Ik ben een chauffeur en hou van mijn vak, maar er is toch iets wat ik heel erg kwijt wil.

Mijn gedachten gaan rond in mijn kop, wat is er toch loos in het chauffeurs wereldje, we maken elkaar liever af, dan respect voor elkaar te hebben. Waarom is dat toch, heeft iedereen zijn mening al klaar.

Iedereen heeft zijn vingertje al klaar, als er weer eens een nieuwsbericht op internet verschijnt. De laatste tijd steeds meer, vrachtwagens die betrokken zijn bij zware ongelukken. Dan verschijnt erop facebook bij een pagina het nieuws, daar wordt dan zo vaak op gereageerd, door iedereen en is de chauffeur al veroordeeld voordat de schuld is bewezen. De reacties zijn stuk voor stuk onnozele stukjes, de chauffeur zal wel weer dronken geweest zijn, de chauffeur heeft te lang gereden, de chauffeur heeft geen afstand gehouden. Zo kan ik wel effe doorgaan, wat ik wel merk, dat de meest heilige mensen reageren, vraag me weleens af, hebben ze al eens een frontaal ongeluk zelf mee gemaakt, ja ik wel.

Ik wel ja en daar was geen oostblokker bij betrokken, maar in die tijd, was er ook geen internet, maar ik weet wel, dat ik het nooit meer wil meemaken. Maar de vraag die ik heb, zijn de beheerders van die nieuwspagina’s nou echt zo sensatiebelust, want waarom kunnen ze het verhaal niet eens omdraaien, want elke chauffeur maakt niet uit, uit welk land is onderweg voor zijn brood, we brengen allemaal spullen van A naar B, we zorgen ervoor, dat de wereld draaiende blijft, maar een heleboel mensen vergeten dat, of denken daar niet eens aan.

Het idee dat mensen dat niet eens weten beangstigd mij, want mensen zien wel de negatieve kant van de chauffeurs maar vergeten wat we doen. Waarom denken we dat de automobilist een dag mee moet gaan met een vrachtwagen, zodat de automobilist het dan begrijp wat we mee maken, weet het niet hoor, de dag erna is ie het alweer vergeten. Nee de wereld is puur negatief ingesteld, wij chauffeurs moeten daar wat mee gaan doen.

Maar wij chauffeurs kunnen dat niet alleen, helaas hebben we daar internet voor nodig in deze tijd. Helaas zeg ik dat zo, ja want iedereen leeft tegenwoordig via het internet, niemand praat meer met elkaar. Ik ben het voorbeeld, ik schrijf, maar ik ben wel bezig met een project, waar ik mee wil gaan opvallen, ja het gaat de kranten halen, dat gaat dit jaar nog gebeuren, welke nieuwspagina wil daar mee ingaan. Dat kan weleens een ommekeer worden in ons chauffeurs leven.

De gedachten bepaalt het beeld van het leven, denk eens anders, begin vooral bij jezelf.

2 comments

  1. Mooi geschreven, maar zoals nu de gedachtes zijn bij onze collega’s t.o.v. onze oostelijke collega’s, zo waren de gedachten ook in de jaren ’60 en ’70 van de duitse en zweedse collega’s tegenover ons toen wij onze vleugels internationaal gingen uitslaan. Ik heb onderweg collega’s uit Roemenie en andere landen geholpen als ze hulp nodig hadden en andersom ging dat ook zo, ook in die landen. Sta je met pech hier langs de weg dan rijden je medelanders voorbij, toeteren een x maar mogen van hun planner geen hulp verlenen, zo krijg je volgens mij zo’n mentaliteit. Ik ben het met dat krantenartikel wel eens dat een automobilist een dag mee zou moeten gaan op een truck en dan zowel op de snelweg als ook in het stadsverkeer, krijgen ze wel een ander inzicht en gedachte over ons werk.

    Like

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.