Centralpark festival een blijvertje ..

Festival tijd.

Ik als muziekliefhebber heeft in de zomer een mooie hobby, festivals bezoeken. Al vroeg in het jaar gaan we kaarten kopen en buiten de vaste festivals die we bezoeken, kwam ik een nieuwe naam tegen. Centralpark festival in Utrecht, mooi dichtbij dacht ik toen. Maar wel een festival wat voor het eerst was.

Dat is dan altijd een gok, maar er niet naar toe gaan was geen optie, want de bands die er kwamen, dat was gewoon weg top. Dan bestellen we de kaartjes toch gewoon punt. Het leven is een gok en ik hou van gokken. De kaartjes besteld, op de koelkast gehangen en klaar, maar dan komt de datum dichterbij en gisteren was het zover. 27mei 2017 was daar. Snikheet en het festival was daar. Ik als chauffeur ben redelijk bekend in Utrecht, maar het strijkviertel kon ik, dat is toch industrie en dan ergens een festivalterrein, ja wij reden gisteren in de file richting Utrecht en bij de afslag de Meern, begon ik toch wel te denken, waar is het nou eigenlijk. De mannen en vrouwen in gele vesten doken al snel op. Oh ja links de industrie en rechts een heel mooi meer met gras erom heen en in de verte was daar het podium. Overigens aan de andere kant van het terrein, was grasland daar waar een boer bezig was met stro binnen halen. De naam Centralpark begreep ik heel snel.

 

Op het festivalterrein aangekomen, viel ons gelijk wat op, de indeling die was gewoon top, de ruimte was goed ingedeeld en daar kunnen andere festivals nog een voorbeeld aan nemen, of ze hadden goed gekeken hoe het niet moest of dit was gewoon puur geluk, maar dat het goed was, dat was heel snel duidelijk, genoeg wc-gelegenheid en de bekende vreetgelegenheden waren ruim aanwezig en op een plek waar ze tot hun recht komen.  Dit kon weleens een hele mooie dag worden.

De bands die er optraden waren, Nielson, Direct, Blof, Handsomepoets, Ronde en Kensington. Het kan echt slechter. Als je een muziekliefhebber bent, dan weet je waar je voor komt en eigenlijk na concert at sea van twee jaar geleden was ik heel benieuwd naar Ronde. Die band deed me toen al versteld staan. Want de reactie van Ricky de zangeres toen, was in Zeeland, tering komen deze mensen allemaal voor mij. Zo gaaf en gisterenavond, was ze weer onder de indruk, maar wat zijn ze gegroeid, ze staan er op het podium als een echte festival band.

De andere bands, zijn bekend voor mij en die deden hun ding, Blof is altijd goed en Nielson is gewoon goed, Kensington weet hoe ze het moeten doen en de Handsomepoets tja dat was een goede opvulling, zie ze toch liever mooie kleine meeslepende liedjes spelen en blijf gewoon doen waar je goed in bent.

Al met al was Centralpark een festival, die wat mij betreft volgend jaar weer mag terug keren. Gewoon omdat het perfect en dit draaiboek helemaal goed is.  Dit was het eerste festival verslag en er volgen er nog meer.

“Laat de muziek altijd spreken en muziek verbroederd”

Festivaltijd en als het maar over muziek gaat

Druk maken, begin bij je eigen.

Ik ben een chauffeur die in de nacht leeft en overdag een deel werkt en het andere deel slaapt, mensen vragen vaak aan mij, hoe hou jij dat vol. Hoe ik dat vol houdt, is omdat ik een chauffeur ben die zich eigen 100% inzet.

Ja 100% inzet is dat teveel gevraagd soms, het tegen ergens aan zeiken is tegenwoordig 100% ja. De discussie over fietsers en wandelaars op rotondes, ja dat is een hekel punt, een stukje schrijven waar je bijna smeekt aan deze groep om beter op te letten, is een eendagsvlieg, want het opletten zou nooit gebeuren, omdat deze groep nou eenmaal beschermd diersoort zijn, de rotondes zijn zo ontworpen, dat het een Russisch roulette is, als je als chauffeur niks raakt of kapot rijdt. Je kan je over alles druk maken, maar ooit hebben we er toch zelf mee ingestemd, daarmee bedoel het stemgedrag, de sfeer in Nederland wordt mede neergehaald door de regering, die overigens het goede voorbeeld geeft, toon geen respect voor elkaar, brand elkaar liever af, door elkaar niet te accepteren. Ja wat is het leven toch heerlijk.

Het leven is ook heerlijk, echt waar, je kan je over alles druk maken, vooral druk maken over dingen waar je zelf niks mee te maken hebt, want het verbod op 45uur rust in de cabine in Duitsland, daar hebben wij toch geen last van, hebben we daar geen last van, jawel hoor, want de parkeerplaatsen in ons land, zullen nog drukker gaan worden. Wat als je buitenland chauffeur in het weekend mag overstaan in Duitsland, waar slaap je dan. Menig Hollands chauffeur, zal heel stoer roepen nu. Ik slaap gewoon in mijn truck.

Het is gewoon zoals het gaat, we lopen allemaal te zeiken, over andere dingen, maar we vergeten onze eigen problemen, want hoe is het met de cao, niemand hoor je meer daarover en het lijkt als een stille kaars uit te gaan. Dus dat we gewoon genaaid worden of niet dan. We denken maar na, ik kies ervoor om mijn leven te leven gewoon zoals ik zelf wil. Ik zet me voor 100% in en weet ik dat ik mijn leven op orde hebt.

Mensen respecteren elkaar niet meer, kijk eens onderweg hoe is de sfeer nou echt, niemand zal kunnen zeggen recht uit het hart, dat het goed gaat. Want dat het gewoon niet. Maar niemand zal het toegeven. Nee ik vind het allemaal goed.

Zo was er van de week, 1 persoon wat mij persoonlijk aanviel, sorry meneer ik schrijf zoals ik denk en ik denk als een chauffeur die zich inzet en schrijft zoals ie alles ziet. Dat zeg ik met respect voor u, want ik heb weet wat dat is, ja respect het woord wat in heel de wereld vergeten wordt.

Mensen die elkaar pijn doen uit het woord van het geloof , mensen die elkaar afbranden uit het woord van de gedachten, mensen die leven uit het woord van de negatieve gedachten. Die zouden eens het woord moeten gaan opzoeken.

chauffeursleven

ENJOY AND FUCK THE SYSTEM.

Ik ben niet raar, maar ik ben gewoon wie ik ben, een doodnormale Hollandse man die ooit uit de klei getrokken is, ben getekend door de dingen die ik mijn hele leven al mee maakt en bovendien ik leef zoals ik leef.

 

Van de week en komende week is het mooi weer, zeg maar gerust dat het zomer is , de zon komt elke dag op en gaat elke avond weer onder en wat de trend de laatste jaren is, dat er grijze wollen sokken mensen zijn, die lopen te azijnzeiken over buiten openhaarden die heerlijk roken van dat hout, die geur alleen al, toevallig heb ik afgelopen weekend een nieuwe gehad, een hele mooie, ja kan er ook op barbeknoeien , die geur van dat rook en dat vuur wat brandt zal het vlees heerlijk maken, maar dat er mensen zijn op deze wereld die een hekel hebben aan het leven buiten in de open lucht, dat is echt onbegrijpelijk, die mensen rijden zeker niet met een auto, leven als een azijnzeiker, dat is toch niet gezond. Maar dan proberen de aandacht te trekken op twitter, ja daar kan ik echt helemaal niks mee, je kan het wel proberen om de aandacht te krijgen, maar weet wel, dat het ongeveer maar twee maanden in het jaar echt weer is om buiten te leven de overige tien maanden gebeurd er niks buiten, oh ja dan lopen ze te zeiken over de open haard.

Ik zeg mensen die zo zijn, die leven niet, die zijn geboren om te lopen zeiken, als ik moet zeiken dan gaat ik gewoon naar de wc toe.

Op 22 mei, is weer een aanslag gepleegd in Engeland, Manchester om precies te zijn, notabene bij een concert, waar veel gillende meisjes zijn, veelal met moeders, degene die het in zijn botte harses heeft gehaald om een aanslag te plegen, is echt de grootste idioot die bestaat. Maar uiteindelijk zijn het zijn vriendjes die ons hard uitlachen.

Ja uitlachen want die zien alles op internet verschijnen, ze maken ons bang en dat lukt ze denk ik aardig, maar ik zeg keihard, ik ga nergens voor aan de kanten, omdat ik leef zoals ik leef, bang laten maken door een aanslag, nee daar loop ik niet voor weg, de kans dat je eigen verslikt is vele malen groter. Ik zal mijn plezier niet laten vergallen door een stelletje mafkezen, zonde van het geld wat we al betaald hebben voor de festivals, nee het woord lol staat boven bang zijn.

Dan nog effe kort over de regering, dat wordt nooit wat, want, ze liggen te ver van elkaar uit, ja zo is het leven, niemand zal het met mij eens zijn en denken die gozer lult maar wat, ongetwijfeld commentaar hebben, op mijn schrijfwijze. Ach voor al die azijnzeikers, gaat eens barbeknoeien en bezoek een concert en leef en denk dan eens mij, degene die schreef zoals ie zelf is.

Ik laat een nieuwe tattoo zetten, met de spreuk van iemand waar ik veel bewondering voor hebt, de radiomaker en Vice-Staatshoofd Stefan Stasse.

ENJOY AND FUCK THE SYSTEM.

Mijn gedachten

Ik een huis blogger nee joh..

Ik als alexschrijft.nl heeft vele goede vrienden die mijn blogs delen, maar de grote Facebooksites, die delen bijna niks vanzelf, maar van de week. Was er plotseling een mooi titel voor mij bedacht.

De Huis blogger werd ik genoemd, ik was trots eindelijk en ook nog door een club van Facebook die goed bezig zijn. Namelijk Chauffeursnieuws.com niet zomaar een Facebookpagina maar een grote. Deze club streven de dezelfde gedachten als mij na, respect en een chauffeur is ook een chauffeur ongeacht waar ze vandaan komen. Geen bijnamen nastreven voor onze Oostblokse collega’s en altijd naar het verhaal achter het verhaal na gaan. Want aan onzin berichten nee daar doen ze niet aan. De waarheid kan beter worden geschreven.

Zo zijn ook naar mijn mening alle misstanden in het transportwereldje niet de schuld van de chauffeurs maar gewoon van Europese beleid, die club maakt alles mogelijk, door alle regels voornamelijk in hun eigen voordeel te beslissen, speelt de Europese unie, alle chauffeurs tegen elkaar uit. Daar is deze club tegen, want het woord respect staat hoog en de tegenstand tegen de misstanden is gewoon zoals het moet zijn.

Chauffeursnieuws.com is een complete club, whats app nummer ( 0626684911) om de bereikbaarheid groter te maken, om sneller interactie te krijgen bij grote gebeurtenissen, dat is de kracht van de waarheid plaatsen. Het serieus nemen van de schrijver van een bericht is gewoon weg ook heel belangrijk en ik weet dat uit eigen ervaring. Waar sommige internetsites, berichten verzinnen of gewoon weg stomweg overnemen, zijn de beheerders op deze Facebookpagina fel tegen dit allemaal. Want waar de meeste nieuws sites meestal een bericht plaatsen en daar vervolgens niks mee doen, de reacties uitlaten lopen, de reageerders flink van leer mogen gaan. Houden de beheerders het respect hoog. Omdat ze nadenken wat ze doen.

Ik ben een groot voorstander van de positieve tijd in het transport, waarom in hokjes denken, waarom zijn vluchtelingen altijd crimineel, waarom zijn Oostblokse chauffeurs in de volksmond bij voorbaat al platkloppen, nooit zal ik zo schrijven en ik weet dat Chauffeursnieuws.com er zo ook over nadenkt. Blij dat er nog meer mensen zijn die er zo over nadenken, misschien klinkt dit als een grote reclame blog, maar dat is het niet.

Als je als blogger, soms keihard tegen onderwerpen aanschopt, het tegendeel wil bewijzen, de blogs schrijft als een chauffeur met het hart op de goede plaats, dan is bekendheid ook wel zo mooi. Als ik dan een huis blogger genoemd wordt. Dan ben ik trots, maar ik blog niet alleen over het leven en de gedachten van de chauffeur. Maar ook over eigenlijk van alles, steun vele projecten en schaam me niet om open brieven te schrijven aan mensen. Maar alles gaat met respect en ja ik hou ervan.

Dus de naam Huis blogger, is een mooie naam, maar zelf zie ik als toevoeging op een mooie site, waarvan ik hoop, dat ze met alle leden de positieve gedachten kunnen terugbrengen in het transport. Geloof er zeker in dat dan kan gaan lukken. Omdat ze goed bezig zijn en ik, ik schrijf wel door en als ze het een goed blog vinden die bij hun past, dan delen ze hem, daar zouden meer sites een voorbeeld aan kunnen nemen of niet dan.

Rest mij nog te zeggen, denk als chauffeur eens de juiste kant op dan kun je uiteindelijk nog makkelijker denken..

Kapitein Roze Bril

Ik hou nou eenmaal als chauffeur, van…muziek.

Als je een verleden hebt, waarin muziek de boventoon voerden en eigenlijk nog steeds gewoon muziek verslaafd ben. Kan je elke dag genieten van muziek in de truck omdat ik gewoon geniet van het medium radio. Hoe vaak gebeurt het niet, dat je afgeblaft wordt, door een klant of controlerende instantie, wat is dan het eerste wat je weer hoort in de truck, ja dat is muziek.

Want zo gauw je de sleutel omdraait, zie je de lampjes al gaan branden en komt er muziek uit de speakers, tenminste bij mij wel. Maar thuis is het ook gewoon altijd muziek, ben ik dan echt muziek verslaafd, afkicken gaat echt niet. Muziek en transport gaan echt samen. Want het geluid van een vrachtwagen klinkt als muziek in mijn oren, het is gewoon rock and roll op de weg, heleboel mensen vergeten dat, die zijn zo zuur, dat ze beter de rouwmars van Bach kunnen gaan luisteren en heerlijk in hun eigen depri wereldje kunnen gaan leven, dan een harde rockplaat met veel gitaren aan te zetten. Kijk eens om je heen, als je hoog en droog zit, je op je stuur mee zit te drummen, ja kijk dan eens naast je. Meestal zie je dan een depri mens zitten. Daar is helemaal niks mee overigens, want een mens is echt een mens, kan er ook niks aan doen, dat de files langer worden en dat die meestal veroorzaakt worden door ja mensen die te laat weg zijn gegaan en zeker niet van muziek genieten.

Ik vraag me altijd weer af, wat voor een muziek de truckchauffeur van houdt, ik zelf van het stevige rock werk, gewoon gitaren en de basgitaar, die je moet horen, ja rock on of rock uit. Kom ik gelijk aan hoe rock and roll fucking Facebook wel is, ze zeggen dat ze de sociale mediasite zijn, die teveel omzet maakt, personeel erbij gaan nemen, om ons als gebruiker te controleren, jawel op porno of zelfmoordfilmpjes, meer niet, want seks met dieren mag gewoon, filmpjes waarin de truckers belachelijk worden gemaakt, zijn echt een hit. Waarom ben ik zo op dit moment even tegen Facebook. Ik was jarig en kan er niks aan doen, dat mijn vrienden mij willen feliciteren en dan mij zien als de chauffeur, die van muziek houdt en schrijft, dat ben ik nou eenmaal, dan krijg je gewoon een paar plaatjes met de felicitatie, Alex gefeliciteerd met ja verjaardag. Driemaal kreeg ik een afbeelding van een mooie dame, jawel rock and roll, liggend op een motor, een slip van bier dopjes en een heerlijk kontje met gefeliciteerd chauffeurtjuh, in mijn optiek niks mee aan de hand, oordeel zelf maar.

Maar deze plaatjes heeft niemand gezien, omdat ze gecensureerd zijn door de Firma Facebook, de meest preutse onderneming die bestaat. Hoe je ook in de gaten wordt gehouden door die maffe Amerikanen, het is de betutteling ten top. Waar halen ze het stomme lef vandaan om iets van mijn pagina te weigeren, het is ook totaal geen rock and roll ook meer, de a sociale media ten top, ik zet nog maar eens wat muziek aan en trommel mee op de tafel, ik heb weekend en geen stuur in de buurt.

Festivaltijd en als het maar over muziek gaat

Als er 1 truck gaat inhalen,dan volgen er snel meer..

De politici in Europa worden ineens wakker, terwijl er al jaren, toestanden aan de hand zijn, waar de echte chauffeur aandacht voor vroeg, maar niet werd gehoord, uitbuiting en nog meer van dat soort ellende, parkeer plaatsen die vol staan, niet alleen in Nederland maar ook in andere landen. Nu gaan ze in Brussel en de landelijke politiek, die problematiek aanpakken. Gewoon door een regel weekendrust van 45 uur mag niet in de cabine, ja hoe simpel is het, of dat de Oostblokse chauffeurs te weinig verdienen, ja dat vind ik ook al jaren.

Ja dat vind ik ook al jaren, zeg ik omdat ik van mijn vak hou, zoals bekend. Neem ik het al jaren voor lief, dat mijn salaris nooit echt stijgt, nu is het eindelijk bijna zover, dat wij of ik eigenlijk op dezelfde hoogte zou komen als onze Oostblok collega’s. Maar zover komt het niet, maar dan verdienen wij nog steeds te weinig en betalen wij te veel belasting, worden wij als ware ook uitgeknepen, maar is er iemand van de politiek in Nederland die zich eigen daarom druk maakt. Want wij zijn toch maar de vrachtwagenchauffeurs, die niet durven te staken en alle regels pikken die ze verzinnen.

Ze verzinnen maar van alles om zoveel mogelijk geld te verdienen, de nieuwste regel sta ik echt achter, rijden zonder kaart. Dat vind ik nou echt helemaal goed, mocht het zo zijn, hoe willen ze dat controleren.  Want er zijn er zat, die twee kaarten hebben, dus nooit zonder kaart rijden. Want er zijn altijd in bedrijven wel meer kaarten aanwezig of je kan ze gewoon ergens in het Oostblok kopen voor weinig, met een andere naam en je eigen pasfoto, ach de politiek wilt gewoon belazerd worden, want de instanties die het zouden moeten controleren, die houden er 1 aan en de andere 10 rijden er gewoon langs heen. Het is gewoon al te ver door geslagen. Weer is het in het nieuws, dat er te veel ongelukken gebeuren met trucks, zo dat komen door vermoeidheid. Zijn dat Nederlandse trucks, ik weet het niet helemaal zeker meer.

Want rij ik over de snelweg netjes op de eerste rijbaan, met mijn truck 85 km per uur omdat ik gewoon niet harder kan en trouwens niet hoef, want of ik nou 85 of 90 rij, kom uiteindelijk toch overal aan. Maar ik kijk vaak in mijn spiegels, omdat er trucks achter me rijden, die het nodig vinden om zo dicht mogelijk op me te gaan rijden en vervolgens een baantje opschuiven om dan de polonaise, want als 1 truck het inhaalverbod negeert, dan volgen er veel meer en het liefst zo dicht mogelijk op elkaar. De waarheid is wel, dat het de laatste tijd de Oostblokse collega’s zijn, die de kroon spannen. Ze rijden zo dicht op elkaar, dat je als ook een baantje op moet schuiven, daar niet eens de kans voor krijgt, je kan gaan remmen, want die midden vangrail komt dan toch wel snel dichterbij.

Hier horen we nog niks over. Zal binnenkort ook wel weer aandacht voor komen, maar er vervolgens geen klote aan wordt gedaan. Dat is nou het leven wat we hebben, we worden blij als er maatregelen komen, maar de dag erna zijn we het alweer vergeten. Omdat er toch niks mee gedaan wordt. Ik denk alleen maar, het is niet alleen in transportland , maar gewoon in de gehele burgermaatschappij.

Ik heb plezier in mijn werk en dat zal ik blijven uitstralen, dat vergeet ik niet de volgende dag.

Kapitein Roze Bril

Je hebt werkpaarden en sierpaarden in het transport.

In het transportwereldje heb je werkpaarden en bovenal sierpaarden, tuurlijk zijn dit geen echte paarden, maar wel zo sprekend. De werkpaarden zijn de mensen die dag en nacht bezig zijn op de snelwegen en eigenlijk al het personeel van alle beroepssoorten zijn werkpaarden. De sierpaarden zijn de mensen die achterover geleund kunnen leven, die zien het bootje elke dag aanmeren, het geld bootje wel te verstaan. Dat bleek van de week wel weer, een chauffeur heeft brandwonden en moet gaan van zijn baas, ja verder gaan met werken anders krijgt ie ontslag. Ik zeg expres niet waar ie vandaan kwam. Omdat dit het duidelijk voorbeeld is. Rijke mensen die bedrijven oprichten met dochterondernemingen om mensen uit te buiten. Zo werkt het tegenwoordig overal. Dat dit nog steeds mag, is echt ongelooflijk.

Ik ben er erg fel op het gebied van eerlijk zijn en respect voor elkaar hebben, maar dat nu in de transportsector in het oosten van het land, nieuwe chauffeurs worden gevraagd, omdat Nederlandse chauffeurs de beste zijn, is echt een schop tegen mijn ziel. Hoe is dit toch mogelijk, we worden jaren onderbetaald, krijgen niet wat we eigenlijk verdienen. Maar gaan de mensen toch door met vragen naar nieuwe chauffeurs. Tja werkpaarden worden gevraagd door sierpaarden.

Kunnen we niet gewoon nadenken, dat we gewoon belazerd worden in de gedachten. Want ze hebben nu chauffeurs nodig, nu he, dan is de oplossing heel dichtbij, de C.A.O is nog niet afgesloten, dan zouden de bonden eventueel misschien nog wat kunnen doen, misschien zeg ik ook, want nogmaals hoeveel chauffeurs zijn er afgelopen thuis komen te lopen, hoeveel mensen willen niet meer rijden, omdat het geld gewoon te weinig is. Ja dat zijn er veel. Maar wie ben ik dan om daar iets mee te doen, ik ben geen sierpaard, ik ben een…

Ja ik ben een werkpaard, rij in de nacht en leef overdag, slapen doen we wel als we tijd hebben, geloof mij dit is heel kort door de bocht gezegd. Strak ritme en strak leven doet mij dit ritme vol te houden, zit niet te wachten op complimenten, mensen vragen weleens, hoe ik het vol hou, dat is de vraag die ik mezelf ook weleens afvraag, maar ik weet zeker dat ik daar niet alleen in sta, vele mensen met mij, denken waarom doe ik het nog. Waarom rij ik over de snelweg en weet ik dat ik elke avond weer veilig thuis moet komen, elke avond denken de internationale chauffeurs, zo deze dag heb ik weer overleefd.

Ja we hebben sierpaarden en werkpaarden, deze twee paarden kunnen en zullen nooit samengaan. Die tijd is voorbij. Maar weet wel, dat het sierpaard en werkpaard niet zonder elkaar kunnen. Weet wel dat er ook goeie mensen zijn en die wel weten wat het inhoudt en weten wat hun personeel uit vreet onderweg. Die bazen ja die zijn echt, alleen de weide is zo groot, daardoor vergeten we dat.

Ik ga maar weer eens de donkere nacht in, het wordt vanzelf weer licht. Dat weet ik zeker.

chauffeursleven

Chauffeur wordt je niet, dat ben je.

Open brief.

Deze brief is gericht aan.

Mensen die denken te weten hoe het transport in elkander steekt, daarmee bedoel ik politici in binnenlanden en buitenlanden, die regels en wetten verzinnen. Maar ook aan mensen die berichten over het nieuws in transportland en eigenlijk ook aan alle mensen die aan het werk zijn in het transport. Waarom zijn er in het verleden zoveel bedrijven omgevallen, zoveel chauffeurs op straat komen te staan en nooit meer aan het werk gekomen en wordt nu onder vals voorwaarden jonge mensen gevraagd, die niet happen, omdat het vak gewoon naar de klote is geholpen. Is dit allemaal waar of niet waar. Het is helaas waar, want de werkgevers willen personeel wat zo goedkoop mogelijk werkt. Dus mensen zonder ervaring, want ervaring krijg je vanzelf. Ja met een ander vak wel, maar een chauffeur is een geboren chauffeur. Dat begrijpen mensen die denken te weten, waar ze over praten zeker niet. Waar zijn al die collega’s die in het verleden ontslagen zijn dan. Nergens omdat ze gelijk hebben, ze willen niet meer rijden.

De gedachten worden verspreid door mensen die op snel geld verdienen uit zijn, snelle jongens, die nog nooit een stuur in hun handen hebben gehad. De mensen die dat wel hebben gehad, zijn toch dom, ach dom tuurlijk, want wij chauffeurs weten de weg nooit, wij Nederlandse chauffeurs worden op hetzelfde niveau gebracht als mede collega’s uit landen, waar totaal geen opleiding is en dan staat er in de media, de chauffeur is slecht geschoold, ja een schop onder mijn ziel. Het doet mij pijn, om te zien dat er mensen zijn dit structureel het transport al jaren kapot maken, denk ik aan bonden en regeringen en de maffia in Brussel natuurlijk. Hoeveel regels hebben die al niet verzonnen, hoeveel geld wordt er in materiaal gestoken, terwijl de opleiding op het nul punt is, waarom lopen wij hier in Nederland voor op alles, omdat wij met ons vak bezig zijn. Het vak wat eigenlijk heel mooi is en buiten het slechte betalen een vak is, waarin de vrijheid, wel afneemt, maar toch heb je de vrijheid elke dag en nacht weer.

Ooit was het idee om postbodes, om te scholen naar een beroepschauffeur, nou ik heb ze gezien en volgens mij zijn er nog weinig postbodes chauffeur. Want iemand die gleuven kunnen vullen, kan je nooit zomaar leren om aan een stuur te trekken, maar ooit in het Oostblok zei een groot transportondernemer, als je kan zitten, dan kan je ook rijden. Bedoel maar.

Ik weet dat het de stille wens is, maar waarom pikken wij alles eigenlijk, waarom zijn we zo mak, waarom laat de chauffeur zijn hoofd hangen zo onderhand. Waar is de strijdlust om de positieve tijd terug te brengen, ik kan dit niet alleen, wil wel heel graag. Maar de a sociale media is erg selectief in het verspreiden en delen van berichten. Daarom vraag ik me af, wat hun instelling is, waarom selectief zijn. Waarom niet positief zijn, want zo trek je jonge mensen aan en voor de mensen die denken te weten, hoe een chauffeur moet leven, zorg er eerst eens voor dat we kunnen leven. Dat is veel belangrijker.

Want een echt chauffeur schreeuwt niet om aandacht, omdat het zijn roeping is, hij is geboren voor het chauffeur zijn. De chauffeur is belangrijk en doet stilzwijgend zijn werk en geniet daarvan, komt op plaatsen die niemand weet, elke dag is weer anders. Ja wij zijn de beroepstoeristen.

Kapitein Roze Bril

Praten met elkaar is beter dan kijken en veroordelen.

Het leven gaat tegenwoordig via de digitale snelweg, we kunnen niet meer praten met elkaar, we veroordelen elkaar liever via a sociale media dan iemand recht in zijn gezicht te zeggen wat er aan de hand is. Want praten met elkaar, nee dat is er niet meer bij.

Ik sprak van de week iemand, die werkt op een groot kantoor, daar waar mannen en vrouwen door elkaar lopen en elkaar op de lip zitten, ja dat is een kantoor tegenwoordig , vrije werkplekken he, niemand heeft meer een vaste plaats, zo kan het gebeuren , dat een directeur naast een dame zit, die pronkt van mooiheid, haar borsten pronken in haar te strakke shirt en haar rokje kruipt meest van tijd om hoog, onder het spelen van candy crash, want werken , wat is dat, de hele dag bezig zijn met mooi zijn is toch ook werk. Maar dan komt nu het mooiste, de vrouw in kwestie vindt dat de man moet veranderen, omdat zij zich bekeken voelt.

Daar ben ik dan op het punt waar ik wil zijn, de kansloze gedachten, waarom worden er mensen in dit geval de mannen in een hoek gezet. Daar waar de dame in kwestie haar zich eigen zo kleed, dat ze beter op de wallen kan gaan zitten achter het raam. Want waarom wordt de man, omdat ie zijn ogen gebruikt veroordeeld, daar wordt nu een workshop voor gehouden, omdat de jawel de mannen moeten gaan veranderen, leven we weer in jaren 50, waarin de positie van de vrouw tegenover de man ongelijk was. Ik zeg mensen wordt wakker, want de positie van de vrouw is echt wel veranderd, alleen sommige vrouwen hebben dat niet door, die denken dat mooi zijn beter werkt om aan de top komen werkt.

Dit is ook mede mogelijk gemaakt, door de Nederlandse regering natuurlijk, want die zijn gek van het betuttelen van ons Nederlanders, je moet opkomen voor je rechten maar hou het wel netjes. Mijn gedachten is, iedereen is gelijk in mijn wereld, zowel man als vrouw, want ik leef in de nacht en op de dag, ik kan vrouwen die werken in een mannenwereld, zij staan hun mannetje wel, gewoon mee doen, met opmerkingen en wij mannen delven heel vaak het onderspit. Moet ik dan ook gaan huilen of niet reageren. Volgens de regering moet ik dan pas op de plaats maken, want ik discrimineer dan. Omgekeerde wereld echt waar. Laten we dan vrolijk via het a sociale netwerk een discussie laten ontstaan. Ja dat is wat we willen. Net zo goed dat van de week whats app eruit lag.

Whats app lag eruit, ik kreeg gelijk de geniale gedachten, nu kunnen we eindelijk weer eens gaan praten met elkaar en niet eenrichtingverkeer, maar gewoon praten met elkaar en als dan de vrouw een kort rokje en strak truitje aan heeft, ja dan zal ik haar nog steeds in haar ogen blijven aankijken. Dan denk ik dan tenminste.

Nee ik heb geen workshop nodig om te weten hoe het moet, misschien ben ik wel vreemde neanderthaler. Dames wordt eens wakker. Het leven is veranderd, we leven in 2017 en niet meer in de jaren 50. Het is echt niet zo moeilijk, gewoon praten met elkaar en dat is me toch moeilijk tegenwoordig.

Ik bevind me weer op de digitale snelweg, morgen weer op de snelweg, maar ik zal achtervolgd worden door een satelliet, misschien kijkt er wel dame mee, naar mijn korte broek en mijn strakke shirtje. Wie zal het weten, ik niet.

Kapitein Roze Bril

Het is mooi hoe een naam elkaar verbindt namelijk #ITSMYDRIVE

 

Het is mooi om vrienden te hebben, nog mooier is als ik zeg, wat hebben Eline, Martin, de familie Boullart, Edwin, Sjaak en Erik en ik met elkaar te maken. Dat er een verbindende factor is. Het is namelijk Eline, de vrouw die keuzes maakte en nu op haar plaats is. Want ze heeft zelfs haar eigen miniatuur vrachtwagen, spatlap reclame en bovendien zonneklep reclame, haar stickers vindt je op vele trucks terug en haar sleutelaanhanger, die mooie oranje bengelt aan vele sleutels, maar ondertussen is het geur ding van haar, iets wat weer geld oplevert voor een mooie actie. Maar het is niet alleen trucks wat haar begeert, nee ze is ook een echte suikertante voor een pasgeboren mooie man, de zoon van haar broertje Martin.

Maar Martin is niet haar echte broer, maar Martin is wel degene die samen met zijn goede vriend en zakenpartner Ben. Een mooie zaak leidt ergens bij Barneveld in de buurt. Hij doet iets met wrappen en de bestickering van trucks of eigenlijk de beschildering van trucks, pure kunst. Een tijd geleden verraste hij samen met Boullart transport Eline. Zij kreeg de eer om iets te onthullen. De Renault van Boullart met de eerste reclame op de zonneklep. Mede mogelijk gemaakt door Martin. Eline was blij en het gaat natuurlijk nog verder.

Want ze schrijft tegenwoordig voor Big truck online, zo kwam zij met Sjaak in contact, de trotse eigenaar van een Renault magnum. Ja een verdomd mooie truck, schakelen en laat die paarden maar werken en achter op die Renault, hangt een ware spatlap, met jawel de reclame van Eline. Mooi om te zien, het is de kracht van #ITSMYDRIVE. Dat woord doet een heleboel dingen. Maar nu mis ik nog twee namen eigenlijk.

Edwin kuiper de beroepstoerist en Erik Boots, de twee vrienden van mij, die over een paar weken, mee gaan met Alpe d’HuZes Team Logistiek. Deze twee heren zoeken sponsors, want die reis, voor dat goede doel, met hun eigen trucks, natuurlijk met de Blackdiamond de Renault en Erik gaat met zijn Daf en wat heeft Eline hier mee te maken, de geurkaartjes worden verkocht en de opbrengst gaat naar de organisatie van deze super rit. Waar een heleboel vrijwilligers natuurlijk aan mee werken.

Maar ik vergeet natuurlijk ook niet de Road Warriors, Martin en Ben in een mooie oude Volvo op pad voor de stichting Kinderen van de voedselbank, die Volvo vol met reclame, daar staat natuurlijk weer ook de reclame van mij op, de reclame van Boullart en natuurlijk van Eline.

De kracht van een merk #ITSMYDRIVE is groot, het is een verbindende naam, de kracht daarachter is een dame met een missie, zo hebben alle namen in deze blog een missie. De positiviteit hooghouden in het transport. De kracht van blijven vernieuwen en weten waar je het kan halen, Eline vlogt haar eigen Youtube kanaal, kan altijd meer volgers krijgen.

Ik zeg eigenlijk gewoon tegen alle vrienden er zijn er natuurlijk nog veel meer. De truckersluchtband bestaat echt, de top 2000 van dit jaar zal gekaapt worden, door mensen met een passie, onder de bezielende leiding van ja een dame, die liever niet in de aandacht staat. Gewoon doet wat ze wil doen en haar eigen niet meer voorbijloopt, haar naam is Eline.

Maar ik schrijf voornamelijk over Renault, ja dat is ook iets heel moois, namelijk de t drive , in het begin, vond ik het maar een lelijk ding, maar het is steeds mooier geworden , de Renault van Edwin, is mooi opvallend, hij staat in fotojaarboek en wat zal het een stunt zijn, als ie in Assen voor de hoofdtribune staat, tussen de gevestigde orde. we kunnen stemmen om dit voor elkaar te krijgen wel hier. Kom in actie voor hem.

Druk op de foto en stem dan op Categorie 2
Fotonummer 3, de Renault van Edwin.

Ik wil de firma Boullart bedanken, Sjaak bedankt, Edwin bedankt en natuurlijk, Renault Nederland. Bedankt alle vrienden voor de lol die we samen hebben, want het woord Beroepstoerist is ook een sterk woord.  Dank allen.

Kapitein Roze Bril