Ik ben opgeladen en ga er weer tegenaan..

Als je chauffeur bent, dan leef je de meest onmogelijke tijden.

Je werkt veel in de nacht, slaapt onregelmatig en het leven gaat gewoon door, ik ben een chauffeur, die dus in de nacht werkt en dat met heel veel plezier doet, waarom omdat mijn werk al 25 jaar mijn hobby is. Mensen verklaren me voor gek dat ik dat zo zeg. Maar wat is er mooier om te leven als chauffeur, je maakt mensen blij met hun spullen, je maakt mensen minder blij omdat je zoveel ruimte nodig hebt. Maar uiteindelijk ben je het zelf die de uitstraling geeft, ik hou van mijn werk.

Maar als je zoveel onregelmatig leeft, dan ben je ook weleens toe aan vakantie, dat heb ik nu dus. Heerlijk aan het genieten op een plaats ergens in Duitsland, met familie en vrienden uit het dorp hier en dan blijkt het wel, dat het respect in het dagelijks leven heel ver weg is te zoeken.

Hier in dit dorp, leeft men gewoon zoals het moet zijn. Daar geniet ik van. Doe maar gewoon dan doe je gek genoeg. Mijn vermoeidheid is er uitgekomen, twee weken lange nachten gemaakt, veel slapen en niet met mijn werk bezig zijn, opladen noemt men dat ook weleens. Nou dat ik opgeladen ben dat weet ik zeker.

Maar wat me tegen valt, is dat er mensen zijn die echt alleen maar aan hun zelf denken, liefst een schouderklopje krijgen omdat ze zo goed werk gedaan hebben, ze vallen mij aan, omdat ik een blog schrijf, maar ondertussen weet ik niet wie hun zijn. Lezen is ook een vak. Want ik viel niemand aan in mijn vorig geschreven blog, ik stelde alleen maar een feit. Dat de Europa geen Europa meer is, dat de problemen met werknemers, die in ander land werken, veroorzaakt worden door Brussel en dan voelen sommige mensen hun gelijk aangevallen, omdat ze van de bond zijn geweest en, keihard zeggen, dat wij als chauffeurs in actie moeten komen, jawel maar waar zijn de bonden dan voor. Om alleen ja te knikken tegen werkgevers, waarom hebben de bonden geen klote meer. Ja via internet reageren. Dat doen ze al jaren.  Al jaren leef ik in onmin met mensen die zeggen dat ze van de bond zijn. Terwijl ik niet eens lid meer ben van de bond, wie eigenlijk wel. Want ik geloof dat ik niet lieg. Als de meeste chauffeurs hun vertrouwen in de bond al heel wat jaar kwijt zijn.

Maar ik ben dus een chauffeur en een schrijver, ik schrijf wat ik denk en geniet daarbij van het schrijven over mijn leven als chauffeur.

Ik hoop, dat mensen dat gaan begrijpen, ik kan iemand tegen zijn poten schoppen, maar dat doe ik niet. Waarom niet, omdat ik respect hebt, ik schrijf gewoon wat ik zie en waarneem in een blog. Daar mag best een discussie opkomen, maar lees dan wel eerst het blog goed en ga dan pas reageren, dan hoef ik ook niet dit gaan schrijven.

Ja ik ben opgeladen en klaar voor weer een paar maanden op de weg en in de nacht gaan leven en daarnaast gaat ik hard aan de gang met mijn tweede of eigenlijk eerste echte boek, waarin ik als chauffeur in de aandacht zal staan, want 25 jaar chauffeur zijn, dat mag niet onopgemerkt voorbijgaan.

Gepubliceerd door

alexschrijftnl

Ik ben een chauffeur met een hobby schrijven. ik heb een eigen mening over dingen en daar kom ik voor uit en daarbij zal ik meer over eten gaan schrijven.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.