer net te laat bent. Zodat alle heerlijkheden al op zijn. Waar je verplicht met een bandje om je pols mag lopen. Zodat je aan het einde van je vakantie weet. Ja de zon scheen kijk maar ik heb een witte streep op mijn pols. Dat in de avond. Verplicht het lopend buffet genomen moet worden. Waar je Rob Geus niet eens durft op af te sturen. Het stokbrood neem je gewoon omdat je weet dat stokbrood je ingewanden stopt met het ontwikkelen van diaree . 

Ja dit alles mis ik gewoon. Na een gezellig weekend op de plaats waar wij graag zijn. In Duitsland ja #Grenderich is de plaats. Waar ik zaterdagavond dacht. Dat laatste biertje had ik niet moeten nemen. Maar ja daar dacht ik niet over na. Want het was niet verplicht. Maar ik weet nu wel zeker. Dat is de plaats waar ik echt wil zijn in de toekomst. Zondag de hele dag een beetje lantefanteren gewoon relaxen . Om zondagavond in de Juke te stappen en de donkere nacht in te gaan. 

De donkere nacht van de reis van Duitsland naar Zuid Frankrijk.  Waar zaterdag in Duitsland de polizei nog opviel door hun aanwezigheid. Zijn wij op onze reis niet 1 controle tegen gekomen. Ja ik mocht gewoon zonder controle de grenzen over. Na vele kilometers rijden en koffie gehad te hebben. Onderweg wat de naam koffie niet mag hebben. 

Zijn wij op een camping . Een camping met allemaal van die mobile chalets. Gewoon allemaal van die witte zweet hokken.  Ze lijken allemaal op elkaar. Alleen die van ons is groen. Ja echt groen. Valt wel op. Het is geen dure hotelkamer maar gewoon een bed een keukentje en badkamer waar menig vakantieganger echt jaloers op wordt. 

Ja ik ben op vakantie en verwacht niet veel van de bediening om mij heen. Want ook op vakantie is het zo. Alles begint bij jezelf. Je maakt een keuze en daar voel je goed bij. Maar ik zal na de vakantie zeggen . Kijk eens ik heb zon gehad . Maar geen wit streepje op mijn arm. 

Oh Ja de Juke heeft ook naar zijn zin. De Juke is mee op vakantie en eigenlijk is mijn vraag deze vakantie. Wat brengt de Juke voor een gevoel bij ons los. Want door de Juke krijgen we meer vrienden. Alleen ik weet niet hoe die Juke het voor elkaar krijgt. 

chauffeursleven

Dit schreef ik in 2013.

 

Mijn blog van deze week gaat over, afgekeurde politieagent, of gewoon mensen met geen hersens…

Hoeveel mensen weten niet hoe de spullen in de supermarkt komen, de schappen liggen elke dag vol, tja die spullen komen uit een supermarktdepot…. Die spullen worden daar aangeleverd door levensmiddelenleveranciers met grote vrachtwagens , 24 uur per dag gaat dat door, 24 uur per dag, komen wij als chauffeurs een slagboom tegen, huh een slagboom hoor ik u denken.. Jawel een slagboom, die wordt bediend door een afgekeurde politieagent die thuis niks te vertellen heeft, dus dan maar een uniform aantrekt, en voor portier gaat spelen.

Dan ben ik gelijk waar ik wil zijn, de portiers, de mensen die moeten regelen dat het transport goed verloopt, maar denk eerder dat menig portier voor hun eigen genot achter die balie zitten, want van normaal werken  nee dat woord kunnen ze niet..,  het lijkt wel of dat de portiers die echt een gevoel van macht hebben ,omdat ze thuis niks te vertellen, bij de supermarktdepots zijn geplaatst.. Want hoeveel werk is het om op een knopje drukken,om een slagboom te openen, nee daar gaat eerst nog heel veel gezeur vooraf.. Want bij de meeste bedrijven werken ze met bloktijden, dit zijn lostijden, ingesteld om het aanvoer van spullen zo vlot mogelijk te laten verlopen, bijvoorbeeld. Je hebt een bloktijd van drie  tot vier  uur, je komt om tien voor drie aan, weet je wat je dan te horen krijgt , je bent te vroeg, kom je om vijf voor vier aan, dan krijg je de hufterige opmerking je bent te laat.. want ze laten je gewoon tien min voor het raam staan, en je beurt is vergaan.. Dit is maar een klein topje van de ijsberg, want er zijn nog vele voorbeelden op te noemen, die ik zelf persoonlijk mee gemaakt hebt… Maar het mooiste is, die afgekeurde politieagent, mag wel bloed zuigen bij de chauffeur,maar anders om krijg je de kans niet, want hoe beveilig je een portier tegen zogenaamd boze chauffeurs, eerst met een verhoogde balie, daarna met een raam, en nu al een heel dicht raam en bakje waar de papieren in gelegd mogen worden, en vervolgens via een intercom contact hebben, nou ja contact afgeblaft worden is het betere woord. Want denk maar niet, dat je een tegenwoord mag geven, want je staat gewoon tegen een glazen wand te praten, waar een portier zit met een glimlach van oor tot oor, net of ie klaar gekomen is, omdat ie weer een chauffeur op de kast gejaagd heeft, tja wat je thuis niet krijgt…..

. Dat de transportbedrijven nog nooit actie hebben ondernomen, tegen deze praktijken, die een hele boel geld kosten, want wachttijden van 2 uur is niks, maar als je dan denk , goh er is geen plaats om te lossen, want dat zegt de portier, ga je voor de gein eens binnen kijken, waar je altijd lost, en wat zie je dan.. ruimte zat, het supermarktdepot personeel is er aan het voetballen, en kijk dan verbaasd, goh chauffeur kom je lossen, nee zeg ik dan , die eikel bij de slagboom is zijn gevoel kwijt in zijn vinger om het knopje van de slagboom te openen kwijt… Nee ik heb een heleboel portiers mee gemaakt, en ok er zijn goede bij, maar het merendeel zijn echt hufters, geloof dat menig chauffeur hier wel een mening over heeft…..Tenminste dat hoor je dan aan de wachttafel in de bereongezellige kantine, waar een plofkoffiemachine staat, dat is koffie automaat, druk op de knop koffie, ja dat kunnen wij wel, dan hoor je plof en je kopje is vol… En dan mag je lossen, als de heren zijn uitgevoetbald, want toevallig is het wel Nederland tegen Polen, waar overigens het Nederlands elftal wel erg klein is, want de polen zijn in de meerderheid, waarom eh lekker goedkoop he, geen sociale lasten afdragen, en die polen zijn bang voor hun hachje dus die werken wel voor een hongerloontje

Voor een baas, die 1 jaar geleden in oude auto reedt en woonde in een krot van hutje op de hei, diezelfde baas heeft nu een grote dure auto en luxe ingerichte villa tot zijn beschikking, vraag maar niet hoe, maar goedkoop personeel uit het buitenland levert veel geld op, vooral als je veel geld vraagt..Dit zijn praktijken die je onderweg mee maakt en aantreft, je mag hier niks over zeggen, want stel je voor dat die afgekeurde politieagent, eh portier dit hoort, die begint dan gelijk te janken en in het ergste geval, ik kom het terrein niet meer op…….mijn vraag is eigenlijk heel gewoon.. zijn er mensen die hun ervaring willen delen, over portiers of uitzend bureau die niet helemaal via de regels werken, of gewoon je baas …. Maakt mijn niet uit.. Want dat er nog veel aan de hand is onderweg, dat is duidelijk, maar wat er aan de hand is , dat weet  niemand.. want iedereen is bang voor zijn baantje…

-Alex-

chauffeursleven

Iets met vakantie geneuzel

Terugblik.

Einde vakantie 2016, we zitten buiten op onze veranda, de zon schijnt en we zitten te praten met een biertje en wijntje. We praten veel met elkaar. Het onderwerp komt neer op, wat we van plan zijn.

Om het kort te houden, we hebben van alles afgesproken en eigenlijk alles is uitgekomen, dat door een biertje en wijntje. Wat we niet wisten wat voor een hectische tijd zou komen.

Het waren vanaf het moment dat wij vorig jaar thuiskwamen, tot heden van vandaag, hoge bergen en diepe dalen. Het moest zo zijn, ik schreef van de week al, ik ben gewoon moe. Dat is ook zo. Moe van het bergen beklimmen en afdalen, moe van het werken ook natuurlijk, want dat ging ook niet even makkelijk, het rijden wel, maar de rest daaromheen.

Lijkt wel tegenwoordig, als je teveel weet dat je beter niks kan zeggen, de wereld wordt geleefd door mensen die hun eigen regels maken en daar heb ik geloof een beetje moeite mee, want ik ben van het samen doen. Samen werken is samen opzoek gaan naar oplossingen. Maar dat is een stille droom van mij.

Nu sta ik samen met mijn kanjer voor de avond, dat wij gaan uiteten en dan op zaterdag vertrekken, voor een nieuw avontuur. Eerst naar Duitsland, naar de plaats waar wij graag zijn, met de mensen die wij liefhebben en dan door naar de plaats, waar wij vorig jaar een boel dingen bespraken, ja het was een jaar om niet snel te vergeten, maar ik hoop dat wij dit jaar niet veel te bespreken gaan hebben, maar gewoon gaan genieten.

Het is de drang naar vrijheid, de vrijheid van vakantie, slapen en bij slapen, gewone nachten lang op mijn bed leggen. Dat is waar ik naar uit kijk. Dat is ook wat ik gaat doen, slapen en slapen. Maar ook relaxen, ik ben eigenlijk heel arrogant als ik gewoon van mezelf en mijn kanjer zeg, dat hebben wij verdiend, want die hoge bergen en diepe dalen, ja dat hakte er nog wel in. Maar de weg hoe was die.

De weg was lang rechtdoor was het motto, mijn vader zei ooit, je gaat niet links en niet rechts. Maar gewoon rechtdoor. Ja Pa dat hebben we gedaan. We gaan rechtdoor samen hand in hand, ook na deze vakantie. Vergeet dat niet. We zijn met zijn allen sterk.

Zo ik zeg voor de komende twee weken, neem ik u terug mee in de tijd. Oude blogs die ik ooit schreef in het verleden komen voorbij. Waarom omdat het kan.

Ik zeg bonjour tot snel weer.

Mededelingen van Alex

Zelfs die Oostblokse chauffeur heeft een verhaal.

Beste collega’s.

We kunnen allemaal wel af blijven geven op andere mensen, daarmee bedoel ik, de buitenlandse chauffeurs, we trappen ze het liefst keihard in de grond.

Ze stelen diesel, ze stinken een uur in de lucht, ze hebben nog nooit van veiligheidsschoenen gehoord, want de bad slipper is hun favoriete schoeisel. Maar wie heeft er ooit weleens aan een buitenlandse chauffeur gevraagd, hoe het gaat, ja praten kunnen ze ook.

Wie hun baas is en wat ze ervan van vinden dat wij zo kwaad zijn. Dan zal het antwoord zijn. Wij zijn ook boos, maar dan op Europa. Ja ook bij die mannen is er onrust. Wat ze verdienen dat is bekend, dat ze genaaid worden door de wetten van Europa is ook duidelijk. Waarom blijven we ze afbranden, ze zijn ook mensen. Want het is wel zo.

Dat niet alle chauffeurs klootzakken zijn, niet alle chauffeurs stinken een uur in de wind, niet alle chauffeur zijn badslippers gewend. Het zijn ook mensen. Ja mensen, waarom vergeten we dat eigenlijk, omdat we zelf klootzakken zijn, we zijn allemaal een stelletje lompe dwazen, want zoals ik meestal schrijf.

Het begint altijd bij jezelf, als je wilt dat het verbetert begin dan bij je eigen af te vragen, is dat het wel waard, weet ook wel dat in het echte leven het anders is, want ik denk in sociale media. In het echte leven, zijn er 2 van de tien mensen die op internet hun gal spuwen en die andere 8 doen daar niet aan mee.

Maar weet wel, dat we er mee moeten gaan leven, zolang Europa niks doet, want Frankrijk gaat het proberen, maar die zal ook tegen gewerkt gaan worden omdat de geldstroom door moet blijven gaan, de maffia van Brussel en Strasburg zal nooit rusten.

Maar we kunnen ook weleens onze instelling gaan veranderen. Waarom niet praten met elkaar, waarom helpen we mensen gewoon niet, kunnen die Oostblokkers er wat aan doen, dat wij zo verrot denken. Nee is het antwoord. Waar begint het gesodemieter. Dat weet niemand. Ik zal nu veroordeeld worden, zo gaat dat nu eenmaal.

Maar ik praat met mensen, maakt niet uit waar ze vandaan komen. Want praten is niet verboden en onderscheidt maken in mensen, dat is echt voor mijn een taboe. Omdat iedereen mens is en ieder mens heeft een verhaal. Ja ook die Oostblokse chauffeur.

chauffeursleven

Gewoon moe

Ik ben gewoon moe. Heel gewoon moe.

Het is goed zo. Tijd voor ontspanning maar nog twee dagen. Dan is het mooi geweest. Na een zwaar jaar met hoge bergen en diepe dalen.

Niemand heeft mij kunnen volgen omdat het allemaal snel ging. Dan dit en dan dat. Links om rechts om maar uiteindelijk altijd weer rechtdoor. Da’s was een nieuwe beleving voor mij. Want ik bleef nogal eens hangen op een kruispunt. Maar nee we gingen keihard door.

Nu nog twee nachten vroeg opstaan. Dan sta ik op zaterdag weer op een berg en weet ik niet hoe ik daarna weer boven kom. Ja lekker duister he. Maar dat is voor mij wel de start van iets. Drie weken geen wekker. Drie weken geen stress van de snelweg. Drie weken geen komkommernieuws.  Gewoon drie weken slapen. Want ik ben gewoon moe.

Gewoon moe en niet door ellende van anderen . Maar gewoon moe van het werken en dan is het goed zo. Het is gewoon moe zijn en dat is heel gezond. 

Dit was weer eh alweer een kort blogje. Dat is nieuw . Gewoon kleine updates.  Waarom niet. Schrijven kan ik altijd ook al ben ik gewoon moe..

chauffeursleven

Was vroeger alles beter, nee joh of wel.

Wie weet het nog, de snelwegen van vroeger.

Stoplichten op de A2 nu ondenkbaar, maar toen heel gewoon, die bij Boxtel echt mijn truck ging bij die stoplichten er spontaan af, om naar de oude ketting te gaan. Het chauffeursrestaurant, waar 1 stoel was waar je niet op mocht gaan zitten. Ja gewoon uit respect deed je dat niet. Omdat moeke al vroeg in de ochtend bezig was.

Als ik dan uit Boxtel vertrok naar het noorden, de brug bij Beesd, niet grappig om daar overheen te gaan toen met 3 meter brede lading. Wat heb ik daar doodsangsten uit gestaan en me eigen in het zweet gereden, helemaal toen ik een klapband kreeg op mijn trailer, doorrijden om van die brug af te komen.

Ik kan wel doorgaan met de bekende files die er elke dag weer voorbijkwamen, je reed erop, vroeg weg om Eindhoven voorbij te zijn, nog vroeger van je werk afgaan, omdat de A9 volstaat voor het verkeer, wat moet invoegen op de A2 Ja men weet het nog wel. De wegen waren niet breed, de wegen en de grote knooppunten hadden wat. Ja ze waren uitdagend. De tankstations waren nog echte tankstations, geen gezond eten, gewoon een vette bal uit de pan, tegenwoordig kom je nog sporadisch tegen een pan met vet met lekkere huisgemaakte gehaktballen. Want tegenwoordig zijn de pompstations gewoon supermarkten en hoe gezonder hoe beter eh weet het niet zo, want hoe gezonder hoe beter, hoe duurder het wordt.

Ik zeg vroeger was het leven op de snelweg en langs de snelweg veel romantischer, gewoon doen was al gek genoeg, filerijden was toen heel normaal, we hadden alleen de 27mc bak om elkaar te waarschuwen bij een naderende file ophoping of als er een ongeluk gebeurd was. De radio was gewoon de radio met een cassettebandje erin en dat was het.

Tegenwoordig rijden we met telefoons rond met net zoveel geheugen als een laptop waar ik dit blog mee schrijf, we praten niet meer door een bakkie maar we sturen wel een appje, helaas mogen we die dan weer niet lezen, omdat een telefoon vasthouden gewoon verboden en als gevolg, stilstaan in de file, terwijl er in appje stond, sla af en rij zo en zo, gemiste kans.

De snelwegen zijn breder geworden, de smalle bruggen zijn kunstwerken die in een tijd gebouwd zijn, dat er meer ijzer dan beton werd gebruikt, ja iets met betonrot of staal wat begint te roesten omdat de aanbesteding toen echt wel onder tafel ging. Tja een bekend verhaal toch. Nee het leven op de snelweg is een beetje saai geworden. Want een bakkie koffie onderweg halen, tja dat wordt al een hele toer, want als je om koffie vraagt, dan krijg je gelijk de hele lijst te horen en dan vraag ik me af, ik vraag toch om koffie, zwarte koffie. Ga eens een broodje halen, voor 1 pistolet met file americana kan je thuis, bijna tien broodjes file maken, bedoel maar de prijzen zijn echt belachelijk.

Op dit gebied van de snelweg, was het vroeger gezelliger, maar tegenwoordig is het luxer en nog veel meer asfalt. Tja is dat de oplossing, want vroeger stonden er ook heel veel files, was toen het ruimte houden en geven ook al een probleem. Is er toch eigenlijk niks veranderd ook.

Was vroeger alles beter nee joh

Ik doe mijn eigen ding

Ik doe mijn eigen ding. Ik doe gewoon waar ik zin in hebt. Op mijn arm staat enjoy and fuck the system.  

Ja dat doe ik ook,wil niet meer veranderen voor niemand niet. Waarom zou ik veranderen.  Doet iemand anders dat dan ook. Nee zeker niet. Want iedereen heeft een mening klaar. Zeg ik ja dan zegt een ander nee en ga ik links dan gaat de ander rechts. 

Mensen veroordelen is makkelijk tegenwoordig. Want op het apparaat zit een uit knop. Je spuwt je gal en sluit af en morgen weer een nieuwe dag. Zo makkelijk gaat het tegenwoordig. Is dat het leven wat we willen. 

Elkaar kapot maken. Door niet meer te praten met elkaar . Geen respect meer hebben.  Dat is me toch ook wat. Oh ja het woord respect komt niet meer voor. Nou ik heb nieuws ,bij mij wel. Want het staat ja, op mijn arm. Waarom omdat ik het wil laten zien. 

Tuurlijk hebben mensen hier weer een mening over. Maar dat is heel makkelijk verklaard. 

Ik ben veranderd tot wie ik ben. Maar niet door meningen van anderen. Ik ben begonnen bij mezelf. 

chauffeursleven

Een eenzame chauffeur

De eenzame chauffeur. Die zijn leven nooit op orde heeft gehad. Zijn leven was verscheurd door een leven wat hem werd opgedrongen. Maar hij bleef de eenzame chauffeur. Niemand wist van zijn geheimen. Zijn leven bestond uit twee levens. De lachende chauffeur en de chauffeur met een hel van een leven.

Thuis was ie vader en strijde hij tegen onrecht. Vaak werd ie neergezet als iemand die kwaad deed. Ja hij was de eenzame chauffeur rijdend over de wegen van Europa. Zijn leven ging niemand wat aan. Hij leefde zijn eigen leven.

De eenzame chauffeur. Strijdend tegen zijn eigen leven. Op een dag kreeg hij door dat er meer was dan alleen de eenzame chauffeur zijn. Er was meer dan de strijd die hij in het verleden voerde. Hij was al jaren weer alleen. Maar hij kwam iemand tegen. Die hem in zijn waarde liet en zeker niks geen kwaad over hem sprak. De eenzame chauffeur kon zijn verhaal kwijt. Zijn liefde kon haar verhaal bij hem kwijt.

Maar de eenzame chauffeur is nog steeds de man. Die achter zich om kijkt niet om de boel in de gaten te houden. Maar om te kijken of zijn liefde van zijn leven in de deuropening staat. Ja de chauffeur met een verhaal. Het verhaal van een eenzame chauffeur.

Ja ik ben nu 4 jaar samen met haar. Zij die mij begrijpt en ik haar. Liefde komt van beide kanten . Mensen denken hij met een kale kop en tattoos nogal breed hier en daar. Zij tenger met een hart van goud en ook een verhaal.  Dat kan niet samen gaan. Weet u. Dat zeggen wij ook tegen elkaar.

Hoe kunnen wij samen gaan. Denk door dat ik niet meer de eenzame chauffeur ben. Maar een chauffeur met een leven buiten het chauffeur zijn om.

Leef je eigen leven want het leven begint altijd bij jezelf.

Groetjes een chauffeur

chauffeursleven